Deze week las ik over een grootschalig onderzoek waaruit bleek dat een aantal voedingsmiddelen, zoals koffie, thee, karnemelk, chocola en rode wijn een gunstig effect heeft op het microbioom (ofwel darmflora). Yeah, geweldig! We kunnen zonder schuldgevoel genieten van al dat lekkers, het is tenslotte gezond!

 

http://nos.nl/artikel/2102018-rode-wijn-en-karnemelk-zijn-goed-voor-onze-darmflora.html

 

Of niet?

 

O jee, ik ga weer spelbreker spelen.

 

Zulke onderzoeken zijn zeker interessant voor de wetenschap, maar brengen de consument in verwarring. Want wij mensen zoeken nu eenmaal zekerheden. Chocola is goed en suiker is slecht. Cola is slecht maar rode wijn is goed. Dat is wat we willen horen, maar helaas, zo rechtlijnig is het nu eenmaal niet.

 

Bij dit onderzoek werd er gekeken naar het effect van voeding op de darmflora van een grote groep mensen. Er zijn vele poepmonsters onderzocht en vergeleken met het eetpatroon en een aantal anderen factoren die het microbioom kunnen beïnvloeden. Van karnemelk, chocola, koffie, thee en rode wijn bleek dat deze voedingsmiddelen de darmflora gunstig beïnvloeden.

 

Maar ja, wat is gunstig? Wisten de onderzoekers wat een gunstige reactie zou moeten zijn? Weten we eigenlijk al wel precies hoe een gezonde flora eruit ziet? Werden de mensen geselecteerd op de samenstelling van hun darmflora, werd er rekening gehouden met de hoeveelheid stress die zij hadden?

 

Ik weet het niet, maar ik vermoed van niet.

 

De uitslag is zeker interessant, maar zegt eigenlijk niks over het gezondheidsbevorderende effect van deze producten op ons allemaal. Het is niet meer dan een indicatie.

 

Kun je uit zo’n onderzoek dan concluderen dat cacao goed is voor je gezondheid?

 

Dat cacao gezondheidsbevorderende stoffen bevat moge duidelijk zijn. Die informatie vind je overal op internet, die hoef ik hier niet te herhalen. ‘Google is your friend’.

 

Cacao bevat echter ook minder gunstige bestanddelen. Theobromine is er zo een, het is de belangrijkste alkaloïde in cacao, een stof waar honden erg ziek van worden. Voor mensen is een overdaad aan theobromine ook niet zo gezond. Vervolgens bevat cacao behoorlijk wat koper en dat is voor veel vrouwen (zeker als zij de pil slikken) niet zo gunstig.

 

Je leest overal dat een chocoladeverslaving een teken is van een magnesiumtekort. Ik denk daar anders over, ik vermoed dat het veelal gaat om een koperdisbalans. Bij koperstapeling kan het lichaam koper moeilijk transporteren naar de plaats waar je het nodig hebt en stapelt het vrije koper zich op in de haren, de huid of het brein. Specifieke symptomen daarvan zijn: chocoladecraving, vermoeidheid, pigment verstoringen, hypoglykemie en een ‘racing mind’. Het oplossen van een koperstapeling is geen doe het zelf klus, daar heb je een ervaren professional voor nodig. Je vind ze hier.(De gemiddelde huisarts is hierin niet opgeleid.)

 

Cacao bevat daarnaast veel oxalaten. Dat zijn kristallen die nierstenen, vulvodynie of spierklachten kunnen veroorzaken bij mensen die oxalaten niet goed kunnen afbreken. (Oxalaten vind je ook in avocado, boerenkool en spinazie.) Gelukkig komt dit maar weinig voor, maar je zult maar net degene zijn die hier wel gevoelig voor is en denkt gezond te eten……

 

Cacao bevat ook veel verzadigd vet, maar dat is meestal geen groot probleem, mits je ook voldoende andere vetten binnen krijgt. Al met al kan cacao ontstekingsbevorderend werken, zeker bij mensen met ontstekingsprocessen in de darm. Bij hen is ook het microbioom niet in balans. Veel jongeren weten dat cacao ontstekingsbevorderend werkt, dat zien zij aan de opvlamming van hun acne.

 

Kortom, cacao heeft goede en minder goede eigenschappen.

 

Het naar buiten brengen van zulke onderzoeksgegevens kan verwarring scheppen voor mensen die geloven dat alles wat ‘bewezen’ is door onderzoek ook voor hen waarheid is.

 

Mijn blogs worden misschien wat eentonig, toch kan ik het niet vaak genoeg uitleggen. Als je je goed voelt bij chocola kun je er met mate van genieten. Krijg je er pukkels van, eet het dan niet. Er is dan misschien iets aan de hand in de darm wat dit veroorzaakt. Krijg je buikpijn van chocola, eet het dan niet en ga op zoek naar de oorzaak. Krijg je andere klachten zoals hoofdpijn, jeuk of galbulten van chocola, laat het dan staan en ga op onderzoek uit.

 

Je lichaam liegt niet, het laat door middel van dit soort signalen goed zien wat er aan de hand is. Het is aan jou om er iets mee te doen.

 

Ik hoop echt dat we langzamerhand gaan leren om dit soort publicaties te beoordelen voor wat ze zijn; interessante materie om bepaalde werkingsmechanismen bloot te leggen. Maar niet als DE waarheid waar achter we ons kunnen verschuilen om dingen te eten die niet bij ons passen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Beste mijnheer Katan, u zult zich misschien afvragen waarom mijn blog over de biochemie van een burn-out aan u gericht is. Dat kan ik me voorstellen, in de loop van dit blog zal dit duidelijk worden. (Anderen die niet weten wie de heer Katan is, kunnen dit stukje gerust overslaan.)

 

Ik heb de behoefte om te reageren op uw uitspraken in de media van de afgelopen weken. Ik voel me genoodzaakt om een en ander uit te leggen, omdat ik vermoed dat uw uitspraken door uw lezers letterlijk worden opgevat. Uw bewering dat het niet bewezen is dat het eten van groenten goed is voor de gezondheid en uw advies dat we beter margarine dan boter kunnen eten, wordt door velen geloofd en opgevolgd (met alle gevolgen van dien). Die uitspraken moet ik even recht zetten, voordat men de mythen die u de wereld in slingert gaat geloven.

 

De gemiddelde Nederlander is zich niet bewust van de bril waarmee u als wetenschapper naar voeding kijkt. U presenteert uzelf als autoriteit op het gebied van voeding en u wordt door de media (jammer genoeg) nog steeds als zodanig gezien, waardoor mensen geloven dat u de (enige) waarheid verkondigt. Tel hierbij op uw (hoe zeg ik het netjes) uitermate zelfverzekerde manier van optreden en de leek gelooft alles wat u zegt.

 

Vervolgens noemt u de mensen gelovigen wanneer zij zich beter gaan voelen door het opvolgen van de adviezen van zogenaamde goeroes. Het is een schande! Dat goeroes een podium krijgen en mensen zich beter gaan laten voelen, dat kan helemaal niet, mensen kunnen zich niet beter voelen door alternatieve hypes, dat zit allemaal tussen de oren! De wetenschap heeft immers altijd gelijk! (Toch?)

 

Nou nee. U als wetenschapper kunt niet vaststellen dat wij allemaal drie boterhammen met margarine en drie glazen melk per dag moeten nuttigen, of dat het eten van groenten niet helpt om ziekte te voorkomen.

 

U bent op zoek naar bewijzen op het gebied van voeding voor de gemiddelde gezonde mens. Mijn lezers weten inmiddels dat ik me hard maak voor de individuele benadering van alle mensen. Wat voor de een goed werkt, kan voor een ander verkeerd uitpakken. En dat weet ik (en velen met mij) helaas uit eigen ervaring. Wij passen niet allemaal in een statistisch gemiddelde.

 

Maar zo werkt wetenschap niet. U gaat uit van epidemiologisch bewijs. Epidemiologie is een onderzoeksmethode waarbij er gekeken wordt hoe vaak iets voor komt in een bepaald gebied, of bij een bepaalde groep mensen, ook zonder het werkingsmechanisme te onderzoeken of te begrijpen.

 

Zo blijkt uit onderzoek dat mensen die meer verjaardagen vieren langer leven, en dat vrouwen met een beetje overgewicht langer leven dan mannen die hen daarop wijzen.(Sorry, flauw, ik kon het even niet laten.)

 

Uw uitspraak dat er geen bewijs is dat je gezonder wordt van het eten van groenten, is het gevolg van uw idee dat er onvoldoende onderzoek is gedaan naar groepen mensen met een bepaald ziektebeeld gerelateerd met de hoeveelheid groenten die men eet. Als we moeten wachten tot dit, naar uw maatstaven, wel bewezen is, zijn we jaren en tonnen onderzoeksgeld verder, terwijl miljoenen mensen reeds ervaren hebben wat het eten van groenten met hun gezondheid doet.

 

U gaat overigens geheel voorbij aan al die onderzoeken die wel aantonen welke effecten specifieke stoffen in groenten hebben. Maar ja, de epidemiologie bekijkt nu eenmaal de gemiddelden (statistiek) en niet zozeer de werkingsmechanismen.

 

En daarmee komen we (eindelijk) op de titel van dit blog, de biochemie van een burn-out. Ik ben van mening dat onderzoek naar biochemie en werkingsmechanismen meer inzicht geeft dan epidemiologisch onderzoek, wetenschappers denken daar anders over. (Overigens hecht hoogleraar epidemiologie Yvo Smulders minder waarde aan de epidemiologie dan je zou verwachten. Bekijk zijn filmpje hierover.)

 

Burn-out wordt gezien als een teken van overwerkt zijn, het allemaal niet meer aan kunnen, zwakte, of zelfs aanstellerij. Vergelijkbaar met de gedachte dat overgewicht een keuze is (oeps, teer puntje). En hoe komt het dat we er zo over denken? Omdat er weinig naar buiten komt over de werkingsmechanismen van een burn-out, en al helemaal niet dat er ook genetische factoren zijn die  de kans om een burn-out te ontwikkelen kunnen vergroten of verkleinen.

 

Genetisch? ‘Welnee’, hoor ik mensen denken, ‘dat kan niet, het gaat alleen over overbelasting’. Tja, zo werkt het niet, we zijn gelukkig niet allemaal hetzelfde. We hebben allemaal specifieke variaties in het  genoom die ervoor zorgen dat de één eerder overbelast is dan de ander. Er is een enzym wat stresshormonen moet afbreken. Variaties in het gen COMT zorgen ervoor dat jij jouw stresshormonen sneller of langzamer afbreekt dan iemand anders. En dat maakt je minder of meer stressgevoelig. (En de kans op overbelasting kun je onderzoeken in een epidemiologische studie, die overigens niet zegt of je daadwerkelijk een burn-out zult ontwikkelen!)

 

Hoe beter het enzym werkt, hoe sneller je de stresshormonen kunt afbreken.

• 30% van de Westeuropeanen heeft de GG variant waarbij het enzym sneller werkt. Zij denken minder na, maar zijn strijdbaar, de zogenaamde ‘Warriors’.
• 30%  heeft de AA variant waardoor het enzym langzamer werkt. Zij zijn denkers, de piekeraars, de ‘Worriers’.
• 40 % heeft de AG variant, dat is een mengvorm. (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17008817)

Piekeraars die de stresshormonen moeilijker kunnen afbreken, raken sneller overbelast.

 

Ook zonder epidemiologisch bewijs kun je vanuit deze genetische variatie al bedenken dat je genetische eigenschappen een belangrijke factor zijn voor jouw individuele stress regulerende capaciteiten. Sterker nog, hetzelfde COMT enzym zorgt daarnaast ook voor de afbraak van oestrogenen!  Zo kun je zelfs zonder wetenschappelijk onderzoek begrijpen waarom vrouwen over het algemeen (!) gevoeliger zijn voor stress dan mannen.

 

Ik hoop dat hiermee duidelijk is dat een burn-out geen kwestie is van zwakte, aanstelleritis of alleen maar overbelasting. Het gaat er vooral om dat door aanlegfactoren de één meer zijn best zal moeten doen om gezond te blijven dan een ander. Hoe je dat het beste kunt doen zal ik volgende week verder uitleggen.

 

Voor mij is het in elk geval helder dat je met wat extra kennis van de fysiologie, biologie of biochemie meer inzicht krijgt in de werking van het menselijk lichaam dan alleen met epidemiologisch onderzoek.

 

De heer Katan vergeet dat wetenschappelijk bewijs niet op kan tegen het gezonde verstand en de ervaringen van miljoenen mensen die inmiddels al lang weten wat de wetenschap nog moet bewijzen. Als ik u een advies mag geven; schoenmaker blijf bij uw leest. Blijf lekker wetenschapper, onderzoek van alles, maar bemoei u niet met voedingsadviezen. Vooral niet met een boek waarmee u iedereen in verwarring brengt door mythes te ‘ontkrachten’ onder het mom van wetenschap.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Gelukkig, gezonde voeding is hot! Men gaat steeds bewuster om met voeding. We realiseren ons meer en meer dat goede voeding, naast voldoende bewegen en stressreductie, de basis is voor een gezond lichaam. Het dringt zelfs langzaam door dat geen enkele therapie effectief kan zijn met een ongezond voedingspatroon.

 

Het is duidelijk dat ook de nieuwe adviezen van het Voedingscentrum niet helemaal voldoen (alleen al het advies om margarine te eten is het bewijs dat het Voedingscentrum de plank hier en daar nog helemaal mis slaat), maar ja wat dan? Door internet worden we niet alleen bewuster, maar ontstaat er ook verwarring. Wie moet je nog geloven? De één predikt het eten van vlees, de ander zegt dat we juist alleen maar planten moeten eten.

 

We weten toch dat we allemaal anders zijn? Onze genetische blauwdruk is individueel bepaald en dat heeft als gevolg dat we ook allemaal anders reageren op voedingsmiddelen. Iedereen die beweert hoe WE moeten eten heeft het daarom mis. Algemene wetenschappelijke onderzoeken zijn lastig te vertalen naar de praktijk, omdat ook deze meestal voorbij gaan aan de individuele behoeften van de mens.

 

Voor wie de weg kwijt is in alle voedingsadviezen zet ik de basisrichtlijnen maar eens op een rijtje.

• Eet vooral verse onbewerkte voeding (zonder geur-, kleur-, en smaakstoffen).
• Pesticiden hebben we niet nodig, kies daarom zoveel mogelijk voor biologische voeding.
• Eet zoveel mogelijk groenten, liefst bij elke maaltijd. Plantaardig materiaal hebben we altijd tot onze beschikking gehad, het zal daarom de basis van onze maaltijd moeten zijn. Het bevat naast vezels een aantal essentiële vitaminen zoals vitamine C en folaat.
• Vermijd zoveel mogelijk de toegevoegde suikers.
• Eet voldoende eiwitten, we hebben gemiddeld 0,8 gram eiwit/kg lichaamsgewicht nodig. Zwangere vrouwen, zieken, sporters en mensen met veel stress hebben echter meer eiwitten nodig. We vinden eiwitten vooral in eieren, vis, vlees of noten. Bereken het lichaamsgewicht vanuit een normale BMI, dus zonder het overgewicht.
• Beperk de hoeveelheid geraffineerde koolhydraten, koolhydraten uit groenten en fruit zijn voor mensen met een zittend leven vaak al voldoende. Actieve mensen, magere mensen en sporters hebben meer koolhydraten nodig.
• Gebruik gezonde onbewerkte vetten, zoals uit vis, avocado, noten, kokos, olijfolie en roomboter.
• Eet wanneer je honger hebt, kom bij voorkeur eerst in beweging voordat je ontbijt.

Het toepassen van deze algemene tips lijkt niet al te ingewikkeld, maar dat is niet voor iedereen het geval. Voor sommigen is het weglaten van suikers al een enorme uitdaging. Bekijk daarom wat haalbaar is en voer (indien nodig) de aanpassingen stap voor stap in.

 

Voor mensen met lichamelijke problemen, zoals darmklachten, auto-immuunziektes of chronische aandoeningen zijn de bovenstaande algemene tips meestal niet voldoende om klachten te verminderen. Voor hen is het wenselijk om een individueel passend voedingspatroon te vinden waarmee het immuunsysteem zo min mogelijk wordt belast. Probeer de volgende tips één voor één uit, zo wordt het vanzelf duidelijk welke voedingsmiddelen beter vermeden kunnen worden.

 

• Mensen gebruiken pas 10.000 jaar zuivelproducten en granen. Dat lijkt erg lang, maar dat is in de evolutie nog maar een vingerknip. Het is daarom niet zo gek dat mensen met darmklachten en verteringsproblemen zich beter voelen na het weglaten van zuivelproducten en granen(of alleen gluten). Glutenvrije producten bevatten doorgaans vele ongewenste toevoegingen, wees je er daarom van bewust dat alleen het advies om glutenvrij te gaan eten niet het gewenste resultaat hoeft te geven.
• Peulvruchten kun je beter niet rauw eten vanwege de aanwezigheid van een overmaat aan saponinen en lectinen. Deze anti-nutriënten worden door het week- en kookproces grotendeels onschadelijk gemaakt. Bij darmklachten kan het toch wenselijk zijn om de gekookte peulvruchten, waaronder pinda’s, te mijden.
• Vruchten van nachtschadeplanten zoals tomaten, aardappelen en paprika’s worden helemaal nog niet zo lang gegeten, we hebben heel lang gedacht dat deze vruchten giftig zijn. Het blad en de onrijpe vruchten bevatten  inderdaad veel giftige anti-nutriënten, maar de rijpe rode vruchten worden door mensen veel beter verdragen. Vooral bij gewrichtsklachten kan het zinvol zijn om de vruchten van nachtschadeplanten te vermijden.

Gelukkig reageren de meeste mensen heel snel op een voedingsverandering. Binnen één à twee weken voelen zij zich energieker, hebben ze een betere spijsvertering en zijn hoofdpijn en huidklachten duidelijk op hun retour.

 

Toch zijn er ook mensen bij wie dit allemaal niet zo snel werkt, of bij wie er helemaal niets verandert in hun klachtenpatroon. Voor deze groep is het zaak verder te zoeken. Door publicaties in de media of op internet krijgen je nogal eens het idee dat lichamelijke problemen maar één oorzaak hebben. Maar zo eenvoudig ligt het niet. Er zijn natuurlijk legio factoren betrokken bij het ontstaan van ziekte.

 

Oervoeding is een pure manier van eten om het herstelvermogen van het lichaam te ondersteunen. Deze manier van eten lijkt op het paleodieet, met als grootste verschil dat er in oervoeding geen grote hoeveelheden vlees gegeten worden. De basis ligt vooral in het eten van veel groenten.

 

Je weet dat ten tijde van stress het veel moeilijker is om gezond te blijven eten. We zijn dan op zoek naar troostvoeding, vooral naar zoetigheid, liefst in combinatie met vet (chocola?). Die drang is soms zo groot dat er bijna niet tegen te vechten is. Gelukkig bestaat er ook troostvoeding met gezonde ingrediënten.

 

Omdat we allemaal anders reageren heb ik een receptenboek geschreven (met veel achtergrondinformatie over gezonde voeding). In ‘de Oerspronkelijke keuken’ vind je vele recepten in vier varianten: Basis oervoeding, een milde variant (voor wie net overstapt op oergezonde voeding), een koolhydraatbeperkte variant en een vegetarische variant. Om je eigen handleiding te ontdekken is er ook nog een handig logboekje verschenen, waarin je kunt bijhouden hoe je reageert op voedingsveranderingen.

 

Wie deze richtlijnen opvolgt kan niet alleen genieten van echt eten, maar werkt bovendien op een prettige manier aan zijn gezondheid.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

Inderdaad, dat durf ik zo langzamerhand wel te stellen. Net zoals chronische vermoeidheid, fibromyalgie, schizofrenie en autisme geen psychische aandoeningen zijn, is depressie dat ook niet. OK, het mag zich dan wel uiten in de psyche, maar de oorzaak ligt ergens anders. In de wetenschap stapelen de bewijzen zich hiervoor op, waarom duurt het toch zo lang voordat dit doordringt bij de rest van de wereld?

 

Door wetenschappelijk onderzoek vinden we steeds meer stukjes van de puzzel, het is alleen een kunst om al die stukjes bij elkaar te leggen. Doordat we vroeger alleen naar de zichtbare symptomen keken, hebben we bepaalde aandoeningen als ‘psychisch’ bestempeld en daar hebben nu nog velen van ons last van.

 

Lang geleden wisten we niet dat een ijsberg voor het grootste gedeelte onder water ligt. Het duurde even voordat we dat ontdekten. Bij ziekte en psychische aandoeningen gaat het ook niet alleen om wat je ziet. De oorzaak van ziekte ligt ergens in de diepte, onder water. Daar vind je de onderliggende (biochemische)processen. Gelukkig zijn er wetenschappers die wel hun duikpak aantrekken en op onderzoek uit gaan.

 

Een inmiddels goed onderbouwde hypothese betreft de invloed van ontstekingen op de psyche. Er zijn op dit moment vele onderzoeken die laten zien dat er een zeer duidelijk verband is tussen ontstekingsstoffen(cytokinen) en ‘psychische aandoeningen’.

 

Deze ontstekingsstoffen zijn in staat om de werking van neurotransmitters te beïnvloeden. Dat zijn een soort hormonen die de prikkels in het zenuwstelsel (dus ook in de hersenen) reguleren. Het is gebruikelijk om bij een depressie medicijnen (zoals een serotonine heropname remmer) voor te schrijven. Serotonine is net als dopamine een neurotransmitter en daarom zijn deze middelen bij depressie vaak effectief tegen de depressieve klachten, maar ze geven erg veel bijwerkingen.

 

Bijwerkingen zijn eigenlijk onbedoelde neveneffecten, omdat je ingrijpt in een biochemisch proces waarbij er ook andere processen veranderd worden. (Je verandert iets onder water bij de ijsberg en de gevolgen zie je dan boven water.)

 

Omdat we er langzamerhand toch wel van uit mogen gaan dat de ontstekingstheorie klopt, kunnen we een nieuwe weg inslaan. Er zijn nu meer mogelijkheden om een depressie (en andere ‘psychische’ aandoeningen) te behandelen. En dan bedoel ik niet het bestrijden van ontstekingen met ontstekingsremmers of anti-biotica, daarmee schieten we niks op. Dan kijken we nog niet naar de hele ijsberg.

 

Je zult je dus moeten afvragen waar die ontstekingen vandaan komen?

 

Je raadt het waarschijnlijk al… die komen gewoonlijk uit de darmen. (Ja hoor, daar zijn we weer!) De basis van alle ontstekingen vinden we in de darmen, omdat dat nu eenmaal de thuisbasis is van het immuunsysteem. Een gezond immuunsysteem zorgt ervoor dat er geen indringers je lichaam kunnen binnendringen. Een immuunsysteem wat ontstekingsstoffen produceert, moet extra zijn best doen om indringers te bestrijden. Je zult je dus moeten afvragen waar het immuunsysteem tegen vecht.

 

Het immuunsysteem kan aan het werk gezet worden door:

• niet passende voeding (moet ik dat nu nog uitleggen?)
• parasieten
• virussen
• ziekteverwekkende bacteriën
• een overdaad aan schimmels en gisten
• stress
• alcoholgebruik
• ontstekingsremmende medicijnen (ja dat klinkt tegenstrijdig, maar zo werkt het echt)
• vitamine D tekort
• zinktekort etc….

 

Natuurlijk zijn er ook nog andere oorzaken van ‘psychische’ aandoeningen. Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van een koperdisbalans en een vitamine B6 tekort bij een postnatale depressie, of een vitamine B3 tekort bij schizofrenie.

 

Het is absoluut niet de bedoeling om mensen te adviseren om te stoppen met medicatie voor psychische aandoeningen. Als je eenmaal medicatie gebruikt voor psychische klachten kun je namelijk niet zomaar stoppen! Het kan geen kwaad om met een goed opgeleide deskundige op zoek te gaan naar de onzichtbare delen van de ijsberg. Wie weet dat je daar iets vindt wat niet alleen de psyche, maar je hele systeem in balans kan brengen.

 

Laten we het label ‘psychisch’ dan nu maar verwijderen. Er zit niks tussen de oren, nou ja, je hersenen, maar die reageren op wat er elders in het lichaam gebeurt.

 

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

Deze vraag wordt mij vaak gesteld, ook gisteren weer tijdens de les over voeding van de opleiding Orthomoleculair Epigenetisch Therapeut, waar ik les geef. Zelfs mijn studenten waren bijna de weg kwijt. Wat is er nou toch goed en wat is er slecht om te eten?

 

Ik kan er maar één antwoord op geven. Iedereen reageert anders op voeding en je kunt natuurlijke voedingsmiddelen niet labelen als goed of slecht. Er zijn mensen die doodziek worden van avocado of chocola, terwijl dat voor anderen juist geweldige producten zijn.

 

Johan Cruijff ze het al;”Elk nadeel heb ze voordeel”.

 

Voor veel mensen is het lastig dat ze geen houvast hebben, ze zoeken iemand die ze vertelt wat goed of slecht is. Zij raken in verwarring door de ogenschijnlijk tegenstrijdige berichtgeving over voeding.

 

Het voedingscentrum probeert de wetenschap te volgen en noemt dat ‘de waarheid op tafel’.

In de TV reclame proberen voedingsproducenten ons te vertellen dat chocopasta met vooral suikers en vetten, ook gezonde hazelnoten bevat en dat je ook je fruit binnen kunt krijgen met een sapje  gemaakt van gevriesdroogd, geconcentreerd en aangelengd sinaasappelsap met cellulosevezels. Alsof niemand door heeft dat cellulosevezels hetzelfde zijn als hout- karton- of papiervezels.

Vervolgens vinden we op internet websites die ons met raadselachtige titels zoals: “Wat gebeurt er met je lichaam als je elke dag twee bananen eet? proberen te verleiden om een of ander e-book te kopen.

 

De één zegt dit, de ander dat, wat moet je dan als consument? Wie moet je nu geloven?

 

Geloof vooral wat je lichaam je vertelt, heus als je goed luistert weet je echt wel wat goed voor je is.

 

Om te beginnen is het geen  rocket science dat bewerkte, gefrituurde, of nagemaakte voedingsmiddelen bomvol suikers niet vallen onder de categorie gezond voedsel. In principe is puur en onbewerkt voedsel dat wel. Maar dan nòg zijn niet al die natuurlijke voedingsmiddelen voor iedereen geschikt.

 

Ikzelf hoef echt geen twee bananen per dag te eten, ik vind bananen heerlijk, maar voor mij bevatten ze teveel suikers. Dat zegt natuurlijk niks over de banaan, maar alles over mij. Misschien kun jij er wel drie per dag hebben?

 

Hetzelfde geldt voor rauwe cacao, mijn darmen reageren hier heel slecht op, ik moet daar voorzichtig mee omgaan, maar voor een ander kan het juist een prima product zijn.

 

Mijn lichaam vertelt me dus wat ik wel of niet kan hebben en echt, dat doet jouw lichaam ook, je moet alleen leren luisteren.

 

Voor de gemiddelde Nederlander is het overstappen op pure en onbewerkte voeding al een hele stap in de goede richting. Voor de eigen gezondheid wel te verstaan, niet voor de portemonnee van de voedingsindustrie. Vooral mensen die lichamelijke of geestelijke klachten hebben kunnen nog een stapje verder gaan en uitzoeken of een specifiek voedingspatroon de klachten kan verminderen.

 

Dat lijkt voor de leek onwaarschijnlijk, dat je voeding als geneesmiddel kunt gebruiken. Toch heb ik in de afgelopen twintig jaar met mijn cliënten ervaren dat het weglaten van bijvoorbeeld gluten en zuivel vele klachten spectaculair kan doen verminderen. Van huidklachten tot depressieve klachten, van darmproblemen tot hoofdpijn, mensen knappen op van het eten van oervoeding.

 

Met mijn studenten heb ik nu afgesproken dat zij ook een maand lang oervoeding gaan eten. Ze gaan de komende maand pure onbewerkte voeding eten zonder zuivel en zonder glutenbevattende granen. Zij weten inmiddels dat er dan nog heel veel lekkers overblijft om wel te eten, dat ze echt veel gevarieerder gaan eten dan dat ze voorheen deden. Want zeg nou zelf, elke dag twee keer per dag brood met kaas of hagelslag kun je toch geen variatie noemen?

 

Ze gaan heerlijke salades en soepen eten en ze gaan zelfs experimenteren met groenten bij het ontbijt, of soms zelfs af en toe niet ontbijten! Ik ben reuze benieuwd hoe zij zich na die maand voelen. Ik zal het jullie laten weten!

 

Ik kan me voorstellen dat jij het lastig vindt om zelf te moeten uitzoeken wat je dan nog wel kunt eten. Hiervoor heb ik dan ook een aantal receptenboeken geschreven vol met heerlijke gerechten, waarin je bij de hand genomen wordt. Je vindt ze hier.

 

Als je ondersteuning wilt van goed opgeleide experts op het gebied van voeding kun je hier op de website namen en adressen vinden.

 

Helaas kan ik het niet leuker en zeker ook niet makkelijker maken. Ook al is het aanlokkelijk om precies te gaan doen wat de internet goeroe je vertelt, blijf alsjeblieft zelf nadenken. Er is niemand die je via internet kan vertellen hoe jouw lichaam precies werkt, daar heb je echt een echt menselijk contact voor nodig. Bovendien ben jij de enige die kan voelen wat voeding met je doet. Luister daar dus naar!

 

Yvonne van Stigt Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

Wil je meer lezen over interessante onderwerpen? In mijn boeken vind je naast heerlijke recepten een schat aan informatie over de werking van je lichaam. Wekelijks besteed ik in mijn blog aandacht aan een specifiek onderwerp.