Heb je elk jaar weer opnieuw een dieetpoging gedaan? En? Is het afslanken blijvend gelukt? Nee?

 

Misschien is het dan nu tijd om jezelf zo vlak voor de feestdagen eens te verdiepen in het waarom. Waarom lukt het niet? Waarom reageert jouw lichaam anders dan dat van anderen? Waarom lig je na het sporten trillend op de grond van de honger? Waarom val je niks af terwijl je elke dag sport? Waarom komen de zo moeilijk verdreven kilo’s er zo makkelijk weer aan?

 

We weten allemaal dat als je een lijnpoging doet, je door het jojo effect binnen no time weer terug bent op je oude gewicht. (En nog wat extra kilo’s erbij verzamelt.)

 

Maar wat moet je dan? Dan toch maar aan de gastric bypass? Zo’n operatie waarbij je levenslang muizenhapjes mag eten en bovendien nog grote risico’s loopt op nutriëntentekorten?

 

Is er geen andere manier?

 

Jazeker is die er wel, alleen die methode is niet universeel. We zijn namelijk niet allemaal hetzelfde. Wat werkt voor gezonde en sportieve mannen, zal naar alle waarschijnlijkheid niet werken voor vrouwen in de overgang of oudere mannen met diabetes.

 

Gegeneraliseerde voedingsadviezen zijn niet meer van deze tijd (ook al denkt het Voedingscentrum nog steeds van wel). Je zult moeten ontdekken waarom je te zwaar geworden bent. Waarom de kilo’s er ogenschijnlijk zonder reden aanvlogen, of je misschien meer ging eten dan verstandig was en waarom je minder ging bewegen.

 

Ook is het mogelijk dat je zelfs van drie blaadjes sla op een dag niet afvalt. Met name schildklierpatiënten weten uit ervaring hoe frustrerend het is dat zij maar naar een ijsje hoeven te kijken en de kilo’s eraan voelen vliegen.

 

Heb je wel eens uitgerekend wat al die lijnpogingen bij elkaar gekost hebben? Allerlei zakjes en shakes, maaltijdvervangers, dure afslankclubs en sportscholen. Dat heeft je misschien wel 100 euro per afgevallen kilo gekost (en vergeet daarbij het zweet en de tranen niet).

 

Dat moet toch anders kunnen?

 

Speciaal voor mensen die hun eigen handleiding willen ontdekken, hebben we bij het OPFG een cursusdag over dit onderwerp georganiseerd. Lekker aan het begin van het nieuwe jaar, zodat je met frisse moed kunt starten met een methode die wel bij je past.

 

Je leert vooral hoe je lichaam werkt, zodat je gaat begrijpen waarom je lichaam geen zin heeft om kilo’s te verliezen. We besteden natuurlijk aandacht aan voeding en beweging, maar vooral aan de manier waarop je het beste kunt eten en bewegen in jouw situatie. Minder of meer is niet altijd beter!

 

Ook gaan we het hebben over de invloed van stress, je hormonen, de schildklier, de bijnieren en de hoeveelheid slaap. Als je begrijpt hoe jouw lichaam energie kan produceren uit vet, heb je eindelijk de sleutel in handen om wel te slagen.

 

Tenminste, als je niet bij die 5% van de mensen behoort voor wie afvallen nu even geen goed idee is, maar ook dat zal je dan vanzelf duidelijk worden.

 

Je krijgt les van twee ervaren en deskundige docenten. Robin Hendriks (dé personal trainer die wel begrijpt dat iedereen anders is) en Yvonne van Stigt (je weet wel van het boek Oerslank) nemen je mee in het oerwoud van de leefstijladviezen en helpen je op weg om je eigen pad te ontdekken.

 

Het vraagt een investering van slechts 140 euro  (inclusief een geweldig gezond lunchbuffet) om met deze kennis en inzicht in je eigen gedrag jezelf weer op weg te kunnen helpen naar een gezonder en slanker bestaan. Dat is dan toch eigenlijk een koopje?

 

Wacht dus niet te lang met inschrijven, want vol =vol.

 

Er staan overigens nog meer losse lesdagen die perfect aansluiten bij dit onderwerp op het programma! Je vindt ze in onze agenda.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

Directeur Onderwijsinstituut voor Preventieve en Functionele Geneeskunde

Regelmatig krijg ik de vraag of ik even een recept wil geven om acne op te lossen. Heb je niet even een protocolletje?

 

Nee, helaas, kon ik dat maar geven.

 

In de reguliere geneeskunde (maar helaas ook in de complementaire geneeskunde) worden vooral protocollen gebruikt om aandoeningen te behandelen. Daardoor denken we dat er voor elke klacht wel een standaard behandeling zou moeten bestaan. Maar zo werkt het niet. Om huidklachten zoals acne op te lossen, is maatwerk nodig. Je kunt nu eenmaal niet exact zeggen welke factoren ervoor zorgen dat iemand acne ontwikkelt.

 

Het is de kunst om de verschillende onderliggende verstoringen in kaart te brengen, zodat je stap voor stap al die factoren kunt beïnvloeden. Vanuit de orthomoleculaire geneeskunde (of moeten we die voortaan leefstijlgeneeskunde noemen?)kun je daarom ook niet een simpel rijtje supplementen opnoemen waarmee je acne kunt behandelen.

 

Toch wil ik vandaag de factoren noemen die kunnen leiden tot het ontstaan van acne en zo eens kijken wat je daar vanuit de OPFG visie aan zou kunnen doen.

 

Om te beginnen is passende voeding een vereiste om de huid gezond te houden. Maar ja, wat is passende voeding? Wat voor de een ontstekingsbevorderend werkt, kan door de ander zonder problemen gegeten worden. Suikers, zuivel en glutenhoudende producten zijn voor veel mensen niet de meest optimale voedingsmiddelen. Maar het is mogelijk dat jij juist slecht reageert op chocola, tomaten of sinaasappelen. Wie zal het zeggen?

Gelukkig zijn er manieren om bij je cliënten te ontdekken welke voeding wel of niet past.

 

Bij acne is het belangrijk om de conditie van de darm te optimaliseren. Dan zou je kunnen denken aan het in balans brengen van de darmflora (microbiota heet dat tegenwoordig). Dan verwacht je dus dat een probioticakuurtje essentieel is om je acne op te lossen. Maar ook dat is maar de vraag. Zolang je niet weet wat er zich allemaal afspeelt in je darmen, is het onmogelijk om een standaard oplossing te geven.

En dan zal voor de een zo’n kuurtje wonderwel werken en voor een ander juist averechts.

 

Er zijn een aantal hele belangrijke nutriënten voor de huid, die mogen in een behandeling van acne niet ontbreken. Denk daarbij aan Omega 3, vitamine A, D, C en E, zink, koper, mangaan en biotine. Dan lijkt het voor de hand liggend om een multi vitaminen-mineralenpreparaat in te zetten om acne te behandelen, maar het is niet ondenkbaar dat je hiermee helemaal niks opschiet. Je zult moeten uitzoeken welke nutriënten wel of niet zinvol zijn.

 

En dan zijn er ook nog factoren zoals stress, een genetische aanleg, of toxische stoffen die je lichaam moeilijk kan opruimen.

 

Vervelend hè? Je krijgt van mij geen instantoplossingen en dat is nu net wat iedereen graag wil.

 

Voor huidprofessionals die echt willen leren hoe je huidklachten van binnenuit kunt oplossen, start bij het OPFG eind januari de tweede editie van de specialisatie opleiding tot orthomoleculair schoonheidsspecialist. Hier leer je de onderliggende werkingsmechanismen begrijpen en behandelen, zodat je niet blijft hangen in symptoombestrijding. Je leert niet alleen waarom huidklachten ontstaan, maar ook welke verbanden je kunt leggen tussen de verschillende lichamelijke systemen.

 

Wanneer jij in plaats het standaard protocoldenken, maatwerk wil leren leveren, ben je van harte welkom op onze open avond op maandagavond 10 december in Vianen om eens kennis te maken.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

Vroegkinderlijk trauma of early life stress komt gelukkig steeds meer in de belangstelling. Deze week kwam in het nieuws dat bij kinderen tot drie jaar via een haaranalyse bepaald kan worden of deze hummels last hebben van teveel stress. De commentaren logen er niet om. Alsof kinderen door zo’n test mishandeld en in hokjes geplaatst zouden worden.

 

Vanuit eigen ervaring en onderzoek kan ik zeggen dat vroegkinderlijk trauma een enorme wissel trekt op de gezondheid later in het leven. En dan heb ik het niet over kleine ongemakken, maar over serieuze zaken als ontstekingsziekten, auto-immuniteit, chronische vermoeidheid en fibromyalgie.

 

Onderzoekers hebben aangetoond dat bepaalde immuuncellen bij een vroegkinderlijk trauma geprogrammeerd worden voor ontsteking. Het immuunsysteem wordt als het ware sensitiever, alerter om eventuele indringers sneller te kunnen doden. Dit resulteert in een grotere ontstekingsgevoeligheid.

 

Niet alleen het immuunsysteem wordt sensitiever, ook het zenuwstelsel wordt sensitiever na een ingrijpende gebeurtenis op jonge leeftijd.

 

In veel van de reacties op dit plan las ik dat een kind gewoon moet kunnen spelen en dat stresstesten onzin zijn. Ik vermoed dat deze mensen bang zijn voor de bemoeienis van jeugdzorg, mocht een stresstest negatief uitpakken.

 

Nou die angst kan ik mij wel voorstellen.

 

Toch denk ik dat er heel veel kinderen zijn die geen stressvol gedrag laten zien, maar wel teveel stress ervaren. Juist op jonge leeftijd zou je daar dan nog iets aan kunnen doen, om gezondheidsproblemen op latere leeftijd te voorkomen.

 

Denk daarbij aan kinderen die in ziekenhuizen zijn opgenomen, in de couveuse hebben gelegen, waarvan de moeder depressief was, een hechtingsstoornis hebben, waarvan de ouders in scheiding liggen, in armoede leven etc etc.

 

Natuurlijk is het belangrijk om die kinderen op tijd te kunnen herkennen, maar net zo belangrijk zal het zijn om deze gezinnen de juiste hulp te bieden. En daar ligt zeker nog een uitdaging in het huidige zorgsysteem.

 

Wanneer je zelf in je jeugd een traumatische ervaring hebt meegemaakt, kan het zijn dat je nu de gevolgen daarvan ervaart. Wat dan?

 

Een groot deel van de mensen zal het trauma verdrongen hebben, niet alleen emotioneel, maar ook fysiek. Deze mensen zijn als het ware ‘bevroren’. Verstard en niet in staat om bij de oude emoties te komen.

 

Dat is een overlevingsreactie die op de korte termijn veel bescherming biedt, alleen op de lange termijn niet zo handig is.

 

Vanuit biochemisch oogpunt is volgens Dr Paul Eck zo’n verstarring te zien in de zogenaamde ‘calciumshell’, een muurtje van calcium wat je beschermt tegen emoties. Dat zou resulteren in verkalking van bijvoorbeeld bloedvaten en spieren en een tekort van beschikbaar calcium op plaatsen waar je het nodig hebt.

 

Helaas is dit geen waterdicht gegeven omdat het nog nooit onderzocht is, maar de hypothese is voor mij wel degelijk herkenbaar.

 

Maar goed, wat doe je aan die bevriezingstoestand? Hoe kom je daar uit?

 

Wie het boek ‘Traumasporen’ van Bessel van der Kolk gelezen heeft, weet dat praten niet zal helpen in zo’n situatie. Het spraakcentrum wordt tijdens het trauma uitgeschakeld, dus kunnen traumaslachtoffers er simpelweg niet over praten. Iets wat wel kan, is het gebruik van lichamelijke therapie. Door te dansen, zingen, aanraken en dergelijke krijg je een beter contact met het opgeslagen trauma, maar om echt uit de bevriezing te komen is meer nodig.

 

Boksen en vechten zorgt ervoor dat je uit de bevriezing komt, je moet namelijk in actie komen. Je wordt hierdoor uitgedaagd om jezelf te verdedigen.

 

Doordat het boksen enorme positieve effecten gaf bij deze problematiek heeft personal trainer Robin Hendriks zich verdiept in deze materie. Hij heeft een strategie ontworpen om mensen te helpen om weer verder te kunnen met hun leven.

 

Wij hebben besloten om onze krachten te bundelen en we hebben het plan opgevat om een traumacursus voor (psycho-sociale) therapeuten en haptonomen aan te bieden. We gaan je niet alleen de biochemische achtergronden van trauma uitleggen maar vooral ook hoe je als professional met simpele bokstechnieken de bevriezing kunt doorbreken.

 

Wie interesse heeft in zo’n cursus kan zich via het OPFG contactformulier aanmelden, dan houden we je op de hoogte van de plannen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie

 

 

---

 

Misschien heb je er al eens iets over gelezen, of is het geheel nieuw voor je. Maar er is weer een nieuwe dieethype ontstaan: het Pioppi dieet. Het ‘dieet’ is geen dieet pur sang, maar een leefstijlconcept bedacht door cardioloog dr. Aseem Malhotra en Donal O’Neill. Naast dieetregels bevat het ook leefregels voor genoeg beweging, slaap en sociale contacten. De naam van het Pioppi-dieet vindt zijn oorsprong in het Zuid-Italiaanse dorpje Pioppi. Dit dorpje werd bekend door de hoge levensverwachting van de inwoners en de gunstige effecten van een Mediterraan voedingspatroon.

 

De kern van het voedingsgedeelte is kort samengevat een dieet met minder koolhydraten, zoals pasta, brood, suikers en alcohol (behalve één glas rode wijn) en met meer groenten en niet te zoet fruit, goede vetten, noten en vooral ook eiwitten in de vorm van eieren, verantwoord vlees en zeevis.

 

Eigenlijk is er dus niets nieuws onder de zon, het is geen nieuw concept, het is hooguit vernieuwend dat er ook aandacht is voor slaap, beweging en sociale contacten.

 

In mijn eigen boeken noemen we deze leefwijze Oervoeding, soms heet dit het Paleo-dieet, heel vroeger noemden we zoiets een Atkins-dieet en nu dus het Pioppi-dieet.

 

Een van de meest opvallende effecten van het minderen van koolhydraten is dat mensen zich in drie weken een ander mens voelen. De bloedglucose daalt, het cholesterolgehalte zakt (dat zogenaamd verhoogde cholesterol komt dus echt niet van het eten van vetten en eieren) en de weegschaal lacht je toe.

 

Ondanks de successen van het Atkinsdieet, Oervoeding, het Paleo-dieet en het Pioppi-dieet, blijft het Voedingscentrum (en dus de gevestigde orde) zich wanhopig verzetten tegen het minderen van koolhydraten, het eten van eieren en het gebruik van verzadigd vet. Je zou je kunnen afvragen of het Voedingscentrum (wat geleid wordt door ex Unilever medewerkers) misschien graag vasthoudt aan knutselboters (halvarine, die we tegenwoordig allemaal gebruiken in de hoop dat we daarmee hart-en vaatziekte kunnen voorkomen) en lightproducten vanwege financiële ehh.. prikkels.

 

We worden tenslotte via de TV reclame doodgegooid met verborgen gezondheidsadviezen om te zorgen dat vooral de industrie geen omzet misloopt. Blijkbaar mag je op TV wel reclame maken voor knutselboters die het cholesterolgehalte met 0,1 punt doen zakken, terwijl op de verpakking van een homeopathisch middel niet meer vermeld mag worden waar het voor bedoeld is.

 

Zo worden we langzamerhand gehersenspoeld met filmpjes die ons moeten laten geloven dat brood toch wel heel bijzonder is, dat het belachelijk is om plantjes op brood te eten en dat Nutella vol zit met gezonde noten en vooral ook melk! Dat het product stijf staat van de suiker en palmolie en daardoor een regelrechte bedreiging is voor je bloedvaten hoor je mij niet zeggen.

 

Het spijt me te moeten zeggen, maar het gebruik van kunstmatig in elkaar geflanste chemische smeersels zal geen zoden aan de dijk zetten in de strijd tegen hart-en vaatziekte. Daar is echt iets anders voor nodig. Namelijk minder koolhydraten, minder suikers, minder alcohol en vooral meer bewegen.

 

Maar dat willen we niet horen.

 

Wat ik bijzonder vind, is dat mensen die met een koolhydraatbeperkt dieet enorm afvallen, zich geweldig voelen, maar daarna denken dat ze weer terug kunnen naar hun oude leefstijl. Alsof de kilo’s dan niet meer terug komen….

 

Helaas, de biochemische fabriek van je lichaam doet het nu eenmaal beter met passende voeding, dan met een overdaad aan rommel waar het geen raad mee weet.

 

Het Oerdieet, het Pioppi-dieet of het Paleo-dieet, ze zijn even effectief voor velen. Het gaat er alleen wel om dat je er een leefstijl van maakt.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie.

Het lijkt soms wel een wondermiddel, iedereen moet ‘s winters vitamine D bij slikken, want dat is goed tegen ontstekingen en depressie en nog veel meer. Ook bij huisartsen en internisten is het bepalen van de vitamine D status bijna gemeengoed geworden. Dat is een goede zaak. Maar is een laag vitamine D gehalte altijd reden om extra te suppleren? Wie mijn blogs vaker leest, voelt hem al aan komen, er zit vast nog ergens een adder onder het gras.

 

Vitamine D is zeker een zeer belangrijke vitamine, of eigenlijk een pré hormoon. Zonder voldoende vitamine D loop je inderdaad een groter risico op depressie, ontstekingen, spierkramp, vermoeidheid of zelfs prostaatkanker.

 

En toch zeg ik dat niet iedereen met een lage vitamine D waarde gebaat is bij suppletie.

 

Niet iedereen, dat wil zeggen dat veel mensen zeker wel baat hebben bij extra suppletie, maar sommigen niet. Er zijn dus uitzonderingen en het lijkt mij goed om daar eens aandacht aan te besteden.

 

Waarom?

 

Omdat de uitzonderingen meestal niet serieus genomen worden en dan uiteindelijk ziek worden van teveel vitamine D. Zelf ben ik zo’n uitzondering en heb ik ervaren wat er gebeurt als je dan toch een hoge dosis vitamine D gaat slikken. Na wat speurwerk werd al snel duidelijk wat er aan de hand was en begrijp ik sindsdien hoe ik mijn vitamine D waarde op peil kan houden.

 

Enkele jaren geleden was mijn vitamine D bloedwaarde rond de 40, niet zo geweldig als de gewenste waarde ergens boven de 75 ligt. Ik begon daarom aan een stootkuurtje vitamine D en binnen twee dagen werd ik doodziek. Ik was doodmoe, depressief, kreeg spierklachten, was misselijk en had een vreselijke hoofdpijn.

 

Soms duurt het even voordat je door hebt waar deze klachten vandaan komen, het kon tenslotte ook een griepje zijn. Gelukkig knapte ik snel op toen ik stopte met de suppletie.

 

Mijn collega’s begrepen het niet, je moet toch juist fitter worden van vitamine D? Zou je niet even doorzetten? Gaat het niet over als je lichaam eraan gewend is?

 

Nee, het werd alleen maar erger.

 

Na wat speurwerk besloot ik mijn actieve vitamine D waarde te laten testen. De gewone vitamine D test wordt bepaald met de  25 OH vitamine D waarde, de actieve waarde is de 1,25 OH vitamine D. En wat bleek, mijn actieve vitamine D waarde was veel te hoog!

 

Mijn lichaam activeert de gewone vitamine D te snel in de actieve vorm en met suppletie vergiftig ik mijzelf. (Laat ik dat nu al gemerkt hebben.)

 

De oorzaak van dit probleem ligt in mijn geval in een genetische aanleg, ik heb een specifieke variatie van de vitamine D receptor, de zogenaamde VDR-Bsm variant. En deze variant komt natuurlijk vaker voor, er zijn meer mensen die zo reageren. We zijn tenslotte niet allemaal hetzelfde.

 

Om dit te kunnen uitzoeken is een genetisch onderzoek nodig. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen hieraan wil beginnen. Toch kan het zinvol zijn omdat er ook andere oorzaken zijn waardoor de actieve vitamine D verhoogd is. Dat gebeurt vaker bij mensen bij wie de zwavelhuishouding verstoord is. Maar ook ontstekingen kunnen een verhoogde actieve vitamine D waarde veroorzaken. In dat geval zal de oorzaak van het probleem moeten worden opgelost.

 

Zo’n genetisch onderzoek bij een aanbieder die een beperkt aantal genen onderzoekt heeft geen zin als deze specifieke variant niet wordt onderzocht. Je zult dan of een genetische test bij een gespecialiseerd ziekenhuis moeten doen of je aanmelden bij een organisatie die je vrijwel hele genenpakket in kaart brengt.

 

Als jij slecht reageert op vitamine D suppletie zit het niet tussen je oren en is het zinvol om de actieve vitamine D waarde te laten testen. Helaas weten maar weinig huisartsen van het bestaan van deze test en zul je zelf actie moeten ondernemen.

 

Aan het einde van de winter is mijn actieve vitamine D waarde meestal te laag, een hele lage dosis vitamine D kan ik dan wel slikken, maar volstaat dan niet. Ik voel me pas echt goed wanneer ik regelmatig in de zon ben. In de winter heb ik in Nederland dan wel een probleem, want dan is de zonkracht te laag om vitamine D in de huid aan te maken. Voor mij is een beetje zon pakken buiten Nederland dan echt de beste optie om gezond te blijven.

 

Maar even voor de duidelijkheid: Bij een vitamine D tekort knapt de meerderheid van de mensen op van extra vitamine D, maar wees bedacht op uitzonderingen die de regel bevestigen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie