Deze zomer heb ik al eens een blog geschreven over B12. Het was voor mij toen heel gênant om te moeten toegeven dat ik, na 20 jaar als therapeut gewerkt te hebben, zelf een giga vitamine B12 tekort had. Inmiddels ben ik nu een aantal weken verder en wil ik mijn ervaringen en gevonden informatie weer met jullie delen.

 

Om te beginnen kan ik vertellen dat het mijzelf inmiddels heel goed gaat. Het is verbijsterend om te zien wat er met mijzelf gebeurd is. Al jaren had ik problemen met het drinken van koffie. Ik kreeg het gevoel van een hypo als ik gewone koffie dronk. Dat is nu helemaal weg. Mijn lever is blijkbaar in staat om de cafeïne af te breken. De manier hoe ik met stress omga is totaal veranderd. Ik ben veel meer relaxed, reageer rustiger en voel me meer ontspannen. Ik kan me goed focussen en ben flexibeler in mijn denken. Bovendien is mijn energielevel enorm verbeterd. Ik kan nu weer gerust een dag niet eten, zonder om te vallen van de honger, de hypo’s zijn weg. De nachtelijke kuitkrampen zijn verdwenen, mijn haaruitval is verminderd en ik ben vrolijker. Voor mijn leeftijd had ik opvallend weinig overgangsverschijnselen, die zijn nu wel iets duidelijker aanwezig. Voor mij is wel duidelijk hoe dat komt. Mijn lever is ineens in staat om mijn hormonen beter af te breken, met als gevolg dat mijn oestrogeenspiegels sneller dalen, met meer overgangsklachten als gevolg. Opvallend is verder dat ik minder sensitief ben voor prikkels van buitenaf, het verkeren in grote groepen vind ik nu geen enkel punt meer. Ik heb ook ervaren dat er in de laatste weken allerlei oude kwalen langskwamen, alsof het lichaam ze nu eindelijk kan oplossen. Dat geldt overigens ook voor oude emotionele vraagstukken. Dat is natuurlijk niet leuk, maar ik weet waardoor het komt en dat maakt het een stuk makkelijker.

 

Wist jij dat er een enorme hoeveelheid klachten gerelateerd zijn aan een B12 tekort? De cijfers geven aan dat er onder de chronisch zieken hoge percentages van een B12 tekort te vinden zijn. Ik zie de relatie met schildklierproblemen, chronische vermoeidheid, HSP, fibromyalgie, oorsuizen, stress, diabetes, darmklachten, auto-immuunziekten, kanker en nog veel meer. Er zijn al stemmen die spreken over een hype. Ik zou willen dat het een hype was, dan weet je tenminste dat het weer eens over gaat! Maar ik ben bang dat er velen van mijn cliënten, net als ik, een aanpassing hebben in de werking van hun genen (dat noemen we een polymorfisme) wat ervoor zorgt dat B12 niet makkelijk wordt opgenomen, of niet goed verwerkt wordt. Het is in dat laatste geval wel in het bloed aanwezig, maar het kan in de cel zijn werk niet goed doen. Waarom er nu zoveel mensen met deze problematiek kampen weet ik niet, maar er zal vast ook wel een evolutionair voordeel aan verbonden zijn. “Elk voordeel heb zijn nadeel.” zou Johan Cruijff zeggen. Misschien moeten we wel allemaal sensitiever en intelligenter worden als menselijke soort, wie het weet mag het zeggen.

 

De vragen die ik krijg gaan met name over de verschillende B12 soorten, en over de combinatie met foliumzuur. Om een B12 tekort te behandelen wordt er in Nederland gewerkt met hydroxycobalamine injecties. Die kunnen al heel wat doen, maar effectiever zijn de geactiveerde twee vormen van B12. Deze methylcobalamine en de adenosylcobalamine worden normaliter door het lichaam zelf gemaakt uit andere vormen van cobalamine. Als dat niet goed lukt heb je daarom de actieve soorten nodig. Je kunt die injecteren, maar dat is lastig en soms moeilijk te krijgen. Makkelijker is het als je zuigtabletjes gebruikt met de juiste vormen. Het is essentieel dat je enkele maanden hoog doseert, en daarna de dosis gaat verlagen. “Tja, hoeveel dan?” wordt mij veel gevraagd. Dat weet ik niet, dat is iets wat je zelf kunt voelen. Ieder mens reageert anders, daarom werken protocollen meestal niet. Je kunt het zelf ontdekken. Als de beginverergering van de klachten te groot is ga je minderen, heb je het gevoel dat je nog te weinig merkt ga je omhoog met de dosering. Ik slik nu 10.000 mcgr van beide actieve soorten, samen met methyltetrahydrofolaat. Dat is heel veel, maar ik wil toch nog iets hoger gaan, dat vertelt mijn lichaam mij. Gelukkig kan ik dat zelf beoordelen, maar als je geen therapeut of arts bent, is dat lastiger. Ik zou me dan laten begeleiden door een deskundige. Die vind je hier op deze website.

 

Dan het foliumzuur. Zoals aangegeven gebruik ik de geactiveerde vorm van foliumzuur. Die heet methyltetrahydrofolaat, ofwel folate. Wanneer de foliumzuurwaarde in het bloed verhoogd is, kan dit een B12 tekort maskeren. Dan is de uitslag van B12 niet betrouwbaar. Het is noodzakelijk om B12 samen met foliumzuur, maar ook met alle andere B vitaminen samen te gebruiken. Normaal gesproken kan gewoon foliumzuur gebruikt worden, toch zijn er situaties denkbaar dat je beter de geactiveerde vorm kunt gebruiken. Wanneer de foliumzuurwaarde in het bloed verhoogd is zou dat kunnen betekenen dat de foliumzuur ook niet geactiveerd kan worden. Het kan dan, net als B12, ook in de cel zijn werk niet doen. In dat geval is het verstandiger om de geactiveerde vorm te gaan gebruiken. Toch is hier een waarschuwing op zijn plaats. Deze geactiveerde foliumzuur komt rechtstreeks de cel in en kan daardoor je hele systeem snel op zijn kop zetten. Deze effecten kunnen zo heftig zijn dat ik zou willen adviseren deze variant alleen onder deskundige begeleiding te gaan gebruiken. Met name bij mensen met neurologische klachten kan de gewone foliumzuur juist weer negatieve effecten hebben. Zij zijn waarschijnlijk beter af met de geactiveerde foliumzuur. Je ziet het al, het is niet simpel. Op eigen houtje experimenteren is daarom niet verstandig.

 

Iets wat ik zelf nog niet begrijp is dat ik met het ene merk B12 geen, en met het andere merk juist hele goede resultaten boek. Je zou zeggen dat wanneer de vorm gelijk is, het niet zou moeten uitmaken van welke fabrikant het komt. Toch blijkt dat wel zo te zijn. Normaliter maak ik niet graag reclame, maar voor deze producten maak ik een uitzondering. Lees eens op de site van VitamineB12nu.nl hoe het allemaal werkt. Je vindt daar een schat aan informatie én de goede producten.

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie.

Wie zich al wat langer in voedingsvraagstukken heeft verdiept, zal waarschijnlijk al eens met een pH stripje de zuurgraad van zijn speeksel of urine gemeten hebben. Bij diverse opleidingen en cursussen wordt namelijk dit pH stripje gebruikt als een diagnostisch handvat; om te zien wat er zich aan de binnenkant van je lichaam afspeelt. En ja hoor, veel mensen zijn verzuurd (althans volgens het stripje). Klopt dit eigenlijk wel?

 

Je raadt het eigenlijk al, ik neem het risico om gebombardeerd te worden met reacties, want mijn visie wijkt af van de gangbare gedachte over verzuring.

 

Allereerst kan ik uit eigen ervaring vertellen dat die pH stripjes bij mij niet veranderden van kleur door het veranderen van mijn voedingspatroon. Ik eet al 12 jaar oervoeding, waardoor ik meer groenten eet dan de gemiddelde Nederlander. En toch was ik verzuurd. Help, hoe kan dat nou? Ook een vegetarische vriendin, die vrijwel alleen groenten at (zij werd stiekem het konijn genoemd) had dezelfde uitslagen als ik. Dat zou toch niet moeten kunnen?

 

Wat je leest op internet, of leert in de cursussen is dat de pH van je lichaam wordt bepaald door je voeding. Wie veel vlees en kaas en granen eet is verzuurd, veel groenten en fruit in het voedingspatroon zorgt voor een basisch milieu. Er zijn diverse lijsten met zogenaamde PRAL-waarden, die het verzurende effect van voeding uitdrukken.

 

Jammer is dat er geen echte wetenschappelijke basis is voor die PRAL-waarden. We weten gewoon nog niet of het wel klopt. Vermoedelijk is de invloed van voeding op de verzuring niet meer dan 10%.

 

Wat we wel weten, althans een fysiologisch gegeven, is dat voeding die in de maag binnenkomt meteen door maagzuur ZUUR wordt gemaakt. Dat is erg belangrijk voor de spijsvertering, en om eventuele beestjes te doden. Daarna komt de voeding in de darm, waar natriumbicarbonaat vanuit de alvleesklier de voedselbrij weer minder zuur maakt. Dat moet, want teveel zuur brandt een gat in de darm. De alvleesklier regelt dit allemaal heel nauwkeurig, omdat een goede pH in de darm ook noodzakelijk is om bepaalde gunstige bacteriën in de darm te laten overleven.

 

De bacteriën in de darm gaan dus dood bij een verkeerde pH. Gebruik je veel Rennies of andere maagzuurremmers (zoals ook natriumbicarbonaat) dan grijp je in in de pH van de maag, en misschien ook in die van de darm, met alle risico’s van dien.

 

Nu is een pH van de maag, of die van de darm heel iets anders dan een pH van je speeksel of van de urine. De pH van het speeksel zegt iets over de hoeveelheid en de soort van de bacteriën in je mond, want bacteriën beïnvloeden de zuurgraad.

 

De pH van de urine zegt iets over de zuren die je uitscheidt, niet over de pH van je cellen. Zuren die je uitscheidt bevinden zich namelijk niet meer in je cellen. Het kan wel een relatie hebben, maar het hoeft dus niet.

 

Er wordt veel geschreven over verzuring, en dan wordt de verzuring van de weefsels bedoeld. Verzuring van de weefsels is ongezond, er zijn vele processen die een specifieke pH nodig hebben. Als je maagzuur en de bicarbonaat uit je maag en alvleesklier de pH van de voedingsbrij regelen moet er meer aan de hand zijn dan alleen het eten van teveel vlees en kaas, wanneer je verzuurd bent. Inderdaad, waar komt dat zuur in de weefsels dan vandaan? Dat zuur maakt je lichaam zelf, jazeker, helemaal zelf!

 

Bij stress, maar ook bij een gebrek aan energie, of bij te intensief sporten is er sprake van een anaerobe verbranding. Dat is een manier van energie maken waarbij je maar weinig zuurstof gebruikt. Het is een soort noodenergieplan, voor moeilijke tijden. Bij die verbranding komt melkzuur vrij. En dat melkzuur is de belangrijkste verzuurder van je weefsels. Ook ammoniak is een stof die de pH beïnvloedt, en dat komt vrij bij het gebruik van je eiwitten als energiebron, maar ook wanneer je darmflora de verkeerde beestjes bevat.

 

Tja wat nu? Je verzuurt dus door je eigen energieproductie, hoe los je dat dan op? Nou, daar heeft het lichaam een prachtig systeem voor. Dat heet ademhaling. Bij de ademhaling wordt via de CO2 uitwisseling al het zuur uitgescheiden via de longen. Tenminste, als er niet teveel zuur aanwezig is, en als je BEWEEGT. Ai, daar ontstaat het probleem, twintig jaar stress, en niet bewegen…. dan kun je groenten eten totdat je konijn genoemd wordt, maar je schiet er maar weinig mee op. (Het doet wel iets hoor, maar het is bij lange na niet genoeg.)

 

Een oplossing die je veel hoort is het gebruik van natriumbicarbonaat. Dat is een basische stof die je dan inneemt om je weefselverzuring op te lossen. Er zijn mensen die het inzetten bij kanker om het weefselmilieu te beïnvloeden. Ik heb er geen studies over gevonden, ik kan er dus niets over zeggen, maar vanuit de fysiologie is het een gedachte die ik niet begrijp. Misschien werkt het, maar misschien ook niet. Zeker is wel dat je hiermee de pH van de maag beïnvloedt, maar wat doet dat dan voor de weefselpH? Wie het zeker weet mag het mij uitleggen.

 

Een ding weet ik zeker, verzuring los je het beste op door de anaerobe verbranding om te zetten naar een aerobe verbranding. Dat is niet iets wat je met een pilletje kunt regelen, helaas kost het veel tijd en inspanning. En nee, dat is niet iets wat we willen horen. Concreet houdt het in dat je dagelijks 2-3 keer een half uur wandelt. Verder heb je een aantal nutriënten nodig die de energieproductie in gang kunnen zetten, en zul je spieren moeten kweken die voldoende energiecentrales hebben. Dat betekent krachttraining en dan kort en zwaar. Daarnaast zijn natuurlijk de groenten wel belangrijk, maar vanwege een andere reden. Ook zul je iets aan je stress moeten doen. Wat ikzelf ervaren heb, is dat voor mij vitamine B12 essentieel is om én de stress te reguleren én de energieproductiecapaciteit te verbeteren. Maar ook voor mij geldt dat ik daarnaast door middel van het volgen van een gezond beweegpatroon de verzuring de baas zal moeten blijven.

 

Ga alsjeblieft niet op eigen houtje aan huismiddeltjes beginnen, zeker niet bij kanker. Baat het niet schaadt het niet gaat zeker niet op voor producten als natriumbicarbonaat. Laat je begeleiden door een deskundige, je vindt ze op deze site.

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

De complementaire visie op darmgezondheid verandert in sneltreinvaart en achterhaalde therapeutische ideeën blijven hardnekkig verspreid worden. Het wordt tijd om in dit blog eens een aantal feiten en fabels nader te bekijken.

 

Een candida is een gist-schimmel, een organisme wat leeft bij een gastheer. Dit organisme vind je in de darm, in de slijmvliezen, of op de huid van de gastheer/vrouw. Normaal gesproken hebben wij allemaal wel eens een candida bij ons, dat kan in principe geen kwaad of heeft zelfs nut, mits de candida niet overmatig aanwezig is.

 

Wanneer een aanstaande moeder een candida in haar vagina heeft, wordt het kindje bij de geboorte al besmet. De darmflora van het kindje wordt pas na de geboorte opgebouwd door middel van de bacteriën die de moeder haar kindje meegeeft bij de geboorte. Bij een keizersnede bestaat er een kans dat de flora zich minder goed ontwikkelt, omdat de goede bacteriën die zich in de vagina van de moeder behoren te bevinden bij een keizersnede niet worden overgedragen.

 

Een goede darmflora is van belang voor een goed functionerend immuunsysteem. Daar zijn de wetenschappers het inmiddels wel over eens. Wanneer een candida de darm het roer overneemt van de gezonde flora, bestaat de kans dat het immuunsysteem niet goed kan functioneren. In dat geval is het misschien verstandig om deze overname een halt toe te roepen en de juiste bacteriën weer een kans te geven om de darm te bevolken. Dit uitroeien of remmen van de candida gebeurde 20 jaar geleden voornamelijk met een dieet. Er werd geadviseerd om geen suikers, snelle koolhydraten, alcohol, schimmel- en gistproducten te eten, vanuit de gedachte dat hiermee de candida het loodje zou leggen.

 

Inmiddels weten we dat dit gecompliceerde anti- candidadieet niet echt nodig is, en in sommige gevallen zelfs schadelijk kan zijn. Hoe zit dit nu?

 

Suikers voeden een candida, dat klopt. Het kan dus wel degelijk zinvol zijn om de snelle koolhydraten, waaronder de suikers te laten staan tijdens de candidabestrijding. Gisten en schimmels zijn geen voedingsbron voor een candida. Een gist groeit van suiker, maar niet van gist.

 

Probeer het maar eens met wat bakkersgist, je activeert gist met suiker, maar als je alleen gist zou toevoegen gebeurt er niks. Een schimmel groeit net zo min van andere schimmels. Het weglaten uit het dieet van champignons, bouillonblokjes (vanwege het gistextract), schimmelkazen en gistbrood is daarom niet zinvol, maar wel zeer beperkend. Overigens zou ik sowieso niet kiezen voor bouillonblokjes of brood, maar dat is een ander verhaal.

 

Er is echter een sterk argument om niet alle suikers en snelle koolhydraten uit de voeding weg te laten. Wanneer je de candida uithongert, kan deze veranderen van vorm en op zoek gaan naar suikers buiten de darm. De candida gaat dan dwars door de darmwand heen naar het bloed en wordt daarmee levensgevaarlijk. Een candida in het bloed is iets wat je misschien niet overleeft, het is in elk geval een situatie waar men in ziekenhuizen met spoed voor moet ingrijpen.

 

In opleidingen voor Levend Bloed Analyse wordt nog altijd gedoceerd dat een Candida in het bloed zichtbaar is. Wanneer je met zo’n mededeling van een therapeut bij de huisarts komt, zal deze je in elk geval niet meer serieus nemen. Misschien bedoelt de therapeut dat er signalen van een candida aanwezig zijn, maar om te stellen dat de candida aanwezig is in het bloed? Nee, dat is erg onwaarschijnlijk.

 

Een goede behandelaar kan, wanneer het nodig is om een candida te weren, producten inzetten om de candida af te doden, al of niet in combinatie van een dieet. Een ervaren behandelaar zal echter op zoek gaan naar de oorzaak van de candida. Waarom heeft je immuunsysteem de overgroei van candida niet weten te controleren? Een goed functionerend immuunsysteem zal namelijk zelf eventuele indringers opruimen!

 

Het kan wenselijk zijn om ook de darmflora weer in balans te brengen. In zo’n geval schrijft de behandelaar een probioticum preparaat voor. Om een passend preparaat voor te schrijven is een onderzoek in een laboratorium naar de staat van de darmflora op zijn plaats. Het zomaar slikken van probiotica wil ik afraden. Je weet niet wat je doet, je kunt darmflorabacteriën toedienen die overbodig zijn, of waarvan er al teveel aanwezig zijn. Dat is niet alleen weggegooid geld, maar het verergert ook de klachten.

 

Kortom, een anti-candidadieet is niet iets wat je langer dan twee maanden streng hoeft te volgen. Je kunt normaal paddenstoelen, schimmelkazen en gistproducten eten. Bovendien is het niet nodig om zeer streng suikervrij en koolhydraatbeperkt te eten. Vermijd de snelle suikers en alcohol, eet geen overmatige hoeveelheid fruit of honing, en zorg dat je bij een deskundig behandelaar terechtkomt die je kan helpen om het probleem op te lossen. Deze deskundigen vind je op deze website.

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Alle informatie over goede voeding die er op dit moment van allerlei kanten verspreid wordt, prikkelt steeds meer mensen om na te denken over zaken die voorheen zo vanzelfsprekend waren. Niet iedereen waardeert het onderuit schoffelen van oude overtuigingen, maar gelukkig krijg ook ik feed back van mensen die een andere gedachte over ziekte, gezondheid en voeding toch wel intrigerend vinden.
De vragen die ik dagelijks via facebook en mail ontvang, zijn meestal praktisch van aard. Ik krijg regelmatig signalen dat het vooral in het begin van een leefstijlverandering lastig is om op de signalen van je lichaam te gaan leren vertrouwen.
Hoe weet je nu wat je lichaam je vertelt? Hoe moet je de signalen interpreteren? Dat is voor velen nog een dingetje.

 

Je lichaam laat je op verschillende manieren zien dat er iets uit balans is. Als je wel eens last hebt van één of meer van de volgende kwaaltjes, weet je dat er winst te behalen valt in een verandering van je leefstijl.

 

• vermoeidheid
• slaapproblemen
• eczeem
• jeuk
• haaruitval
• maagklachten
• winderigheid
• diarree
• verstopping
• buikpijn
• hoofdpijn
• eeltkloven
• nagelproblemen
• stemmingswisselingen
• overgewicht
• bloedsuikerschommelingen

 

Hiermee wil ik niet zeggen dat je door je leefstijl te veranderen al deze kwaaltjes even oplost. Nee, je kunt winst behalen op deze gebieden door je voeding, je bewegingspatroon en je stress aan te pakken.
Je kunt deze kwaaltjes ook wegslikken, wegsmeren, of negeren. Dat is een keuze.

 

Op een gegeven moment ga je je realiseren dat je maar één lichaam hebt, dat je lichaam een leven lang mee moet, en dat er geen reserveonderdelen meegeleverd zijn. Als je je dat beseft, wordt de keuze voor een lange termijn oplossing een stuk eenvoudiger.

 

Het is overigens niet altijd nodig om je leefstijl te veranderen. Als je nergens last van hebt, is er geen reden om je leven op zijn kop te zetten. Je lichaam laat vanzelf zien of het goed functioneert, het is aan jou om de signalen te herkennen.

 

Hoe doe je dat nu, je leefstijl veranderen?
Om te beginnen is er je voedingspatroon. Eet jij wel het voedsel wat bij je past? Alle darm-, huid-, en slijmvliesklachten kunnen een relatie hebben met je voedingspatroon. Ga eens op zoek of je daar iets in kunt veranderen.
Ten tweede is er je bewegingsgedrag. Hoe moeilijk lijkt het om twee maal per dag een half uurtje te wandelen? Dat lijkt makkelijk, maar in de praktijk blijkt het reuze moeilijk te zijn. Als je gaat wandelen werk je niet alleen aan je spieren, maar vooral ook aan stressregulatie. Misschien is dat nog wel het belangrijkste aspect om iets in te veranderen.
Stress is een ogenschijnlijk ongrijpbaar facet in het leven. We zien stress voornamelijk als een hoge werkdruk, maar dat is lang niet altijd het geval. In de oertijd was stress onveiligheid, zoals een beer op het pad. Tegenwoordig is het gevaar onduidelijker, onzichtbaar soms. Zo zijn alle nieuwe prikkels die een mens niet kent per definitie gelabeld als onveilig. Je kunt dan denken aan straling van de WIFI, of een mobiele telefoon. Maar ook aan een te hoge hypotheek waar je van wakker ligt, of een zittend bestaan wordt door je lichaam als niet gewoon gezien.
De beste manier om stress te verminderen is gaan bewegen, de slechtste manier om stress op te lossen is gaan eten, alhoewel veel mensen door stress juist gaan eten. Je zult zien dat wanneer je last hebt van emotie eten, je dat kunt verbeteren door te gaan wandelen als je trek krijgt in zoetigheid. Echt, het helpt!

 

Het maakt niet uit waar je begint met die verandering, met voeding, beweging of stress. Elke verbetering (hoe klein ook) geeft je systeem ruimte om zich weer te kunnen herstellen. Want dat je lichaam zichzelf herstelt weten we allemaal. Een pleister is alleen maar bedoeld om je lichaam de kans te geven om een wond te dichten. Daar hoef je verder niets voor te doen. Zo werkt het ook met andere aandoeningen. Geef je lichaam wat het nodig heeft, daarmee kan het weer gaan doen wat het hoort te doen.

 

Elk klein stapje is er één. Je hoeft het niet allemaal in één keer te doen. Dat kan ook helemaal niet. Als het niet werkt, of als je klachten verergeren is dat een teken dat er nog iets is wat aandacht nodig heeft.
Mocht je er niet uitkomen, dan zijn er voldoende goed opgeleide mensen die je ermee kunnen helpen.
Je hoeft niet ver te zoeken, ze staan ook op deze website.

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Tot mijn grote verbazing hoorde ik afgelopen week een radioreclame voor een bepaald merk hondenvoer, waarbij je korting krijgt op een hondenziektekostenverzekering, als je je hond laat opgroeien met dit specifieke hondenvoer.
Ik betwijfel of de marketeer die dit bedacht heeft werkelijk begrepen heeft wat de consequenties van zo’n actie zouden kunnen zijn?
Wat zou er gebeuren als wij een vergelijkbaar beleid zouden voeren in de mensenwereld? Ik zag het meteen voor me: Korting op je ziektekostenverzekering als je de producten van Unilever eet!
Of: Korting op je ziektekostenverzekering als je oervoeding eet!
Het maakt nogal wat uit welke van die twee mogelijkheden er werkelijkheid zou worden.
Wat de hondenvoerproducent probeert te zeggen is:”Koop mijn voer, en je hond is daardoor zo gezond, dat wij je zelfs korting op de verzekering durven te geven. Wij nemen dat risico wel, want de kans dat jouw hond ziek wordt is nagenoeg nihil.”
Dat is nogal een claim, denk je niet?

 

Ik was toch wel benieuwd naar dat super hondenvoer en ik heb de ingrediëntenlijst opgevraagd. Dat was niet zo makkelijk.
Ik kreeg een lijstje van inhoudsstoffen wat er in eerste instantie veelbelovend uit zag. Als een toch wel gevorderde etikettenlezer kreeg ik bijna respect voor de samenstelling van het product. Tjonge, wat moet je hond gezond worden van al die toegevoegde vitaminen, mineralen en bio-actieve stoffen! Het leek te mooi om waar te zijn, en dat was het dan ook.

 

Zie hier de tabel met bestanddelen:
Eiwit (%) 26
Vet (%) 20
Mineralen (%) 6,3
Ruwe celstof (%) 2,5
Vocht (%) 9,5

 

En hier de lijst met ingrediënten:

Rijst, dierlijke vetten, gedehydreerde vogel-eiwitten, mais, isolaat van plantaardige eiwitten, gedehydreerd varkenseiwit, hydrolysaat van dierlijke eiwitten, mineralen, plantaardige vezels, bietenpulp, sojaolie, visolie, gedehydreerde tomaat, kopraolie, hydrolysaat van gist etcetera…..
Als je de twee lijstjes met elkaar vergelijkt, kun je misschien ontdekken waar de producent probeert ons om de tuin te leiden.
Ik geef je een paar aanwijzingen.
1. Een hond is een carnivoor.
2. Er ontbreekt een macro-nutriënt in de eerste tabel.
3. De volgorde van de ingrediëntenlijst behoort gesorteerd te zijn op grootte. Het belangrijkste ingrediënt staat vooraan.

 

Rarara, wat doet deze producent?

 

Nou wat denk je?
Deze producent ‘vergeet’ geheel per ongeluk (not) de hoeveelheid koolhydraten in de tabel te vermelden.
Als je kijkt naar de ingrediëntenlijst kun je vermoeden dat de hoeveelheid koolhydraten in deze voeding toch zeker 35% zou moeten zijn.
Het hoofdbestanddeel van dit product is rijst, een zeer koolhydraatrijk voedingsmiddel. Daarnaast staat ook mais redelijk vooraan in de rij.
En toch is dit geen voer voor cavia’s, maar voor honden, carnivoren, ofwel VLEESETERS. Honden eten van nature maar heel weinig koolhydraten. Hun spijsvertering kan zoveel koolhydraten niet verwerken.
Ik heb de producent over dit product een paar vragen gesteld. Je raadt het al, hierop kwam geen antwoord.

 

In reclamespotjes wordt regelmatig verteld dat er in hondenvoer lekkere groenten aanwezig zijn. Dat is zo belangrijk voor hun gezondheid. Koolhydraten voor energie wordt er dan gezegd.
En er is niemand die denkt:”Sperziebonen voor een carnivoor? Dat is toch wel vreemd.”
Natuurlijk eet een hond wel eens gras, dat doet hij als hij buikpijn heeft. Een hond kan cellulosevezels in planten namelijk bijna niet verteren, daarom komt gras bij hem er in dezelfde staat uit als het erin ging. Honden aten in de natuurlijke omgeving wel de maaginhoud van andere dieren, met daarin de half verteerde cellulosevezels. Het voeren van sla en sperziebonen aan een hond is niet gezond, net zo min als het voeren van mais en rijst.
We denken dat het goed is, omdat we onze viervoeter menselijke kenmerken toedichten.
De prevalentie van welvaartsziekten onder huisdieren stijgt, net als bij mensen. Diabetes, hart- en vaatziekte, en ook kanker zijn aan de orde van de dag. En hoe zou dat dan komen?
Eén ding is zeker: Als je je huisdier voer geeft wat bij hem past, zal hij minder risico lopen op het ontwikkelen van welvaartsaandoeningen.

 

Hoe is het toch mogelijk dat je als producent zo zeker van je product bent dat je korting op een ziektekostenverzekering voor honden aanbiedt als je je hond dit voer geeft?
Zou zo’n producent nu werkelijk niet beter weten? Of gaat het hem echt alleen om de winst?
Ik vind het dan toch wel weer van moed getuigen, dat je als producent van caviavoer, korting geeft op een ziektekostenverzekering voor honden. Ik zou mij als hondenziektekostenverzekering toch eerst eens achter mijn oren krabben alvorens zo’n actie te voeren.

 

Het is dichterbij dan we denken: Unilever die het voor elkaar krijgt om korting te bedingen op de ziektekostenverzekering voor mensen die hun kunstboters eten. Nog even en dan krijg je een fikse korting op je premie wanneer je alle speeltjes van het Happy Meal van het afgelopen jaar inlevert.

 

Alsjeblieft, zullen we het nooit zover laten komen?

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie