Oergezond - Opleidingen

Crisismanagement

Oergezond11 juli 2020

Ik geef het je te doen, een land door de crisis loodsen. Dat valt niet mee, zeker niet wanneer je gewend bent om vanuit het ‘oude denken’ te handelen. Het oude, lineaire, reductionistische denkmodel maakt het niet gemakkelijk om overzicht te krijgen over complexe situaties. Het ‘nieuwe, circulaire of systeemdenken’ geeft veel meer overzicht waardoor crisismanagement in de huidige maatschappij net als een gezondheidscrisis op het persoonlijke vlak een stuk logischer en eenvoudiger wordt.

Maar ja, dan moet je wel eerst zien dat er andere denkwijzen bestaan.

Het systeemdenken is nog niet erg doorgedrongen in onze huidige maatschappij en dat zie je ook in alle specialismen terug. We leiden mensen op tot experts in details, vervolgens zetten we die mensen bij elkaar in de hoop dat ze samen het geheel kunnen overzien. Je zult begrijpen dat het zo niet werkt.

Bij crisismanagement op het persoonlijke of het maatschappelijke vlak is het zaak om eerst het geheel te overzien, alvorens je in de details te verdiepen. Anders ga je paracetamol slikken tegen hoofdpijn, terwijl er een spijker in je hoofd zit, zonder eerst de spijker te verwijderen.

Het systeemdenken is al wel gemeengoed in de systeembiologie, de sociale geografie en een aantal moderne studies waaronder biomedische wetenschappen. Waarom men dan in de geneeskunde nog steeds blijft vasthouden aan het reductionistische denkmodel is mij een raadsel.

Wanneer je de crisismanagement in de huidige maatschappij en de benadering van een gezondheidscrisis van een patiënt bekijkt, zijn de overeenkomsten tussen beiden opmerkelijk.

De gemiddelde patiënt gaat naar de huisarts met een klacht en krijgt daar gewoonlijk (in elk geval na enig aandringen) een medicijn voorgeschreven wat erop gericht is om de symptomen te bestrijden. Dat noemen we een reductionistische manier van crisismanagement. Er wordt niet gekeken naar de samenhang van alle factoren die van invloed zijn op het ontstaan van de aandoening.

(Een huisarts heeft overigens te weinig tijd en mogelijkheden om de werkelijke oorzaak op te sporen en op te lossen. Er zijn gelukkig wel steeds meer huisartsen die niet zo makkelijk naar het receptenblok grijpen en de verantwoordelijkheid voor het probleem gedeeltelijk weer terug leggen bij de patiënt. Zij geven steeds vaker leefstijladviezen mee naar huis.)

In de maatschappij gaat het precies hetzelfde. Er is een onbekend en ‘gevaarlijk’ virus opgedoken en de regering doet er alles aan om in te grijpen om de symptomen te bestrijden. Door een reductionistische manier van crisismanagement worden vele belangrijke factoren over het hoofd gezien. Tel daarbij op de tunnelvisie die ontstaat door het groepsdenken wat leidt tot maatregelen die de maatschappij totaal ontwrichten en er ontstaat een situatie waarin wij ons nu bevinden.

Hoe kan het anders?

Wanneer je ALLE factoren die de mens beïnvloeden bekijkt, kun je in kaart brengen hoe een bepaald ziektebeeld kan ontstaan en kun je vervolgens de aandoening behandelen door de oorzaken aan te pakken. Dan moet je eerst begrijpen welke factoren dat zijn. Dan hebben we het over de genetische constitutie in samenhang met de leefomstandigheden en de historie van de patiënt. Vanuit het systeemdenken kun je dan alle factoren IN SAMENHANG met elkaar beïnvloeden.

Om een crisis op een optimale manier het hoofd te bieden is het dus zaak om (na een eventuele korte paniekreactie) zo snel mogelijk het overzicht te verkrijgen. Dat doe je door systeemdenkers ofwel generalisten te raadplegen. Laat hen dan verder met de specialisten overleggen over de details. Die specialisten zouden naar mijn idee ook geen podium moeten krijgen in alle praatprogramma’s, zij bezien alles vanuit hun eigen specialisme en overzien niet wat deze informatie met de bevolking doet.

Stel je voor dat er iedere avond op TV nieuwe experts komen vertellen dat oxalaten in groene groenten nierstenen kunnen veroorzaken, zonder erbij te vertellen dat voor de meeste mensen groene groenten onontbeerlijk zijn. Wat denk je dat er dan gebeurt? Zo’n boodschap zal een angst voor groenten veroorzaken.

Het is niet meer dan logisch dat er in het begin van een crisis even snel gehandeld moet worden. Als je met een hartaanval in het ziekenhuis arriveert zal het dan ook geen zin hebben om eerst aan leefstijlfactoren te gaan werken. Er moet eerst een crisis bezworen worden. Daarna is het tijd om dieper te gaan graven en op zoek te gaan naar de oorzaken. Dat is dan ook het moment dat je met leefstijladviezen op de proppen komt.

Ik weet het, het klinkt voor de meeste mensen allemaal heel logisch, toch verandert er niet zoveel (of heel langzaam) in de medische wereld. Het zal dan ook nog wel even duren voordat er een paradigma shift naar het ‘nieuwe, circulaire of systeemdenken’ gerealiseerd zal zijn. Dat is soms frustrerend, toch helpt het wel als we het zoveel mogelijk adresseren.

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

11 juli 2020/door admin

Bestaansrecht

Oergezond4 juli 2020

Vanuit mijn vakgebied, maar zeker ook vanuit persoonlijke interesse, ben ik enorm geboeid door menselijke drijfveren. Waarom doen we wat we doen? Waarom wil de een in de schijnwerpers staan en werkt de ander liever in de luwte? Waarom ontleent iemand zijn bestaansrecht aan het de les lezen van anderen op social media? Juist nu in deze bijzondere tijd worden de menselijke drijfveren, ontstaan vanuit vroeg kinderlijke situaties (trauma), zichtbaar.

Veel menselijk gedrag is een uiting van het kind-bewustzijn, we gedragen ons allemaal van tijd tot tijd als een gekwetst kind. We stappen terug in onze oude pijn, vanuit een ver verleden. Vanuit die pijn reageren we dan emotioneel op situaties in het heden die deze oude pijn getriggerd hebben.

Je kunt deze overlevingsstrategieën bekijken en accepteren als drijfveren. Deze drijfveren zorgen vaak voor goede resultaten in het leven, maar ze kunnen ook juist het functioneren belemmeren. In dat geval is het misschien handiger om aan die oude pijn te werken.

Maar waarom begin ik hier nu over?

Op dit moment woedt er niet alleen een virus over de wereld, maar is er ook nog iets anders aan de hand. Iedereen (nou ja bijna iedereen) heeft te maken met angst. Bewust of onbewust worden de oude overlevingsstrategieën geactiveerd en zie je mensen veranderen. De maskers vallen af of worden strakker omgebonden en dat leidt zichtbaar tot polarisatie.

Of je nu burgers, regeringsleiders, politici of wetenschappers bekijkt, maakt niet zoveel uit. Iedereen zoekt nu een manier om te overleven. De een schiet in zijn ratio en blijft halsstarrig vasthouden aan zijn oude (zekerheid verschaffende) overtuigingen. Een ander bevriest en durft de deur niet meer uit door angst voor het virus of voor de politie. Weer een ander gaat in de aanval om zijn gelijk te halen en ook zijn er mensen die wegkijken en alles negeren om de confrontatie met de angsten niet aan te hoeven gaan. Die laatste groep gaat gewoon door met wat zij deden en begrijpt niet waar anderen zich druk over maken.

In deze angstige tijd zie je dus mensen terugvallen op hun oude overlevingsstrategieën. Mensen met macht die hun bestaansrecht ontlenen aan het uitoefenen van macht floreren op dit moment. Dat herken je bij diverse machthebbers, wetenschappers en politici. Je ziet dat zij zich vasthouden aan hun visie, zonder zich open stellen voor andere meningen. Het groepsdenken versterkt dit gedrag. Ministers die vanuit andere drijfveren hun werk doen, lopen meer risico op omvallen.

We kunnen deze crisis ook zien als kans, een kans om het ego te transformeren. Daarmee zetten we echt een stap voorwaarts naar een rechtvaardige, transparante samenleving.

Maar dan is het nu wel tijd om eens een stapje achteruit te doen en te kijken naar onze overlevingsstrategieën. Wat geeft je bestaansrecht? Hoe reageer je nu op de situatie en heb je een idee welke situaties uit je jeugd gemaakt hebben hoe en wie je nu bent?

We hebben allemaal traumatische situaties meegemaakt, dat hoeft niet meteen iets heel ernstigs zijn geweest. Veel van onze ouderen zijn opgegroeid zonder bestaansrecht en gaan daarnaar op zoek. Zij zoeken een manier om zich te manifesteren. Kinderen hadden vroeger geen rechten, waren vaak niet gewenst en men vond dat toen allemaal gewoon. De ontdekkingsreis naar je eigen ‘trauma’ kan dus veel opleveren.

Ik zou het iedereen, maar onze politici in het bijzonder, aanraden om tijdens de vakantie (politici hebben immers twee maanden reces) eens wat te gaan lezen over dit onderwerp.

Bessel van der Kolk heeft in zijn boek Traumasporen een aantal hele mooie methoden benoemd waarmee je die oude ‘sporen’ kunt veranderen. In het boek ‘De tijger ontwaakt’ van Peter Levine kun je over hetzelfde thema ook veel lezen.

Zou het niet fijn zijn als we hierdoor na de zomer wat meer ‘self consciousness’ zouden terugzien in Den Haag? Het is maar een suggestie.

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie

4 juli 2020/door admin

Een ander geluid

Oergezond27 juni 2020

Na mijn speech van vorige week op de demonstratie voor de vrijheid hebben velen mij laten weten blij te zijn met mijn boodschap. Dank je daarvoor. De reden dat ik daar gesproken heb, was om een ander geluid te laten horen. Geen activisme, niet een oproep tegen iets, maar een oproep om mensen zelf keuzes te geven, zeker als het over hun eigen gezondheid gaat.

Vanuit mijn eigen ervaringen vanuit het verleden kan ik vertellen dat het vinden van je eigen weg naar gezondheid niet zo eenvoudig is. Zeker als die weg weinig bekendheid krijgt.

Toch is dat in deze tijd anders dan voorheen, de bekendheid begint er zeker te komen doordat er veel geschreven wordt op internet. Collega’s helpen om het andere geluid te laten horen, er zijn steeds meer sites in binnen en buitenland waar je veel informatie over de mogelijkheden van de preventieve geneeskunde kunt vinden.

In mijn opleidingsinstituut zien we ook dat het onderwerp waarin we lesgeven steeds meer bekendheid krijgt. Onze klassen stromen steeds makkelijker vol en de studenten helpen mee om de boodschap te verspreiden.

We geven les in de werkingsmechanismen van het lichaam. We leren onze studenten hoe je het immuunsysteem kunt versterken. Met deze kennis krijg je inzicht waardoor je in deze Corona tijd de angst kunt loslaten. Je krijgt de handvatten om jezelf overeind te houden bij virale infecties. Je gaat begrijpen wat de collectieve angst met je doet en hoe je hieraan kunt ontsnappen.

Wanneer je begrijpt dat virussen muteren en daardoor besmettelijker, maar veel minder gevaarlijk worden, hoef je dus niet meer zo bang te zijn voor nieuwe besmettingen. Kennis zorgt dus voor inzicht en vertrouwen!

Er wordt mij vaak gevraagd wanneer het nieuwe geluid zal doordringen binnen de reguliere geneeskunde. En eerlijk gezegd ben ik daar niet zo mee bezig, het maakt mij niet uit waar de omslag zal plaatsvinden. Als er maar ruimte komt voor een ander geluid.

Het gaat er mij om dat we zelf mogen kiezen, gebruik mogen maken van het zelfbeschikkingsrecht om ons lichaam weer gezond te maken. Het gaat er mij om dat ziektekostenverzekeraars gaan inzien dat er veel kosten bespaard zullen worden als mensen hun eigen verantwoordelijkheid gaan nemen. Dat zij inzien dat het vergoeden van consulten van hoog opgeleide therapeuten die een ander geluid laten horen voor de hele maatschappij voordelen oplevert.

Vanuit deze missie heb ik dan ook gesproken op de demonstratie. Het gaat mij om keuzevrijheid. Of je nu gebruik wilt maken van preventieve geneeswijzen, van homeopathie of acupunctuur, of dat je door een chiropractor of een osteopaat van je rugklachten af geholpen wilt worden.

Welke kant het nu opgaat met de demonstraties durf ik niet te zeggen. In deze heftige tijd kan ik alleen maar wensen dat we elkaar de vrijheid geven om eigen keuzes te maken.

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie

27 juni 2020/door admin

Er leiden meerdere wegen naar Rome

Oergezond21 juni 2020

Toen mij gevraagd werd of ik wilde spreken op de demonstratie voor de vrijheid heb ik er eerlijk gezegd even over moeten denken. Ik ben namelijk niet zo’n activist, maar ik ondersteun het initiatief, de intentie en de missie van Willem Engel die zich ook heel duidelijk uitspreekt om op een transparante manier de discussie aan te gaan. Daarom heb ik besloten om toch mijn bijdrage te leveren.

Ik kijk vanuit mijn vakgebied, de klinische Psycho Neuro Immunologie iets anders naar gezondheidsvraagstukken dan gemiddeld. Anders kijken betekent niet dat ik de waarheid in pacht heb voor de huidige COVID-19 crisis. Dat is zeker niet het geval. Ik denk wel dat het jammer is dat er op dit moment maar vanuit één gezichtspunt naar de huidige problematiek gekeken wordt. Er zijn namelijk meer wegen die naar Rome leiden en soms zijn er zelfs meer wegen nodig om in Rome te komen.

Door ervaringen van meer dan 25 jaar geleden is mijn blik op de wereld veranderd. Door een plotseling opkomende ernstige en vervolgens chronische vermoeidheid en het vastlopen in de gangbare geneeskunde ben ik op zoek gegaan naar antwoorden.

Die antwoorden heb ik gevonden, niet bij mijn huisarts maar bij een arts die vanuit een ander perspectief werkte. Gelukkig was mijn huisarts wel degene die mij heeft aangespoord om verder op zoek te gaan. Zij heeft mij naar huis gestuurd met de mededeling dat zij mijn klachten niet begreep, maar deze wel serieus nam en zij gaf mij het advies om dan zelf maar op zoek te gaan naar antwoorden.

Achteraf gezien is dat het beste advies geweest wat zij mij had kunnen geven. Zij gaf mij de verantwoordelijkheid voor mijn eigen gezondheid en zij besefte dat er misschien nog wegen waren die zij niet kende.

Het hele genezingsproces heeft mij geïnspireerd om te gaan studeren. Door het volgen van diverse opleidingen en internationale studies heb ik steeds meer inzicht gekregen in de biochemische processen die mijn ziekzijn veroorzaakt hadden. Het inzicht in deze lichamelijke systemen heeft mij zoveel gebracht dat het voor mij onbegrijpelijk was dat de meeste artsen die ik bezocht niet op de hoogte waren van de wetenschappelijke informatie waarmee ik mijn leven weer terug gekregen heb. Sterker nog, deze wetenschappelijke kennis werd en wordt nog steeds weggewuifd en als onbewezen weggezet.

In mijn vakgebied houden we ons bezig met de functionele ofwel preventieve geneeskunde. Wij bestuderen de processen die betrokken zijn bij het ontstaan van (onder andere leefstijl gerelateerde) aandoeningen. En daarbij kijken we niet naar één enkele factor, we kijken naar de hele mens; de mens met zijn genetische constitutie in combinatie met de omstandigheden waarin hij leeft. Het gaat erom dat we inzicht krijgen in de samenwerking tussen alle lichamelijke systemen om zo de oorzaak van ziekte te achterhalen en adequaat te kunnen behandelen.

Even een voorbeeld. Rob Elens gaf op basis van fysiologische kennis aan dat COVID-19 in een vroeg stadium geremd zou kunnen worden door het inzetten van zink met een zink-ionofoor (zinktransporteur). De klassieke manier van denken is dan dat we zink samen met een ionofoor gaan toedienen om het probleem op te lossen. Vanuit de functionele geneeskunde vragen wij ons dan af WAAROM iemand een zink tekort kan hebben. Is dat vanwege een erfelijk probleem, vanwege slechte voedingsgewoonten of vanwege onderliggende aandoeningen zoals bijvoorbeeld insulineresistentie? Bij insulineresistentie gebruikt het lichaam namelijk heel veel zink om extra insuline te maken, waardoor er een zinktekort zou kunnen ontstaan.

Het is bij de vroege COVID-19 ontdekking misschien verstandig om zink met een ionofoor te geven, maar nog belangrijker is het om daarna ook iets aan de onderliggende oorzaak te doen. In dit geval zou het opsporen en behandelen van de oorzaak van insulineresistentie ook prioriteit moeten hebben.

En dat is nu wat er vrijwel nooit gebeurt. Onze artsen zijn gewoonlijk niet opgeleid in preventie. Zij leren weinig over gezonde voeding, over leefstijl en de mogelijkheden om een lichaam sterk en gezond te maken met behulp van leefstijladviezen.

Juist nu in de Corona tijd horen we niets over de mogelijkheden om zelf iets aan je gezondheid te doen. We horen dat vitamines niet nodig zijn en dat we alleen zelf iets kunnen doen door afstand te houden en onze handen stuk te wassen. Uit vele wetenschappelijke artikelen blijkt juist dat er voor een gezond immuunsysteem voldoende specifieke nutriënten nodig zijn en dat zeker bij ouderen tekorten van die vitamines heel gebruikelijk zijn. Waarom horen we dan alleen het mantra van de vaccinatie en de anderhalve meter samenleving die ons uit deze situatie zou moeten redden?

Er is echt veel meer mogelijk dan we nu doen! Er is veel meer wetenschappelijke informatie beschikbaar waarmee we deze crisis ook op andere manieren zouden kunnen bezien. Deze benadering stelt ons in staat om de eigen verantwoordelijkheid te nemen en daarmee uit de verlammende angst te komen. Maar dan moet er wel een omslag in het denken komen, een omslag van het lineaire denken naar het systeem denken. Op deze manier kunnen we de huidige crisis op een andere manier oplossen en tevens voor de toekomst heel veel leed voorkomen.

Gelukkig zijn er steeds meer mensen die al ervaren wat de leefstijlgeneeskunde voor hen kan betekenen. Zij zijn de ambassadeurs van deze andere kijk, maar dan moeten zij wel de vrijheid hebben om deze visie te kunnen verspreiden.

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

21 juni 2020/door admin

Het Post Corona syndroom

Oergezond14 juni 2020

Ja, je leest het goed. Post Corona, ofwel NA Corona. We kunnen namelijk nu wel stellen dat er vrijwel geen besmettingen meer zijn. Het aantal positieve testen van nu is even groot als het percentage vals positieve testen. Dat betekent dat we nu door kunnen met leven. (Je mag natuurlijk ook wachten met leven tot de 2^e golf is geweest, waarvan niet zeker is dat die gaat komen.) Het wordt tijd om onze wonden te likken en de rekening op te maken. De schade is enorm; we rouwen om de overledenen, we worstelen met de economische gevolgen, we moeten zien te dealen met de psychologische effecten en er zijn mensen die nog dagelijks aan den lijve ondervinden wat de gevolgen zijn van zo’n virusinfectie. Kortom, we hebben last van het post Corona syndroom.

Voordat ik verwijten krijg dat ik het overlijden van dierbaren, of het verliezen van je bedrijf, of het reactiveren van je PTSS onderschat, (want dat is wat er op de leed-lat die social media heet gebeurt) wil ik vandaag alleen ingaan op de post virale gezondheidseffecten van Corona omdat ik denk dat ik daar iets zinnigs over kan zeggen. Niet omdat dit leed belangrijker is dan het andere leed. Het post Corona syndroom kent namelijk geen winnaars.

Er wordt nu gepleit voor onderzoek naar de restklachten van het Coronavirus. Dat zou goed nieuws moeten zijn, ware het niet dat het uitgangspunt niet klopt.

Het lijkt erop dat wanneer je als super gezond mens door Corona geveld wordt en dan veel restklachten houdt dit alleen aan het virus te wijten is, maar dat klopt niet.

Dan zou je alleen het virus verantwoordelijk houden voor de restklachten. En dat zou wel een hele simpele voorstelling van de werking van je lichaam zijn.

Om te beginnen weten we al dat niet iedereen even ziek wordt van het virus. De mensen die erg ziek worden hebben misschien langer blootgestaan aan het virus, terwijl hun lichaam daar niet tegen opgewassen was. Dat is geen kwestie van schuld, dat kan ook gewoon pech zijn.

Je immuunsysteem heeft namelijk voldoende zink nodig om de replicatie van het virus tegen te gaan. Mensen met een zinktekort lopen meer risico op ernstig ziek worden. Dat geldt dan ook voor mensen met insulineresistentie die al hun zink gebruiken om insuline te maken. Ik heb hier al eerder over geschreven.

Er zijn echter ook mensen die (zonder dat zij dit weten) al veel zink verbruiken voor andere functies. Zink is namelijk nodig voor de werking van meer dan 100 enzymen.

Er zijn dus mensen die nergens last van hebben, mensen die heel ziek worden en veel restklachten houden en mensen die ziek worden en weinig restklachten hebben.

We hebben een virus wat schade kan aanrichten en we hebben een lichaam wat de schade moet beperken en herstellen.

Die restklachten ontstaan dus niet alleen maar door schade door het virus zelf. Hoe je herstelt, hangt dus van jouw lichaam af. En daar zijn heel veel factoren van belang die bepalen of jouw lichaam de schade van het virus snel kan herstellen.

Je genetische blauwdruk
Welke verborgen(dus niet altijd zichtbare) aandoeningen zijn er?
Wat eet je?
Heb je veel stress gehad?
Hoe slaap je?
Zijn er specifieke tekorten op vitaminen en mineralen niveau?
Hoe werken je darmen en dus je immuunsysteem?
Krijg je voldoende buitenlucht en zonlicht?
Hoe is je bewegingspatroon?
Zijn er andere pathogenen in je lichaam aanwezig die het je al moeilijk maakten voor de besmetting? Denk aan parasieten, bacteriën, de ziekte van Pfeiffer, Q koorts en dergelijke.
Hoe werkt je lever?
Heb je last van een toxische belasting?
Enzovoort…

Ik hoor regelmatig de verhalen van mensen die ‘volkomen gezond’ waren en toch ziek werden. Als je dan doorvraagt blijken er toch echt wel wat klachten te zijn geweest die alleen niet gezien worden als risico aandoening. Het slikken van maagzuurremmers, regelmatig ibuprufen slikken tegen hoofdpijn, of op regelmatige basis de fysiotherapeut bezoeken vanwege terugkerende spierklachten wordt tegenwoordig als normaal beschouwd. Toch zijn dat signalen dat er ergens iets niet 100% goed gaat.

Wat kun je nu zelf doen om de restklachten te verbeteren?

Het herstelvermogen van de mens hangt af van een aantal belangrijke systemen.

Tijdens de diepe slaap maken we groeihormoon aan wat zorgt voor herstel. Dat houdt in dat je slaap essentieel is. Met een meetsysteem wat je slaap registreert, kun je zien of je wel goed slaapt.
Je hebt energie, bouwstoffen en nutriënten nodig om je lichaam weer te laten herstellen. Eet je wel volwaardig? Heb je geen tekorten? Wat dacht je van een bezoek aan een deskundige om je voedingspatroon eens door te lichten?
Wanneer je lichaam stress ervaart, kan het niet herstellen. Wat ga je doen aan die stress?
Beweging is goed, maar ga niet over de grenzen heen. Juist in een herstelfase moet je het bewegen heel voorzichtig opbouwen. Wij leiden mensen op tot Integraal HerstelTrainer om mensen hierbij te helpen.

Het kan gebeuren dat je alles doet wat in je vermogen ligt en dat je toch niet verder komt. Dan is er sprake van een post viraal syndroom, vergelijkbaar met klachten die blijven na de ziekte van Pfeiffer. Met goed speuren naar genetische aspecten of andere ‘beestjes’ kunnen goede behandelaren je vast nog wel een stapje op weg helpen. Het zou alleen heel fijn zijn als het onderzoek waar nu om gevraagd wordt niet ophoudt bij het Post Corona syndroom.

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie

14 juni 2020/door admin

Hoe kom je uit de angst?

Oergezond6 juni 2020

Hoe is het met je? Red je het allemaal een beetje? Ben je vervuld van angst voor het virus? Of heb je hier geen last van? Wat mij opvalt op dit moment (in dit grote sociale experiment ) is dat er op dit gebied een tweedeling is onder de mensen; zij die bang zijn voor het virus en degenen die daar helemaal geen last van hebben.

Hoe kan dat?

Hoe is het mogelijk dat er mensen zijn die niet bang zijn, ondanks dat er vanuit de media alleen maar gefocust is op de gevaren van het virus?

Hoe kan dit? Terwijl er alleen maar gesproken is over ‘indammen, gevaar, controleren, mondkapjes en anderhalve meter maatschappij’? Hoe kan het dat er mensen zijn die niet bang zijn voor het virus (maar misschien wel voor de maatregelen)?

Zelf voel ik geen angst voor het virus omdat ik denk te begrijpen hoe mijn lichaam werkt en hoe ik mijn systeem zo optimaal mogelijk kan laten werken. Ik zeg ‘denk’ omdat er altijd dingen blijven die we gewoon nog niet weten. Die onzekerheid hoort bij het leven.

In de afgelopen decennia heb ik zoveel inzicht gekregen dat ik dus niet bang meer ben voor zo’n virus. En datzelfde zie ik ook bij mijn collega’s, cursisten en patiënten. Ik begrijp hoe ik mijn lichaam zo sterk mogelijk kan krijgen. Ik begrijp hoe mijn immuunsysteem werkt en ik snap welke voeding mij sterker en zwakker maakt.

Door het inzicht in de werkingsmechanismen van je lichaam verdwijnt de angst!

Nu begrijp ik dat je niet eventjes de hele bevolking de kennis en het inzicht kunt aanreiken. Dat zou wel mooi zijn, maar dat is niet realistisch. Maar is dat een reden om dan maar niks te doen?

Zou het nu niet een prachtige gelegenheid zijn om zo veel mogelijk mensen de ware kennis over hun lichaam aan te bieden? Hoe zij zelf iets kunnen doen om minder ziek te worden van virussen? Hoe zij met simpele maatregelen (zoals andere voeding, meer bewegen en meer leuke dingen doen) hun lichamelijke conditie kunnen verbeteren?

Natuurlijk is het daar nu de tijd voor!

Maar waar is onze overheid dan nu? Wat horen we van het Voedingscentrum nu in deze tijd?

Waarom worden er wel maatregelen genomen die het virus moeten indammen en de maatregelen om de mensen gezonder te laten worden niet?

Begrijp jij het nog? Ik niet in elk geval.

En natuurlijk begrijp ik volkomen dat het niet eenvoudig is om mensen inzicht in hun lichamelijke processen te geven. Het is ook zeker niet eenvoudig, maar het kan wel. Dat is dan ook precies wat ik al meer dan 25 jaar doe; ik help al heel lang mensen om inzicht te krijgen in HUN eigen lichaam. Want daar gaat het om. Als zij hun EIGEN handleiding ontdekken, kunnen ze uit de angst stappen.

Als je uit de angst wilt komen kan ik je hiervoor wel vast een paar tips geven.

Lees al mijn blogs op deze website 😊
Check met een hartslagmeter hoe je lichaam reageert op de dingen die je eet en drinkt. Als je hartslag met meer dan 15 slagen per minuut 20 minuten na het eten omhoog gaat, is er iets waar je immuunsysteem op reageert. Zoek uit wat dit allemaal kan zijn en of je deze producten kunt weglaten uit je voeding. Als het er teveel zijn, zul je hulp moeten zoeken van een professional.
Eet zo min mogelijk zoetigheid en kant- en klaarproducten.
Eet minimaal 300-400 gram groenten en fruit per dag.
Ga op tijd naar bed en vermijd blauw schermlicht in de avond.
Ga voor een maaltijd minimaal 20 minuten wandelen.
Drink vooral water, dat is niet alleen gezond, maar ook lekker goedkoop!
Koud afdouchen geeft je immuunsysteem een boost.
Slik sowieso in de winter een multi-vitaminenpreparaat, maar als je bang bent voor een virus kun je ook extra vitamine C, D, K en zink slikken.

Als je na deze tips ’s morgens nog niet fris en fruitig naast je bed staat, je last houdt van een blubberbuik, je geen zin hebt om te bewegen of je trek blijft houden in ongezond voedsel is er iets aan de hand wat aandacht nodig heeft. Negeer dat niet en zoek hulp bij een professional.

De meerderheid van de mensen zal na het toepassen van deze tips gaan ontdekken dat hun lichaam reageert, dat zij zich sterker en gezonder gaan voelen. Je gaat ontdekken dat je door je eigen gebruiksaanwijzing te volgen vertrouwen in je lichaam gaat krijgen. En dat.. is nu precies wat je uit de angst haalt.

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie.

6 juni 2020/door admin

Inzicht

Oergezond31 mei 2020

‘We weten het niet, we kunnen niet vinden wat er aan de hand is.’ Deze uitspraak van mijn huisarts is de reden waarom ik lang geleden ben gaan studeren. Ik ben de complementaire geneeskunde ingedoken. Ik was op zoek naar antwoorden die ik binnen de reguliere geneeskunde niet kon vinden. Ik wilde inzicht! En wat was ik blij dat ik dat inzicht wel vond in de orthomoleculaire geneeskunde. Eindelijk snapte ik wat er aan de hand was en toen ontdekte ik mijn missie; anderen hetzelfde inzicht in de werking van het lichaam geven!

Wat zou het fijn geweest zijn als in mijn jeugd al duidelijk was geweest dat buikpijn, angsten, nachtmerries en slaapwandelen veroorzaakt konden worden door histamine! Dan had ik niet onderworpen hoeven worden aan neurologische onderzoeken, maar dan was aanpassing van mijn voedingspatroon genoeg geweest.

O, maar wacht, dat inzicht is nog steeds geen gangbare benadering.

Zou het niet fijn zijn als je van je arts hoort dat jij niet schuldig bent aan je overgewicht en/of diabetes II? Dat je arts je uitlegt dat je zoetbehoefte ontstaat door een fysieke behoefte aan snelle energie? Dat ontstekingen en/of stress je lichaam aanzetten tot het eten van zoetigheid? Zou dat inzicht niet veel effectiever zijn dan mensen met een bestraffend vingertje wijzen op hun gedrag?

O, maar wacht, dat inzicht is nog steeds geen gangbare benadering.

Zou het voor partners en kinderen van vrouwen met ‘borderline gedrag’ niet geweldig zijn als zij het inzicht zouden hebben dat veel vrouwen door PMDD (een hele ernstige vorm van PMS) gedrag vertonen wat lijkt op borderline? Dan zou veel gezinstrauma door een hormonale therapie voorkomen kunnen worden.

O, maar wacht, dat inzicht is nog steeds geen gangbare benadering.

Zou het niet geweldig zijn als de rol van zink, vitamine D en vitamine C erkend wordt in de behandeling tegen virussen? Zodat er bijna geen mensen meer op de IC terecht hoeven te komen?

O, maar wacht, dat inzicht is nog steeds geen gangbare benadering.

Zou het niet fantastisch zijn als deze (en nog veel meer) inzichten wel gangbaar gaan worden? Denk je niet dat het nu zo langzamerhand tijd wordt dat het groepsdenken in de geneeskunde minder ruimte krijgt, zodat er meer ruimte komt voor een andere benadering? Zou het niet geweldig zijn als ieder mens inzicht krijgt in de werkingsmechanismen van zijn lichaam, zodat een ieder met de juiste aanpak weer gezond kan worden?

Wanneer je mensen inzicht verschaft over de achtergronden van hun aandoening, kunnen zij hun gedrag veranderen. Je geeft mensen daarmee de handvatten en de motivatie om zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor hun gezondheid. Ja, dat kan zelfs gelden voor mensen met een smalle beurs of moeilijke sociale omstandigheden. Al moet je dan als coach wel beter je best doen om het uit te leggen.

Onze VitamineCoaches, Integraal HerstelTrainers en Orthomoleculair Therapeuten kunnen dat!

Laten we ons dus niet in de war laten brengen door het groepsdenken binnen de geneeskunde. Wij gaan gewoon door met waar we goed in zijn.

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie

31 mei 2020/door admin

De nieuwe kleren van de keizer

Oergezond24 mei 2020

In de afgelopen weken kwam het sprookje van de nieuwe kleren van de keizer meerdere malen in mijn gedachten. Er is iets aan de hand in de wereld waardoor ik er alsmaar weer aan moest denken. Je weet toch welk sprookje ik bedoel? Dat van die keizer die zichzelf zo belangrijk vond dat hij kleren wilde hebben van een stof die niet bestond. Hij kreeg letterlijk wat hij wilde, het was een stof die alleen door slimme mensen gezien kon worden. Zijn ego werd publiekelijk ten toon gesteld. Hij paradeerde met zijn naakte klokkenspel langs de menigte die net deed alsof. Uit angst om zelf door de mand te vallen, hield iedereen zijn mond.

Na het beluisteren van een drieluik van drs. Karen Hamaker-Zondag over de psychologie van de angst waar we nu inzitten, begreep ik waarom ik alsmaar aan dat sprookje moest denken.

Zij legt onder meer uit hoe het groepsdenken ontstaat en waarom het zo lastig is om met nieuwe inzichten door te dringen bij de gevestigde orde. Voor mij viel er echt een kwartje. Ik begrijp nu waarom wij als orthomoleculaire geneeskundigen zo weinig ruimte krijgen.

Wie met nieuwe of andere inzichten komt die indruisen tegen de geldende groepsgedachte wordt namelijk al snel geridiculiseerd. Denk maar aan de ‘kwakzalver reactie’ van minister de Jonge op een vraag over hydroxychloroquine.

Omdat het drieluik voor veel mensen misschien wat te lang duurt, neem ik de vrijheid om een deel van de les van drs. Karen Hamaker-Zondag in eigen woorden samen te vatten.

Groepsdenken

Irving L Janis legt in zijn boek ‘Groupthink’ uit wat er gebeurt wanneer er in coherente groepen het denken één richting op gaat. Groepsdenken ontstaat wanneer er binnen de groep geen kritiek mogelijk is en er een krachtig geloof in het eigen gelijk van de groep is. Er wordt een gevoel gecreëerd van moreel en ethisch juist te zijn. Andersdenkenden worden als slechter beschouwd en vaak geridiculiseerd. Discussies gaan steeds verder in de ingeslagen weg, zelfs als er steeds meer bewijs komt dat die weg niet goed is en zou moeten worden bijgesteld.

Dit fenomeen zie je overal waar er samen gewerkt wordt. In bedrijven, in beroepsgroepen, in de politiek en helaas ook in de wetenschap.

In alle ‘democratische’ landen functioneert de politieke top op een manier die groepsdenken heel makkelijk in de hand werkt. Politici zien zichzelf echter niet als machtshebbers, zij doen hun werk vanuit de overtuiging dat zij alles doen voor het volk.

Bij nieuwe politieke ontwikkelingen zullen die partijen die een andere koers varen negatief bejegend worden, dat zagen we al aan de manier waarop het kabinet reageert op vragen van Geert Wilders en Thierry Baudet. Dit gebeurt niet bewust, het is een onbewust proces waarbij zelfs ongemerkt donkere motieven gemakkelijk binnen zouden kunnen sluipen, zoals financiële belangen of de drang om macht te behouden. Het kan een geloof worden, waarbij politici vol overtuiging reageren. Omdat het een sluipend onbewust proces is, wat in iedere groep kan plaatsvinden, is het makkelijk om schuldigen aan te wijzen en in complotten te gaan denken, of anderen van complotdenken te beschuldigen.

Je ziet dit verschijnsel dus niet alleen bij de gevestigde orde, maar ook bij hen die daar tegenin gaan. Zo wordt Donald Trump gebasht door de reguliere media en zie je bij de tegenstanders hiervan dat Bill Gates als schuldige wordt aangewezen.

Als je begrijpt welke psychologische achtergronden er ten grondslag liggen aan wat er nu gaande is, kun je bewustere keuzes maken. Irving Janis laat in zijn boek zien welke maatregelen je kunt nemen om groepsdenken te voorkomen.

Door het censureren van kritische geluiden en andere meningen wordt het groepsdenken versterkt. Zo ontstaat een diffuse angst, die na verloop van tijd (als blijkt dat er beslissingen zijn genomen op basis van eenzijdige informatie die onomkeerbare gevolgen hebben) kan omslaan in projectie van die angst op een vijand. Dan zou de gevestigde politiek wel eens in de problemen kunnen komen op het moment dat het kind in de menigte het ego van die naakte keizer doorprikt.

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

24 mei 2020/door admin

Vertrouwen

Oergezond17 mei 2020

In 2018 heeft de Inspectie Gezondheidszorg een opmerkelijke ommezwaai in denken gemaakt. In plaats van het vasthouden aan strakke (soms nutteloze) regeltjes en protocollen (zoals vroeger in het oude, lineaire denken gewoon was), gaat de Inspectie sindsdien uit van vertrouwen. Het nieuwe denken heeft in 2018 zijn intrede gedaan!

Wow! Wist jij dit? Of is het nieuw voor je?

In hun ‘Afwegingskader vertrouwen” van de ‘Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd’ uit 2018 kun je de volgende tekst lezen:

“Vertrouwen is de verwachting dat mensen of dingen ons niet in de steek laten, ook al is dat mogelijk. Vertrouwen is de bereidheid dat risico te lopen. Bij vertrouwen is er sprake van een afweging die afhankelijk is van gebleken prestaties, competenties en intenties.”

Ik vond het zeer verheugend om zo’n beleidsverandering te zien bij deze (op mij altijd wat nors overkomende) instantie. Het gaf mij hoop dat deze ommezwaai een nieuw tijdperk in zou luiden. Het tijdperk van het nieuwe denken! Het begin van een nieuwe maatschappij waarin zorgverleners, burgers en bedrijven met vertrouwen tegemoet getreden worden door overheidsinstanties!

Een maatschappij waarin de belastingdienst de burger vertrouwt en de Inspectie Gezondheidszorg artsen die in crisistijden zelf ‘out of the box’ denken om mensen buiten de protocollen om te genezen van COVID-19 niet op de vingers tikt, maar een compliment geeft.

Een maatschappij waarin de overheid niet alleen vertrouwt op het verantwoordelijkheidsgevoel van de burger, maar deze burger ook de verantwoordelijkheid geeft om zo goed mogelijk voor zichzelf en elkaar te zorgen. In 2018 is in feite het startsein gegeven voor een nieuwe gezondheidszorg!

Deze beleidswijziging klonk onze beroepsgroep als muziek in de oren. Het sloot helemaal aan bij de manier hoe wij binnen de leefstijlgeneeskunde werken. In onze visie staat de cliënt centraal en doen wij niets anders dan mensen tools in handen geven om hun leefstijl te veranderen.
Wederzijds vertrouwen is de basis waarop we met onze cliënten omgaan. Dat betekent dat je hen informeert en inzicht geeft zodat zij in staat zijn om de controle over hun eigen gezondheid weer in eigen handen te nemen.

De cliënt vertrouwt daarbij op onze intentie, kennis en vaardigheden en de behandelaar vertrouwt op de intentie en het verantwoordelijkheidsgevoel van de cliënt.

Juist met wederzijds vertrouwen kun je tenslotte het meest bereiken. Dat lijkt mij een open deur en ben ik het volkomen eens met de Inspectie Gezondheidszorg. Misschien kan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport het door hen zelf opgestelde ‘Afwegingskader vertrouwen’ nog eens uit de kast halen?

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

17 mei 2020/door admin

De rol van zink bij overgewicht en COVID-19

Oergezond9 mei 2020

Wat boffen we toch dat er nu internet bestaat! Stel je voor dat er nu, net als tijdens de Spaanse griep, geen mogelijkheden waren om op zoek te gaan naar oplossingen. Dan was de Meijelse huisarts Rob Elens nooit op het spoor gekomen van een mogelijke (goedkope) oplossing voor COVID-19. Zijn mini onderzoek heeft hoopgevende resultaten laten zien voor de behandeling van COVID-19 met zink en hydroxychloroquine of quercetine. Vandaag zal ik daarom de rol van zink bij overgewicht en COVID-19 wat verder toelichten.

Rob Elens legt in dit interview heel goed uit hoe zijn inmiddels verboden therapie werkt. Ik ben het zeker niet in alles met hem eens. Maar dat hoeft ook niet, ik ga daar de discussie nu niet over aan. De essentie van zijn interview is voor mij zijn uitleg van de door hem op internet gevonden therapiemogelijkheid, die inmiddels reeds door zeer recent wetenschappelijk onderzoek ondersteund wordt. Hier, hier, hier, hier, hier en hier kun je er meer over lezen.

De basis van de therapie is een vroegtijdige behandeling van het virus met het sporenelement zink. Dit element speelt een belangrijke rol in het immuunsysteem, bij een zinktekort kan het immuunsysteem niet adequaat reageren op een virus. (In deze publicatie wordt uitgelegd hoe belangrijk zink voor ons lichaam is.) Zou het niet de moeite waard zijn de zinkstatus van alle ernstig zieke mensen door COVID-19 te onderzoeken?

In het interview legt hij uit dat hij samen met zink (in plaats van het verboden hydroxychloroquine) het voedingssupplement quercetine gebruikt om de werking van zink te verbeteren. Quercetine heeft hetzelfde effect als hydroxychloroquine op de werking van zink. Het zijn (net als kinine) zink- ionoforen, deze zorgen ervoor dat zink in de cel zijn werk kan doen. Op zijn nieuwe website kun je de onderbouwing van zijn hypothese bekijken.

Rob Elens noemt op zijn website een aantal mogelijke oorzaken van een zinktekort:

Het zink-absorptievermogen van mensen neemt af naarmate men ouder wordt.
Zink-tekort kan ook ontstaan wanneer men een chronische aandoening heeft waardoor er meer zink wordt verbruikt.
Een slordige life style kan oorzaak zijn van een zink-tekort (bijvoorbeeld alcoholisme kan leiden tot een zink-tekort).
Er is een hoger verbruik van zink tijdens een infectie wat kan leiden tot een acuut zink-tekort.

Er is daar echter nog een hele belangrijke aanvulling op te geven die veel duidelijk kan maken.

Zink speelt vooral een rol in de glucosestofwisseling. Zink is essentieel voor de werking van insuline.

Wat zou er gebeuren bij mensen die insulineresistent zijn? Dat zijn mensen die op weg zijn naar diabetes II, die steeds meer insuline gaan aanmaken omdat hun cellen ongevoelig geworden zijn voor insuline. Je herkent insulineresistentie onder meer aan het ontstaan van buikvet. Ik heb er hier al vaker over geschreven.

Bij insulineresistentie (en de daarbij behorende obesitas) verbruik je dus alle beschikbare zink voor je metabole ontregeling en dan blijft er niet voldoende zink over om het immuunsysteem sterk te houden en virussen te bevechten!

Dit zou wel eens het verband kunnen zijn tussen obesitas, diabetes II en een slechte prognose bij COVID-19!

Rob Elens pleit dan ook voor het meten van sporenelementen in het bloed, om te zien of er een zinktekort kan spelen. Toch wijst dezelfde publicatie op het feit dat zink bloedwaarden niet zo veelzeggend zijn. En dat maakt zo’n diagnose onbetrouwbaar.

Je kunt in bloedwaarden niet altijd tekorten op weefselniveau ontdekken! Door in de rode bloedcel de hoeveelheid zink te bepalen krijg je al een veel betrouwbaarder beeld.

Er zijn gelukkig voldoende klinische symptomen die al een indicatie kunnen geven:

Verlies van geur en smaak
Witte vlekjes op de nagels
Vaak verkoudheden/luchtweginfecties die lang duren
Overmatige vetopslag op de buik (wat een indicatie kan zijn voor insulineresistentie)
Hyperpigmentatie, pigmentvlekken, wat kan duiden op een overmaat aan koper. (Koper en zink zijn antagonisten).
Maagzuurklachten, zink is belangrijk voor het in balans houden van de maagzuurproductie.

Wat kun je nu preventief zelf doen?

Om te beginnen is het heel belangrijk dat je gaat werken aan het omdraaien van het proces van insulineresistentie. Stap uit de trein richting diabetes II. Het veranderen van je leefstijl is daarvoor essentieel. Ga gevarieerd eten, zorg dat je elke week minstens 25 verschillende groente- en fruitsoorten op je bord krijgt. Ga ook eens op zoek naar de reden waarom je misschien verkeerd eet en te weinig beweegt. Zoek een leefstijlcoach die je kan helpen om leefstijl veranderingen door te voeren.

Het slikken van extra zink is voor mensen die bovenstaande symptomen herkennen vaak geen overbodige luxe. Maar hoeveel dan? Tja, daar heb je een deskundige voor nodig, dat is niet zo makkelijk zelf in te schatten. Je kunt namelijk ook overdoseren en de ADH (aanbevolen dagelijkse hoeveelheid) is niet afgestemd op mensen die door insulineresistentie meer zink nodig hebben.

Preventief is naast gevarieerde voeding misschien een volwaardig multi-vitaminen-mineralencomplex voor mensen in de risicogroepen een optie. Het lijkt mij niet handig om nu allemaal preventief quercetine te gaan slikken. Er zijn ook studies die aangeven dat een langdurige hoog gedoseerde quercetine suppletie ook nadelige gevolgen kan hebben. Bewaar zo’n advies dan ook voor het moment dat je ziek dreigt te worden. Quercetine kun je ook via voeding binnen krijgen. Je vindt dit in gekleurd fruit, appels, uien, broccoli en dergelijke. In gezonde voeding dus.

Maar wat moet je doen als je nu wel al ziek bent?

Er is een groot verschil tussen een curatieve en preventieve benadering. Het is logisch dat leefstijlveranderingen op de IC niet zinvol zijn. Wanneer je wilt voorkomen dat je van gewoon ziek ineens ernstig ziek gaat worden, kun je inderdaad vitamine C, D, K, A en quercetine, resveratrol, glutathion, selenium én zink suppleren. Maar zeker in die situatie is een goed advies van een deskundige wel zo verstandig.

Zijn er garanties dat zo’n cocktail aan supplementen je beschermen tegen COVID-19?

Nee, natuurlijk niet. Maar er zijn zeker aanwijzingen dat het kan werken. In 2004 is er in Leuven al onderzoek gedaan naar de werking van chloroquine op RNA virussen. En in deze recente studie is het effect van de combi zink en hydroxychloroquine al aangetoond.

Naar mijn bescheiden mening lijkt het mij een goed plan dat we nu alles op alles zetten om te voorkomen dat mensen zo ziek worden van het virus dat zij in ziekenhuizen opgenomen moeten worden. Hierin ben ik het eens met Rob Elens.

Niets doen en wachten op vaccinaties (waarvan we nog helemaal niet weten of die effectief zullen zijn of geen ernstige bijwerkingen zullen hebben) is toch zonde van de tijd?

Mijn vorige blog (de brief naar Mark Rutte die massaal gedeeld is) heeft laten zien dat veel mensen het idee ondersteunen dat er nu aandacht moet komen voor een andere (simpele en goedkope) aanpak. Er is vanuit de politiek en de media helaas nog geen reactie gekomen. Maar ik blijf hoopvol gestemd, met jullie hulp zal dit geluid echt wel doordringen.

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

9 mei 2020/door admin