Ja, dat wensen we elkaar aan het begin van het nieuwe jaar. Want een goede gezondheid blijkt toch wel bovenaan de wensenlijst te staan. We vinden die gezondheid enorm belangrijk en we hebben er dan ook echt alles voor over. Tenminste, dat is wat ik zie op internet en in televisieprogramma’s.

 

De realiteit is dat niet iedereen er echt alles voor over heeft. We willen misschien wel veel geld uitgeven aan een goede ziektekostenverzekering (of niet), of flink bijbetalen voor dure medicijnen en behandelingen, maar zelf de verantwoordelijkheid nemen en preventief werken aan je gezondheid blijkt voor het gros van de mensen toch wel erg lastig.

 

Maar eerlijk gezegd vind ik het niet zo vreemd. Ik begrijp het wel.

 

We zijn tenslotte decennialang opgevoed met het idee dat de arts verantwoordelijk is voor onze gezondheid. Als je wat mankeerde, ging je naar de dokter. In mijn jeugd bestond er bovendien nog maar weinig ‘fout’ voedsel. Het aanbod in de winkels is in rap tempo verslechterd, zonder dat mensen dit door hadden. En als het in de winkels ligt, wordt het gekocht.

 

Zeker in deze jachtige maatschappij, waarin mensen gaan voor gemak en geen uren in de keuken willen staan, kiezen mensen voor snel en makkelijk, en niet zo gauw voor gezond.

 

Toch zijn er nog andere redenen waarom we makkelijk ongezond, zoet en vet voedsel kiezen. Het is nu eenmaal evolutionair bepaald dat we eerder kiezen voor voeding met een hoge calorische waarde dan voor gezonde producten. Onze voorkeuren zijn bepaald door schaarste, niet door overvloed. We zijn geprogrammeerd om te pakken wat we pakken kunnen, simpelweg om te kunnen overleven. Je weet tenslotte nooit of er morgen nog voldoende voedsel is. De overvloed van de afgelopen decennia heeft onze genetische voorkeuren nog niet veranderd. Dat zal nog wel duizenden jaren of langer duren.

 

Maar dat is niet de enige reden waarom we het moeilijk vinden om gezonde keuzes te maken.

 

Door veel antibioticagebruik  verandert het microbioom (zo noemen we tegenwoordig de darmflora), waardoor het immuunsysteem niet zo goed meer is opgewassen tegen allerlei indringers. De laaggradige ontstekingsreacties die hierdoor kunnen ontstaan, zorgen ervoor dat het immuunsysteem meer brandstof nodig heeft in de vorm van glucose, suikers dus.

 

Ook door chronische stress kan de behoefte aan zoetigheid enorm toenemen. Veel mensen herkennen dat, zij zijn dan constant op zoek naar wat lekkers.

 

Het is daarom niet zo gek dat we meer behoefte hebben aan ongezond voedsel en geen zin hebben om te bewegen. En ga dan maar eens in tegen de behoefte van je lichaam!

 

Het is dan ook echt moeilijk om jezelf naar de sportschool te slepen en gezonde keuzes te maken. Dat lukt niet alleen met discipline, daar heb je vooral ook inzicht voor nodig.

 

Wie meer wil weten en zelf aan de gang wil; In mijn boek ‘Oerslank’ vind je hierover veel informatie.

 

Mijn nieuwjaarswens voor 2018 is dan ook niet een simpel “Gezond 2018”! Ik wil graag de wens uitspreken om in 2018 nog veel meer mensen te mogen informeren en inspireren over wat we zelf kunnen doen om echt gezond oud te worden. Maar ik zou ook willen dat we stoppen met vingerwijzen naar mensen die het wel zouden willen, maar bij wie het nog niet lukt.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Wie het hele jaar bewust met gezonde voeding bezig is, staat voor een lastige keuze met Kerst. Ga je helemaal los? Kies je voor de 80/20 regel? Of blijf je netjes eten zoals altijd?

 

Er is een groep die zegt dat je tenslotte moet genieten met de feestdagen. Zij gaan er dan maar van uit dat je van gezonde voeding niet kunt genieten, dat je alleen geniet van troostvoedsel, zoetigheden en junkfood. (Gelukkig weet ik dat je ook van gezonde voeding kunt genieten. Sterker nog als je eenmaal gewend bent aan gezond eten, wil je vaak niet anders meer.)

 

Een andere groep kiest voor een gezond voedingspatroon, met af en toe een uitspatting. Gewoon omdat het kan.

 

En dan zijn er de mensen die gewoon blijven eten wat ze altijd eten.

 

Wat je ook kiest maakt niet zoveel uit, tenminste niet in wat goed is of fout. Er is namelijk geen goede of foute keus. Er is alleen een keuze die bij jou past.

 

Het gaat er tenslotte niet alleen om of je kunt genieten van wat je eet, maar of je ook geniet van de gevolgen van je keuzes.

 

Gezonde mensen zullen niet dramatisch reageren op een avondje met champagne en oliebollen. Maar als je elke nieuwjaarsnacht op het toilet doorbrengt, wordt het misschien tijd om die oliebollen eens te laten staan. Tenzij je geniet van zo’n spetterend begin van het jaar.

 

Ik kan me voorstellen dat je het ervoor over hebt om na de feestdagen even de broekriem aan te moeten halen. Of dat je een lichte kater wel kunt hebben na die derde fles wijn. Maar er zijn nu eenmaal ook mensen die wel erg voorzichtig moeten zijn.

 

Als je coeliakie hebt, zul je ook met Kerst geen gluten moeten eten. Bij een heftige koemelkallergie zit een lekkere cheesecake er ook niet in. En mensen met een SIBO zullen het wel uit hun hoofd laten om gasvormende voedingsmiddelen te eten, en dat doen ze ook voor hun gezinsleden, als je begrijpt wat ik bedoel.

 

Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om met Kerstfeest goede keuzes te maken, maar ook hoe lastig het is als vrienden en familie jouw noodgedwongen keuzes niet respecteren. Het valt niet mee om tijdig aan de gastvrouw door te geven welke voedingsmiddelen voor jou niet zo handig zijn. Daar moet je best stevig voor in je schoenen staan. Je wilt tenslotte niet moeilijk doen en zeker niet als zeurpiet weggezet worden.

 

Als jouw wensen dan niet gerespecteerd worden en je dan de nacht na het diner nog een tweede keer van de maaltijd ‘geniet’, voel je jezelf pas echt ellendig.

 

Het is echt niet moeilijk om lekkere gerechten te maken zonder allerlei ‘risico’ producten. Mijn boek ‘De oerspronkelijke keuken’ staat vol met overheerlijke glutenvrije, zuivelvrije en suikervrije recepten. Als je daar lekkere gerechten uit kookt voor het hele gezelschap, dan kan het hele gezelschap genieten en hoeft die ene gast niet op te vallen.

 

Ik wens jullie allemaal een gezellig Kerstfeest!

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

In deze donkere tijden voor Kerstmis zijn velen van ons verkouden of geveld door de griep. Hoestend en proestend worstelen we ons naar het kerstfeest. Juist in deze periode van het jaar duren verkoudheden langer dan normaal omdat de weerstand door het gebrek aan zonlicht (en vitamine D) verlaagd is.

 

Als je verkoudheid over gaat in een bijholteontsteking heb je echt pech. Dat is niet alleen vervelend, maar vooral ook heel pijnlijk. Je hebt het gevoel alsof al je kiezen uit je kaak geduwd worden! Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel mensen dan naar de huisarts gaan voor een antibiotica kuurtje.

 

Toch hoeft dat echt niet altijd, liever niet zelfs. Want met zo’n kuurtje dood je ook je goede darmbacteriën, en verminder je meteen je weerstand.

 

Er zijn ook natuurlijke remedies om snel van zo’n ontsteking af te komen. Om te beginnen zijn zink, vitamine C, A en D essentieel voor een gezond immuunsysteem. In levertraan vind je vitamine A en D samen. Geen wonder dat we dit vroeger in de wintermaanden moesten slikken! Zink is niet zo makkelijk vanuit voeding binnen te krijgen, tenzij je gek bent op oesters of pompoenpitten.

 

Die nutriënten werken vooral preventief, als je al ziek geworden bent, werken ze nog wel, maar samen met kruidenpreparaten werken ze veel beter.

 

Een topmiddel vanuit de fytotherapie is de weegbree ofwel de Plantago major. Dit bekende plantje groeit in vrijwel elke Nederlandse tuin, en dat zonder dat je wist hoe effectief het is!

 

Gekneusde weegbreebladeren werken geweldig op brandneteluitslag, maar het extract van de gedroogde bladeren is een probaat middel bij elke slijmvliesontsteking. Je gebruikt vooral de bladeren, gedroogd (in capsules) of in een tinctuur. De wortel is helaas giftig.

 

Of je nu last hebt van een bijholteontsteking, een tandvleesontsteking, allergieën, darmontstekingen of een vastzittende hoest, weegbree kan binnen een paar uur verlichting brengen. Het maakt vastzittend slijm los en remt de ontsteking.

 

Eigenlijk zou een potje weegbree standaard in je medicijnkastje moeten staan, dan hoeven we minder vaak naar antibiotica te grijpen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Baby’s drinken melk. Moedermelk wel te verstaan, want poedermelk bevat nu eenmaal niet al die belangrijke immuunversterkende stoffen die moedermelk van nature in zich heeft. Natuurlijk kunnen er redenen zijn waarom je toch kiest voor flesvoeding. Maar dan alleen als borstvoeding niet mogelijk is.

 

Wanneer je kindje wat groter wordt, is het natuurlijk heel spannend en leuk om met andere voeding te starten. Vroeger was dat vooral fruit, zoals een geprakte banaan met sinaasappel met Liga, tegenwoordig krijg je gelukkig het advies om met groenten te beginnen.

 

Kinderen die vroeg beginnen met het eten van groenten, zouden makkelijkere eters kunnen worden, maar zeker weten doen we dat niet. Het is wel logischer om niet meteen met zoetigheid te starten om kinderen niet meteen te laten wennen aan zoetigheid.

 

In de oertijd kregen baby’s moedermelk in elk geval totdat zij tanden en kiezen kregen, daarna konden ze zelf hun eten kauwen. Voor die tijd kregen zij vermoedelijk al wel wat vast voedsel, maar dan voorgekauwd door de ouders.

 

Bij natuurvolken gebeurt dat nog steeds en wordt dat ook als heel normaal gezien. Door het voorkauwen door de ouders zorgen de spijsverteringsenzymen in het speeksel van de ouders voor een goede vertering van het voedsel. Want naar wij nu weten, produceren baby’s geen zetmeelafbrekende enzymen in het speeksel zolang ze nog geen kiesjes hebben. En dan wordt het afbreken van het zetmeel uit brood, soepstengels en bananen wel erg lastig.

 

Is dat erg?

 

Onverteerd zetmeel geeft darmklachten, het beïnvloedt de darmflora en dat lijkt mij niet zo handig. Zeker als je kindje darmkrampjes heeft, zou ik extra voorzichtig zijn en geen zetmeel geven voordat je kindje kiesjes heeft.

 

Zetmeel vind je in alle graanproducten zoals pap, brood, soepstengels, rijst, pasta’s en koekjes (ja ook die babykoekjes). Maar ook in bananen, aardappelen en andere knollen.

 

Wanneer je deze producten toch wilt geven (al zou ik sowieso terughoudend zijn met het geven van gluten aan zo’n kleine puk, maar dat is een ander verhaal), kun je ervoor kiezen om deze zelf voor te kauwen. Daar is in principe niks mis mee. Maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen dat aandurft.

 

Omdat niet alle baby’s op dezelfde leeftijd kiezen krijgen, zijn de voedingsrichtlijnen voor baby’s niet zo zwart wit als wij denken. Kijk daarom niet naar de leeftijd, maar naar de ontwikkeling van je kind. Ook voor baby’s zal een voedingsadvies tenslotte maatwerk moeten zijn.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

Zonder ontbijt naar school en dan gapend in de klas zitten; Heb je dan eten nodig om te kunnen presteren? Dat is wel de algemene gedachte, maar klopt dat eigenlijk wel? Moeten we wel ontbijten om te kunnen presteren op school, of kan het ook zonder?

 

Laten we vooropstellen dat een oermens ook zonder ontbijt moest kunnen presteren. Hij moest tenslotte eerst voedsel zoeken voordat hij iets kon eten. En dat vraagt nu eenmaal inspanning op een lege maag. Onze fysiologie is er daarom op gemaakt dat we niet de hele dag moeten eten.

 

Hoe werkt dat?

 

Na de nacht (waarin je niets eet) zal je lichaam de voorraden glycogeen uit de lever en de spieren opmaken wanneer je moet presteren. Wanneer het glycogeen op is, kan een gezond lichaam makkelijk overschakelen op de vetverbranding. Als het niet anders kan, zal er glucose gemaakt worden, voornamelijk uit eiwitten.

 

Als je honger hebt, zul je op zoek moeten naar voedsel. Het lichaam is daarom zo ontworpen dat je bij honger niet slaperig wordt, maar juist heel scherp en helder van geest. Want voedsel zoeken vraagt nu eenmaal dat je alert bent, anders loop je de kans dat je niets vindt of zelf prooi wordt.

 

Jongeren die niet ontbijten en gapend in de klas zitten, hebben dus geen honger. Want wie honger heeft is alert en fit.

Maar hoe kan het dan, dat zij wel opknappen van eten?

Ja, dat kan heel goed.

 

Ze hebben geen honger, maar een verstoorde glucosehuishouding. En dat is een enorm verschil. Bij een verstoorde glucosehuishouding word je moe en gaperig of misschien trillerig en geïrriteerd als je niets eet. En dat lijkt soms wel honger, maar is het niet echt. Ook al knap je dan wel op door iets te eten. Iets fatsoenlijks dan wel te verstaan. Geen energiedrank met een zak chips.

 

Deze gapende ‘hongerige’ jongeren zijn dus simpelweg uit balans. Of nog duidelijker gezegd: Op weg naar ziekte.

 

En ja, als ze dan wel gezond ontbijten gaat het beter, maar camoufleer je dan eigenlijk niet wat er echt aan de hand is? (En dat geldt niet alleen voor gapende jongeren in de klas.)

 

Hypoglykemie wordt niet als ziekte gezien, maar als een onschuldig verschijnsel van het feit dat je te lang niet gegeten hebt. Maar dat klopt niet. Een verstoorde glucosehuishouding is nooit onschuldig, het is een symptoom van een verstoord systeem.

 

Nu wil je natuurlijk weten wat er dan precies allemaal aan de hand is, maar dat is niet zo eenvoudig te zeggen. Er zijn namelijk vele oorzaken.

Een nutriëntentekort (niet zo gek bij een dieet van energiedrank en chips), teveel koolhydraten eten, een laaggradige ontsteking, een candida infectie, stress, een toxische belasting, een parodontitis, een slecht functionerende lever, een burn-out of nog vele andere mogelijke oorzaken. Als je wilt uitzoeken waarom jij last hebt van hypoglykemie kun je hulp krijgen in je zoektocht bij professionals die bekend zijn met de materie.

 

Maar goed, als je te maken hebt met gapende pubers in de klas, is het niet eenvoudig om daar iets aan te doen. Het advies om te ontbijten is dan misschien toch wel het makkelijkst. Maar ik pleit voor wat verdergaande oplossingen om de oorzaken van het ontstaan van deze symptomen aan te pakken.

 

Ik denk dat we weer terug moeten naar onderwijs over voeding en gezondheid, dat we de schoolkantine anders moeten inrichten, dat we leerlingen tegen zichzelf beschermen en binnen school houden, zodat ze geen supermarkten onveilig maken in de pauzes. Of meer van dat soort impopulaire oplossingen. Maar ja, ik ben dan ook van de oude stempel en ik geloof niet zo in vrijheid, blijheid. Zeker niet als dat leidt tot een zieke generatie, jongeren die binnen 15-20 jaar nadat ze van school gegaan zijn massaal diabetes ontwikkelen. Of ben ik nu wel heel erg pessimistisch?

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

 

 

 

 

Het leven in eigen hand nemen, de dirigent van je eigen leven worden,  je eigen verantwoordelijkheid nemen, leider worden van je eigen lichaam, gezondheid is een keuze, kortom het leven is maakbaar. Je kent ze wel; de positieve uitspraken van gezondheidscoaches, spirituele leiders en goeroes. Als je maar doet wat zij zeggen, zul ook jij gezond en gelukkig worden.

 

Nou, dat wil jij wel!

 

Geïnspireerd ga je samen met je vriendinnengroep aan de gang; je verandert je voedingspatroon. Je laat alle junkfood staan en gaat nu eens echt gezond eten. Geen pakjes en zakjes, geen gluten en zuivel, geen suikers en bewerkte producten.

 

Nee, je gaat er voor! Groene smoothies, salades, geen vlees, maar alleen verse wilde zalm en vooral bergen groenten. De sportschool wordt je tweede thuis, je doet een detox en gaat op yoga om te leren ontspannen. En dan, na een week of zes zijn je vriendinnen allemaal super fit aan het worden. Een aantal van hen ontwikkelt al een killerbody, hier en daar ontstaat het begin van een wasbordje….

 

Alleen bij jou werkt het niet.

 

Je sleept je naar de sportschool. Je hebt blauwe kringen onder je ogen en je kunt de hele dag wel slapen.

 

Je geeft het niet meteen op, maar je gooit er met een aan wanhoop grenzende discipline nog een tandje bovenop.

 

Maar in plaats van dat je fitter en slanker wordt, stort je hele lijf in elkaar.

 

Heeeeeelp!

 

Hoe kan dat nou?

 

Je doet toch alles goed? Dit is toch het recept voor een gezond en gelukkig leven? Als je doet wat de goeroes zeggen, moet het toch lukken? Niet?

 

Ben jij dan de enige bij wie het niet lukt? Doe jij soms iets verkeerd?

 

Nou nee, je bent niet de enige en je doet niet iets verkeerd. Alhoewel, je doet blijkbaar iets wat (op dit moment ?) niet bij jou past. We zijn namelijk niet allemaal hetzelfde en het is dus een misvatting dat er één recept bestaat voor een gezond lichaam.

 

Er zijn nu eenmaal mensen die het oxalatenbombardement van de groene spinazie smoothies, zoete aardappelen, bietensap en rabarbercompote niet kunnen verwerken. Zij worden daar zieker van. Darmproblemen, nierstenen, vulvodynie en spierpijnen kunnen hiervan het gevolg zijn. Dat betekent overigens niet dat er aan deze reactie helemaal niets te doen is. Maar dat kun je niet zelf,  je hebt echt de hulp van een deskundige nodig.

 

Het is ook mogelijk dat jouw lichaam veel meer eiwitten nodig heeft en het dus gewoon niet redt op voornamelijk groenten.

 

Of misschien heb je ooit door een tekenbeet de ziekte van Lyme opgelopen en heeft jouw immuunsysteem veel meer koolhydraten nodig om de bacterie te bedwingen.

 

Wist je het maar…

 

Soms moet je gewoon heel lang zoeken voordat jij je eigen handleiding gevonden hebt. En weet je? Als je denkt de handleiding gevonden te hebben, kan deze zomaar ineens weer veranderen. Pfff. Het is nogal ontmoedigend als je zo je best doet en je lichaam niet meewerkt!

 

Gezondheid is dus niet altijd een keuze en het leven is ook niet maakbaar. Het is wel een keuze of je op zoek wilt gaan naar een oplossing.

 

Als je ervoor kiest om op zoek te gaan naar het waarom, is het een goed idee om niet alles tegelijk aan te pakken, maar stapje voor stapje op zoek te gaan naar jouw handleiding. Kijk eens wat er gebeurt als je de zoetigheden laat staan. Voel je jezelf dan slechter? Dan moet je zoeken naar de reden waarom jouw lichaam zo’n behoefte heeft aan zoet. Heeft het een tekort aan brandstof misschien? Is het je immuunsysteem wat om die zoetigheid vraagt? Of heb je veel stress?

 

Vervolgens kun je bijvoorbeeld meer groenten gaan eten en rustig aan bekijken hoe dit je bevalt. Wanneer je meer gaat sporten is het niet handig om drastisch te minderen met de koolhydraten. Begin dan met wat meer beweging en kijk hoe dat gaat.

 

Wanneer je merkt dat je niet goed reageert op een verandering kan een goede behandelaar je helpen zoeken naar de oorzaken, je vind ze hier. Maar je kunt ook zelf al veel uitzoeken. In het boek Oerslank vind je veel antwoorden over gezondheid. Dat boek gaat echt niet alleen over afslanken. Hiermee krijg je inzicht in de werking van je lichaam.

 

Je kunt pas echt de dirigent van je leven worden als je inzicht hebt in je lichaam en geest. Je kunt tenslotte pas aan de juiste knoppen draaien als je weet waar ze voor dienen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Ik weet het, dit blog wordt mij niet in dank afgenomen. Dacht je eindelijk te snappen wat gezonde voeding is en dan ga ik je hier vertellen dat je er ook ziek van kunt worden. Dat wil je helemaal niet horen! Laten we het nu maar lekker overzichtelijk houden; groenten en fruit zijn gezond en patat en chips zijn ongezond, of zoiets.

 

Excuses, sorry, het spijt me.

 

Ik kan er niets aan doen dat er nu eenmaal mensen zijn die ziek worden van ‘gezonde’ voeding. Dat in feite ‘gezonde’ voeding niet bestaat, dat gezonde voeding niet voor iedereen hetzelfde is.

 

Voedingsdeskundigen zullen er niet blij mee zijn, dat ik alle stelligheden over voeding onderuit haal. Het is natuurlijk ook niet leuk als je net aan iedereen verteld hebt dat spinaziesmoothies super ‘gezond’ zijn en dat je dan leest dat mensen ziek kunnen worden van spinazie.

 

Van nuanceren word je namelijk niet bijster populair.

 

Maar goed, hoe zit dat dan? Hoezo word je ziek van gezonde voeding?

 

Laat ik helder zijn, gezonde voeding is voor de meeste mensen een uitstekende keuze. Veel groenten, fruit, vis, noten en zaden en eieren en weinig junkfood is gewoonlijk een goed idee.

 

Maar toch zijn er ook mensen die ziek worden zodra ze gezond gaan eten. Dan is dat geen teken van een gewenningsperiode of zo. Het is een teken dat jouw lichaam anders werkt dan bij de meeste anderen. Dat kan.

 

Zo zijn er mensen die nierstenen krijgen van spinazie, of diarree van knoflook. Hoofdpijn van rode wijn of chocola en jeuk van tomaten. Winderigheid van broccoli, oorsuizen van rood fruit en migraine van koffie. Zelfs paniekaanvallen van kaas of buikpijn van gluten. Het is allemaal mogelijk.

 

Denk dan niet dat het onmogelijk is, zo van: maar het is toch gezond?

 

Nee, er zijn gezond lijkende voedingsmiddelen die voor jou niet goed zijn. We zijn namelijk allemaal anders.

 

Wanneer je problemen hebt met knoflook, uien, broccoli, eieren, vlees en spruitjes, kan het zijn dat jouw lichaam moeilijkheden heeft met het verwerken van zwavel. Nu is zwavel een heel belangrijk mineraal voor de opbouw van je huid, het bindweefsel, de darmen en de bloedvaten bijvoorbeeld. Maar zwavel is ook heel belangrijk om de lever te helpen met het afbreken van toxische stoffen, hormonen en neurotransmitters.

 

Toch zijn er best veel mensen bij wie die zwavelhuishouding niet goed verloopt. Vooral bij mensen met ADHD, autisme en dyslexie komt dit vaker voor. Zij kunnen niet lekker worden van of een hekel hebben aan zwavelhoudende of salicylaten bevattende voedingsmiddelen.

 

Het is niet de bedoeling dat je dan maar stopt met het eten van zwavelhoudende producten, want dan krijg je te weinig zwavel binnen. Verstandiger is het om de zwavelhuishouding te verbeteren, zodat je lichaam weer goed om kan gaan met zwavel. Hoe je dat moet doen, is niet zomaar even uit te leggen, dat is meer iets voor professionele behandelaren.

 

In de beroepsopleidingen bij het OPFG geven we les in de werkingsmechanismen die betrokken zijn bij deze ogenschijnlijk vreemde reacties. We leren onze cursisten wanneer en hoe je nierstenen ontwikkelen kunt van spinazie, of migraine krijgt van chocola of verkeerd reageert op uien en knoflook.

 

Als jij nu last hebt van vreemde reacties op gezonde voeding, ben je welkom bij een behandelaar die weet hoe het werkt. Je vindt ze hier. Misschien kun je ook op deze pagina laten weten welke ‘vreemde’ reactie jij ervaart bij sommige gezonde voedingsmiddelen, dat is fijn voor anderen die een zelfde soort reactie ervaren. Dan voelen ze zich niet meer zo alleen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

De hele dag huilen, labiel zijn, hoofdpijn of migraine, woedeaanvallen, misselijkheid, geen eetlust, chagrijnig, stemmingswisselingen, huidklachten en een verlammende vermoeidheid. Herken je hier iets van?

Wist je dat je lever een grote rol speelt bij deze symptomen?

 

Vanuit de Chinese- en Ayurvedische geneeskunde worden verschillende emoties aan organen verbonden. Zo is volgens deze traditionele geneeswijzen woede gerelateerd aan de lever en verbittering aan de gal.

 

Zelf denk ik dat de lever ook een rol speelt bij labiliteit, depressie en het niet kunnen handelen van emoties. Ook voor mijzelf is dit herkenbaar. Zodra ik moeite heb om mijn emoties in bedwang te houden, weet ik al hoe laat het is. Dan heeft mijn lever het zwaar en knap ik meestal vrij snel op door mijn lever een handje te helpen.

 

Maar hoe werkt het dan? Zit er in de lever een doosje boosheid en in de gal een zakje verbittering? Nee natuurlijk niet.

 

Zo werkt het niet, maar hoe dan wel?

 

De lever heeft een hele belangrijke functie in het opruimen van afval in je lichaam. Hormonen, neurotransmitters, afvalstoffen, giftige stoffen die we ongemerkt binnen krijgen via ons voedsel, ontstekingsstoffen, voedselbestanddelen, immuunstoffen, oude overbodige cellen en nog veel meer, moeten allemaal door de lever verwerkt worden.

 

De lever is naast een soort afvalverwerkingsbedrijf ook een assemblagebedrijf. Hij zet allerlei stoffen in elkaar en maakt signaalstoffen om systemen aan of uit te zetten. Die lever heeft het er maar druk mee.

 

Op het moment dat je lever het te druk krijgt, niet de capaciteit heeft om alle processen goed uit te voeren, ervaar jij klachten zoals vermoeidheid, hoofdpijn en emotionele uitbarstingen. Gelukkig is daar iets aan te doen.

 

Maar voordat ik met oplossingen kom is het misschien handiger als ik eerst uitleg waardoor je lever overuren zou kunnen draaien.

 

Om te beginnen hebben onze levers niet allemaal dezelfde capaciteit. Er zijn nu eenmaal vele genetische variaties. Er zijn mensen die veel alcohol kunnen drinken zonder een centje pijn, maar mensen van Chinese afkomst hebben een grote kans dat hun lever weinig tot geen alcohol kan verwerken. Dat is nu eenmaal genetisch zo bepaald.

 

Wie de pech heeft om geboren te worden met een basismodel lever, zal veel voorzichtiger moeten leven dan degenen die geboren worden met de luxe uitvoering. De ‘pechvogels’ kun je vergelijken met de kanariepietjes in de kolenmijn. Zodra de omgeving voor hen te toxisch wordt, vallen zij als eerste om. Dat zijn dan de mensen met chronische aandoeningen zoals ME, fibromyalgie, migraine en dergelijke.

 

Maar waarmee wordt die lever dan zo overbelast?

 

De belangrijkste oorzaken zijn:

  • Ontstekingen in de darmen door pathogenen (beestjes). Als je immuunsysteem actief is en de indringers doodt, zullen deze gifstoffen afgeven, die op hun beurt weer naar de lever getransporteerd worden. Bij een te grote permeabiliteit van de darm zullen er teveel stoffen bij de lever terechtkomen.
  • Alles wat er via de darmen binnenkomt. Denk aan kunstmatige voedseltoevoegingen, pesticiden, herbiciden en chemisch in elkaar geknutselde producten.
  • Alcohol en drugs.
  • Medicijngebruik, waaronder de hormonen zoals de anticonceptiepil.
  • Alles wat je aan toxische stoffen inademt. Sigarettenrook, rook van open haarden, vluchtige stoffen zoals verf en zo, parfums, uitlaatgassen en luchtverontreiniging van chemische fabrieken.
  • Alles wat via de huid binnenkomt. Vergis je niet, de huid heeft een enorme opnamecapaciteit. Alles wat je op je huid smeert, kan in principe opgenomen worden. Denk daarbij ook aan haarkleuringsmiddelen, zonnebrandmiddelen en insecticiden.

 

Wat kun je doen om je lever te ontlasten?

 

Om te beginnen kun je bijhouden wanneer je klachten ontstaan. Is dat na het eten van iets wat de darmwand kan beschadigen, zoals bijvoorbeeld gluten? Of na het drinken van alcohol, of het slikken van bepaalde medicatie? Zelf heb ik vooral last van oorlog in mijn darm, of dat nu een viraal of een bacterieel gevecht is.

 

De eerste stap is simpel, verminder de belasting! Daarmee vergroot je de belastbaarheid.

Concreet wil dat zeggen dat je stopt met alcohol en drugs, zo min mogelijk medicatie gebruikt, geen voedingsmiddelen eet die je darm kunnen beschadigen en zo natuurlijk mogelijk leeft en iets gaat doen aan de oorlog in je darmen. (Dat kun je meestal niet alleen!)

 

Wanneer dat niet afdoende helpt, kun je de lever een handje helpen.

  • Er zijn diverse leverondersteunende kruiden zoals mariadistel, paardenbloem, gember, kurkuma en brandnetel om thee van te maken. Welke voor jou goed is weet ik niet. Dat kun je zelf uitpuzzelen, maar een goede behandelaar kan je daar ook bij helpen.
  • De lever kan alleen zijn werk goed doen, mits hij voldoende nutriënten (vitaminen en mineralen) tot zijn beschikking heeft. Die nutriënten vind je in volwaardige voeding. (Ik kan je nog wel een paar receptenboeken aanraden waarmee je op een andere manier leert koken.) Wie darmklachten heeft, loopt de kans dat de nutriënten niet goed worden opgenomen. Een goed multivitaminen- mineralensupplement is dan geen overbodige luxe, wanneer dat niet voldoende mocht zijn, zou ik je willen adviseren om hierbij hulp te zoeken.
  • Het eten van vezels zorgt ervoor dat de door de lever in de darm geloosde afvalstoffen niet opnieuw opgenomen kunnen worden. Vezels binden zich namelijk aan de galvloeistof (met daarin allerlei afvalstoffen), zodat de afvalstoffen via de darm het lichaam verlaten.
  • Een warme tot hete kruik op de lever kan goed helpen om tijdelijk verlichting van je klachten te geven. Ga daarna op zoek naar de oorzaak.
  • Een leverreinigingskuur lijkt voor sommigen de beste oplossing, maar ik denk dat je dit alleen moet doen als je lichaam het niet zelf kan oplossen met de voorgaande tips.

 

Als het je lukt om je lever gezond te houden, wordt het leven voor jou en je naasten een stuk prettiger.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Onlangs las ik een bericht over een studie waarin de positieve effecten van omega 6 vetzuren (zoals zonnebloem-, mais-, en sojaolie) op diabetes werden belicht. Op het moment dat je zo’n bericht leest, gaan onmiddellijk alle alarmbellen af. Als je een beetje kennis hebt van vetzuren, weet je dat de omega 6 vetzuren nu niet bepaald bekend staan om hun positieve effect op diabetes.

 

Even doorlezen dus.

 

En ja hoor, onderaan de studie staan alle sponsoren van het onderzoek. En raad maar eens wie een dikke vinger in de pap van het onderzoek had.

Juist! Unilever!

Je weet wel, de fabrikant van al die ‘kunstboters’ (margarines en zo), vol met bewerkte omega 6 vetzuren (of plantjes, zoals ze in de reclame zeggen, want dat klinkt zo lekker natuurlijk en dat verkoopt goed).

 

Omega 6 vetzuren hebben we als mensen wel nodig, maar op dit moment eten we er veel te veel van. In alle bewerkte voedingsmiddelen worden te veel omega 6 vetzuren toegevoegd. Volgens het Voedingscentrum verlagen de omega 6-vetzuren, zoals linolzuur, het risico op hart- en vaatziekten. Naar mijn idee is die gedachte achterhaald, maar daarover een andere keer meer.

 

Hoe in de betreffende studie de omega 6 vetzuren dan toch als positief tevoorschijn gekomen zijn, kun je verklaren door de onderzoeksopzet en statistiek, goochelen met cijfers voor gevorderden dus.

 

Nu weten we al heel lang dat de voedingsindustrie (net als de farmaceutische industrie) onderzoeksresultaten beïnvloedt, maar dit reclameoffensief laat wel erg duidelijk zien dat de consument een handje geholpen moet worden om meer halvarine en margarine te kopen. Schandalig dat dit gebeurt met gekleurde onderzoeken.

 

Maar is het wel echt zo erg om op deze manier reclame te maken voor margarine?

 

Nou eh, ja.

 

We gaan namelijk steeds meer begrijpen van de mogelijke negatieve effecten van een teveel aan omega 6 vetzuren, zeker in combinatie met een tekort aan omega 3 vetzuren (zoals in visolie).

 

Er is inmiddels een aantal studies en hypotheses gepubliceerd die inzicht geven in de gevolgen van het overmatig gebruik van plantaardige onverzadigde vetten.

 

Een van deze studies laat zien dat kinderen van moeders met een verstoorde verhouding omega 3 en 6 vetzuren, geboren worden met meer vetcellen dan kinderen van moeders met een goede vetzurenbalans. Zij worden hierdoor geprogrammeerd voor overgewicht.

 

Oeps, laten we hopen dat dit niet waar is.

 

We zijn pas in de jaren ’60 echt massaal aan de margarines en de zonnebloemolie gegaan. Voor die tijd aten we voornamelijk verzadigde vetten zoals reuzel en roomboter. In de jaren 70 was er een enorme stijging van hart- en vaataandoeningen. De gedachte was dat het eten van verzadigd vet daaraan ten grondslag lag. Toch weten we nu dat deze gedachte niet klopt, verzadigde vetten veroorzaken geen hart- en vaatziekte.

 

In die tijd waren er nog geen of weinig te dikke kinderen.

 

En ja ik weet het, overgewicht heeft natuurlijk veel meer oorzaken. De nieuwe ideeën over onverzadigde plantaardige omega 6 vetzuren zijn voor een deel gebaseerd op muizenonderzoeken en we mogen daarom nog geen harde conclusies trekken.

 

Dat doe ik dan ook maar niet.

 

Maar toch kan ik mij niet voorstellen dat wetenschappers die onderzoeken manipuleren, niet weten dat er eigenlijk geen wetenschappelijk fundament is voor de huidige voedingsadviezen.

Ik kan er niet bij dat je vanwege een financiële tegemoetkoming willens en wetens zou willen bijdragen aan een ongezondere samenleving. Maar ook kan ik er niet bij dat er fabrikanten zijn die, gedreven door ‘hebzucht’, bewust producten blijven produceren waar we dik en ziek van worden.

 

Laten we maar hopen dat het allemaal niet waar is.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Het werd weer eens tijd om een blog te schrijven over de schildklier, omdat de meeste mensen met schildklierklachten nog steeds te horen krijgen dat er behalve het slikken van schildkliermedicatie niets aan te doen is. En dat is niet waar.

 

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, bij de meeste mensen met schildklierklachten is de schildklier zelf helemaal niet ziek. In de meeste gevallen doet de schildklier gewoon wat hij kan. Toch wordt die schildklier meestal wel als de schuldige aangewezen van die klachten.

 

Als je moe bent, het altijd koud en een droge huid hebt, je haar uitvalt of afbreekt, brokkelige nagels hebt en je libido instort, zal de huisarts (hopelijk) onderzoek doen naar je schildklierwaarden. Althans, vaak wordt alleen de TSH waarde gemeten (dat is de stof die de hypofyse maakt om de schildklier te activeren).

 

Hoe hoger de TSH waarde, hoe luier de schildklier, is de gedachte. Nu vindt de arts een TSH van 4 ook nog in orde, voor mij zou een TSH waarde toch wel onder de 2 moeten zijn. Maar goed, het gaat me nu niet alleen om die waarde, maar om de gedachte dat de schildklier lui zou zijn. Een schildklier is net zomin lui als een bijnier uitgeput (daar heb ik al eens eerder over geschreven).

 

Nee, natuurlijk niet.

 

Organen zijn nooit lui, die doen wat zij onder de gegeven omstandigheden kunnen doen. Natuurlijk komt het ook wel eens voor dat de schildklier zelf ziek is, maar in de regel ligt het anders.

 

De schildklier en de bijnieren doen namelijk gewoon wat hen opgedragen wordt. Vergelijk de schildklier maar met de thermostaat waarmee je de temperatuur in huis regelt. De thermostaat kan natuurlijk kapot gaan, maar de kans dat de verwarmingsketel stuk gaat, is wel iets groter. En tenslotte is een thermostaat ook nooit ‘lui’.

 

Maar wat is er dan wel aan de hand?

 

Tja, was dat maar altijd bij iedereen hetzelfde. Er zijn vele redenen waarom de schildklier niet doet wat jij graag zou willen.

  • Als er ontstekingen zijn in je lichaam kunnen de bijnieren en de schildklier door cytokines (ontstekingsstoffen) geremd worden in hun werking. Dat is een oplossingsstrategie van het lichaam. Het immuunsysteem heeft nu eenmaal energie nodig om de ontsteking op te lossen, dan kun je beter die energie niet gebruiken om de hele dag te rennen en te vliegen. De bron van die ontstekingen vind je heel vaak in de darm.
  • Het kan zijn dat het immuunsysteem rechtstreeks de werking van de schildklier verstoort, dan is er sprake van een auto immuunreactie. Daar is een trigger voor nodig, een aanleiding waarom je immuunsysteem de schildklier aanvalt. Triggers zijn meestal lichaamsvreemde eiwitten zoals: bacteriën, virussen, parasieten, maar ook gluten, zuivel of misschien wel varkensvlees of andere voedingsmiddelen. We weten inmiddels dat auto immuunaandoeningen hun oorsprong vinden in de darm.
  • Ook is het mogelijk dat de schildklierhormonen niet goed gevormd kunnen worden omdat er grondstoffen ontbreken. Zo heb je jodium, selenium, ijzer, zink, vitamine B12, A en D nodig om de hormonen te vormen. Wanneer je een tekort hebt aan één of meer van die nutriënten ontstaan er problemen. (Tekorten ontstaan overigens niet alleen bij een eenzijdig voedingspatroon, maar ook bij een opnameprobleem in de darm. Het is dus zaak om die darm in een zo goed mogelijke conditie te houden.)
  • Bij vrouwen kunnen een teveel oestrogenen ook de schildklierwerking beïnvloeden, wanneer je de pil slikt, heb je daarom eerder kans op schildklierklachten.
  • Er zijn nog een aantal andere oorzaken van een ‘trage schildklier’, maar die zijn niet zo makkelijk in een blogje uit te leggen.

 

Maar wat moet je nu doen als je schildklier te traag werkt?

 

Jammer genoeg heeft de reguliere arts maar één oplossing voor dit probleem; het slikken van chemisch nagemaakt schildklierhormoon. In de regel geven zij alleen het niet actieve T4 hormoon, wat door je lichaam nog omgezet moet worden naar het actieve T3 hormoon. Voor mensen bij wie die activering niet goed verloopt, helpt deze medicatie dan ook niet om de klachten te verlichten.

 

Er zijn ook artsen die een stukje verder kijken. Zij schrijven vaker ook het T3 hormoon voor, of kiezen voor een dierlijk schildklierconcentraat, waarin alle schildklierhormonen aanwezig zijn. Heb je dan daarmee het probleem opgelost, of heb je dan alleen de symptomen verminderd? Wat denk je?

 

Natuurlijk werken schildklierhormonen wel om je beter te gaan voelen, maar de onderliggende problematiek los je hiermee niet op.

 

Nou en?

 

Tja, zo denken heel veel mensen. Dat is begrijpelijk, omdat de artsen in hun opleiding nog bijna niets leren over de verbanden in het lichaam. Zij leren nog steeds hoe zij zieke organen moeten behandelen, terwijl er steeds meer wetenschappelijke studies verschijnen over de relaties in het lichaam, en dan met name over de gevolgen van darmproblemen op de functie van andere organen en systemen. Zoek maar eens op Pubmed naar ‘gut and health’.

 

Onze darmen zijn de basis voor onze gezondheid, alles wat je eet heeft daarom ook invloed op wat er in de rest van je lichaam gebeurt. Dat kan niet anders. Als er dus iets mis is in de darmen, waardoor je schildklier niet goed kan werken, loop je de kans dat er ook andere problemen ontstaan (als je er niets aan doet). En daar zit je toch niet op te wachten?

 

Dat kunnen issues zijn zoals huidklachten, psychische aandoeningen, gewrichtsklachten, auto-immuunaandoeningen, stressklachten, geheugenproblemen, zenuwaandoeningen, hormonale verstoringen of vele andere aandoeningen.

 

Naar mijn idee zou je het ontstaan van schildklierproblemen daarom kunnen zien als een prachtig signaal van je lichaam. Je krijgt een kans om je gezondheid echt eens goed aan te pakken. En het goede nieuws is dan ook dat veel schildklierklachten opgelost kunnen worden door de darm te genezen!

 

Wie verder wil kijken dan de schildklier, is welkom bij een van de behandelaren in mijn netwerk. Als je iets aan je voeding wilt veranderen, kun je overheerlijke gluten- en koemelkvrije recepten vinden in mijn oervoedingsreceptenboeken.

 

Maar je kunt natuurlijk ook alleen schildkliermedicijnen blijven slikken.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie