Reflux bij baby’s? Kijk eens naar het tong- en lipriempje.

Het is de nachtmerrie van elke ouder, ben je helemaal gelukkig met een wolk van een baby en dan begint het. Voeding teruggeven zodra je de baby neerlegt, na het eten, of zomaar midden in de nacht. Krijsen en niet zomaar krijsen, oorverdovend krijsen. De eerst gedachte is dat je een huilbaby hebt, maar al snel zie je dat je kindje echt pijn heeft. Met een beetje geluk herkent jouw arts dat het om reflux gaat en kun je met maagzuurremmende medicijnen weer genieten van de gezinsuitbreiding. Probleem opgelost, zou je zeggen…..

 

Maar waar komt die reflux vandaan? Het is iets wat regelmatig voorkomt, en dat is toch wel gek om op hele jonge leeftijd al last van reflux te hebben. De algemeen geldende gedachte is dat bij baby’s met reflux de sluitspier tussen de slokdarm en de maag niet goed ontwikkeld is. Dat is natuurlijk mogelijk, maar er is nog een andere oorzaak die niet altijd aan het licht komt en wel het onderzoeken waard is.

 

Een van de oorzaken van het teruggeven van voeding kan liggen in het feit dat het kindje veel lucht binnenkrijgt  tijdens het drinken. Als de baby goed ‘hapt’ bij het aanleggen geeft dat voor de moeder minder ongemakken zoals pijnlijke tepels, maar vooral ook een betere maagvulling voor de baby, zonder lucht.

 

Voor kinderen met een kort tong- en/of lipriempje is het ‘happen’ niet zo eenvoudig. Die te korte riempjes zorgen ervoor dat de mond niet goed sluit bij het drinken en dat de baby lucht aanzuigt en doorslikt. Die lucht moet de maag weer uit en samen met de lucht komt er ook melk en maagzuur mee omhoog.

 

Nu lijkt de oplossing van het geven van een maagzuurremmer de beste oplossing, het zuurbranden en de pijn verdwijnt in elk geval meteen. Maar die medicijnen hebben niet alleen maar voordelen, er zijn ook nogal wat negatieve gevolgen.

 

Door de medicatie wordt het maagzuur verminderd en laten we nu voldoende maagzuur nodig hebben om de vertering van de voeding goed te laten verlopen. Deze medicijnen hebben hierdoor ook indirect een effect op de darmflora. Want de darmflora zal zich aanpassen aan de staat van het voedsel wat de darm binnenkomt. En daardoor heeft die medicatie zelfs invloed op de manier hoe de nervus vagus zijn werk kan doen, want de goede darmflorabacteriën zijn essentieel om de nervus vagus goed te laten werken.

 

De nervus vagus is een hele belangrijke speler in het parasympatische zenuwstelsel, het is een zenuw die veel organen beïnvloedt zodat het lichaam in een toestand van rust en herstel kan komen. Een baby heeft die belangrijke zenuw nodig om tot rust te komen, om te leren spelen, hoe hij het beste om kan gaan met prikkels en veranderingen. Kortom, deze zenuw (en zijn aansturende darmflora) is essentieel voor de hersenontwikkeling van de baby.

 

Er is nog iets interessants te vertellen over het te korte tongriempje. Onderzoek heeft laten zien dat deze ‘bijzonderheid’ vaker voorkomt bij mensen met een mutatie in het MTHFR gen. Dat is het gen wat ervoor moet zorgen dat foliumzuur op een goede manier kan werken. Er is bij een MTHFR mutatie een grotere kans op een tekort aan de actieve vorm van foliumzuur en daar zit niemand op te wachten. Als je Googelt op deze mutatie komt er een waslijst aan problemen voorbij die je voor een groot deel kunt voorkomen door op tijd de juiste vorm van foliumzuur te suppleren.

 

Als de reflux van jouw baby wordt veroorzaakt door een te kort tong- of lipriempje is de oplossing niet zo ingewikkeld. Het riempje kan operatief losgemaakt worden. Dat is natuurlijk niet leuk, maar het werkt super snel. Daarmee los je natuurlijk niet een eventueel foliumzuurprobleem op. Daar zou ik dan nog wel even naar laten kijken. De meeste huisartsen zijn hiervan echter niet op de hoogte, daar heb je een expert op orthomoleculair gebied voor nodig. Je vindt die experts hier, zij zijn opgeleid om dit soort dingen uit te zoeken.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Clusterhoofdpijn, daar kun je (n)iets aan doen

Je zult er maar last van hebben! Clusterhoofdpijn is een ondraaglijke hoofdpijn die in aanvallen (clusters) optreedt. Het komt heel onverwachts opzetten, je wordt er letterlijk door overvallen en het ontregelt daardoor je hele leven. Officieel weet men niet wat de oorzaak is, maar gelukkig zijn er mensen zoals Ludo Deferme die verder kijken en weten wat er aan te doen is.

 

Ludo werkt in België met cranio-sacraaltherapie (soms zelfs in het water), dat is een bijzondere en vooral zachte vorm van manuele therapie. Bij de cranio-sacraaltherapie wordt er uitgegaan van de beweeglijkheid van de botten in de schedel.

 

Bij baby’s is het zichtbaar dat de schedeldelen nog niet helemaal met elkaar vergroeid zijn. De fontanel bovenop het hoofd is dan nog open. Het lijkt alsof de schedel uit maar twee delen bestaat, maar dat klopt niet, het zijn er veel meer. Dat moet ook wel, anders kan het hoofd niet op de juiste manier in model groeien om de herseninhoud te beschermen.

 

Die schedeldelen zijn met elkaar verbonden via een soort zaagvormige verbinding. Die verbindingen zijn stevig, maar niet keihard. Dat heeft als voordeel dat de schedel klappen kan opvangen, als het ware kan meeveren. Het nadeel hiervan is dat de schedeldelen ook ‘scheef’ kunnen komen te staan.

 

Denk nu niet dat die scheefstand op een röntgenfoto te zien is, nee het zijn subtiele veranderingen die je alleen kunt voelen. Tenminste, als je daar in opgeleid bent.

 

Ik hoor nu al meteen de sceptici:”Flauwekul allemaal, onzin, zoiets kan niet, dat zit allemaal tussen de oren.” Dat klopt inderdaad, het zit echt letterlijk tussen de oren, net als je herseninhoud. Ik hoop niet dat mensen met clusterhoofdpijn op deze manier denken, want dan weet je tenminste zeker dat je er niet vanaf komt, en dat gun ik niemand.

 

Want…. je hebt het misschien al begrepen, clusterhoofdpijn wordt in veel gevallen opgelost met cranio-sacraaltherapie. Ludo Deferme heeft al vele mensen van deze ondraaglijke pijnen af geholpen. Hij behandelt met name het Os Sphenoïdale, ofwel het wiggebeen. Dit hele bijzondere bot verbindt een groot deel van alle schedeldelen met elkaar en vormt daarmee de spil van de schedel. Dwars door dit bot lopen vele bloedvaten en zenuwen, die allemaal heel gevoelig zijn voor druk van buitenaf.

 

Als het wiggebeen ‘scheef’ staat (misschien niet eens een halve milimeter), kunnen de zenuwen en bloedvaten daarvan te lijden hebben. Voorafgaand aan een aanval hebben veel patiënten last van een verstopte neus, een tranend oog, tintelingen in het gezicht of pijn in de nek. Al die verschijnselen zijn gecorreleerd aan de zenuwen en bloedvaten die in deze regio aanwezig zijn.

 

Als Ludo mensen met cranio-sacraaltherapie behandelt, komt het regelmatig voor dat ze in één behandeling van hun klachten af zijn. Een van mijn facebookvrienden is onlangs met dochterlief afgereisd naar België om zich aan zo’n ‘hocus-pocus’ behandeling te onderwerpen. Zij berichtte mij dat zij allebei na één behandeling klachtenvrij zijn, maar dat zal wel een placebo effect zijn.

 

Nee hoor, voor mij is carnio-sacraaltherapie absoluut geen hocus-pocus. Ik word soms alleen een beetje moe van de mensen die alles wat ze niet begrijpen kwakzalverij noemen en dat vervolgens luidkeels op mijn tijdlijn gaan lopen blèren.

 

Voor deze mensen zou ik willen zeggen: “Niet aan cranio-sacraaltherapie beginnen. Aan clusterhoofdpijn kun je helemaal niks doen. Leer er maar mee leven en gebruik regelmatig je pijnstillers.”

 

Voor de andere clusterhoofdpijnpatiënten beveel ik de cranio-sacraaltherapie van harte aan. Als je naar Ludo gaat weet je tenminste zeker dat hij uit ervaring spreekt. Van de overige cranio-therapeuten kan ik daar niks over zeggen. Ik zou zeggen, vraag of ze weten hoe ze cluster hoofdpijn moeten behandelen!

 

O, en wie Ludo zijn adres zoekt, kan dat zelf wel even Googelen, toch? En laat je me even weten of het bij jou ook werkt?

 

Hier lees je een stukje over Ludo en zijn therapie.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

PS  Nee, ik heb geen aandelen, ik word niet betaald door Ludo en ik heb verder geen enkel belang bij het promoten van deze therapie, behalve dan dat jullie hiermee je voordeel kunnen doen.

/door

Verwarring in voedingsland

Tarwegras, vegan, paleo, raw food, glutenvrij, macrobiotiek, natuurvoeding, Voedingscentrum, havermout, low carb, ketogeen…  We worden overladen met tegenstrijdige berichten. Deze week komt het bericht dat we weer brood moeten eten vanwege het zout wat daarin gebruikt wordt. Volgens prof. dr. Robin Peters lopen mensen kans op schildklieraandoeningen doordat we te weinig jodium binnen krijgen, omdat we het brood met gejodeerd zout laten staan.

 

Volgens mij hebben we echt geen brood nodig om voldoende jodium binnen te krijgen. Jodium vind je in alle producten die uit zee komen, vis, zeewier, zeekraal en natuurlijk ook in JOZO zout. Lastig hoor, nu is iedereen weer in verwarring.

 

Op de Nationale Gezondheidsbeurs heb ik de afgelopen dagen veel vragen over dit onderwerp gekregen. Ik gaf daar een lezing over de verwarring in voedingsland. Hoe ga je nu om met al die tegenstrijdige berichten over voeding? Wat is nu waarheid?

 

Ook al zegt het Voedingscentrum dat het dé waarheid op tafel brengt, volgens mij is er niet één waarheid. Natuurlijk kunnen we voor de mens algemene voedingsrichtlijnen opstellen, maar dat betekent niet dat die voeding ook op dit moment voor jou geschikt is. We hebben allemaal dingen meegemaakt waardoor ons lichaam anders reageert op voeding, daarnaast is het mogelijk dat jouw genen anders werken dan die van de gemiddelde mens.

 

Hoe weet je nu wat wel bij je past? Moet jij nu wel of geen brood eten, wel of geen vlees, wel of geen groene smoothies?

 

De beste manier om daar achter te komen is door te luisteren naar je lichaam! Maar hoe doe je dat nu?

 

Met een logboek!

 

Je noteert per dag wat je eet, hoe je je voelt, welke beweging je hebt, in hoeverre je last hebt van stress, welke supplementen je slikt en verder alle bijzonderheden die opvallen. Dat zijn dingen zoals huidveranderingen, hoe je darmen werken, hoofdpijn, hoe je ontlasting eruit ziet en hoeveel energie je hebt.

 

Zodra je het logboek hebt gemaakt kun je starten met veranderingen in je voedingspatroon. Doe niet meer dan één verandering tegelijk en observeer gedurende een paar weken wat er met je gebeurt. Meestal heb je na een week al wel in de gaten wat het met je doet.

 

Een verandering kan zijn dat je alle toegevoegde suikers weglaat, of dat je geen pakjes en zakjes meer gebruikt. Het weglaten van vlees, brood, of zuivel is iets wat je niet zomaar kunt doen. Bij deze veranderingen zul je op zoek moeten gaan naar een hele nieuwe manier van eten. Dat is nogal wat, daar heb je waarschijnlijk hulp bij nodig.

 

Ik weet dat we tegenwoordig alles zelf willen doen, met behulp van internet dokteren we wat af. Toch is dat niet altijd de beste manier, er zijn mensen die opgeleid zijn om je bij dit soort dingen te helpen. Met een beetje hulp heb je waarschijnlijk sneller je handleiding gevonden dan wanneer je het zelf probeert uit te zoeken.

 

Ik zie op dit moment dat je zelfs via internet allerlei bloedonderzoeken kunt aanvragen die duidelijkheid zouden moeten geven over welke voeding bij je past. Ik ken die testen en heb er grote twijfels bij of je met zo’n test veel opschiet. Zo’n test wordt door deskundigen(mensen die hier lang voor gestudeerd hebben, artsen en zo) gebruikt om een tijdelijke situatie in kaart te brengen. Zij weten dat de uitslag van zo’n test niets zegt over de rest van je leven. Zij weten ook dat als je naar aanleiding van zo’n test jouw voedingspatroon aanpast en verder niets doet aan de situatie in de darm, de verbetering van korte duur zal zijn.

 

Je lichaam zit complex in elkaar, iedereen die zegt het wel eventjes voor je te regelen zou ik wantrouwen. Zoek dus een echte professional, een arts of therapeut die opgeleid zijn in voeding en aangesloten zijn bij een beroepsvereniging. Zij weten wat zij moeten doen. Je vindt deze experts hier.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Huidklachten door gluten

Als puber heb ik jarenlang getobd met jeukende bultjes op mijn vingers net zoals op de foto hierboven. Er zat vocht in die bultjes en zodra de bultjes kapot gingen was de jeuk weg, maar kwam de pijn. Op een gegeven moment was het zo erg dat mijn vingers open lagen en dat gitaarspelen niet meer mogelijk was. Daar ging mijn muzikale carrière.

 

De dermatoloog keek ernaar en humde wat. Ik werd weggestuurd met een of ander watertje wat de boel moest verbeteren. NOT. Ik kan je zeggen dat het je zelfvertrouwen als puber geen goed doet als je handen open liggen. Opvallen is iets wat je op die leeftijd niet wilt en al helemaal niet door een afwijking. Het probleem werd op een gegeven moment wel iets minder erg, maar helemaal weg ging het pas toen ik anders ging eten. Je realiseert je dat pas als je er later iets over leest, nu weet ik dat ik last had van dermatitis herpetiformis. Gelukkig ben je je eigen kwalen snel vergeten.

 

Overigens waren die jeukbultjes niet de enige huidklacht die ik had, mijn bovenarmen vertoonde allemaal kleine harde korreltjes. Keratosis pilaris.

Mijn dochter had op tweejarige leeftijd dezelfde problematiek, maar gelukkig was ik toen al wat assertiever. Bij haar vond de kinderarts dat haar huidklachten en de frequente verkoudheden en griepjes een psychische oorzaak zou hebben. We moesten met haar maar naar de psycholoog. Nadat de goed bedoelende man haar ook nog gevraagd had waar ze die blauwe plekken op haar benen van gekregen had, knapte er iets bij me. Ik heb hem nog net niet over zijn bureau getrokken, waarmee ik natuurlijk het beeld van een agressieve moeder bevestigde. (Maak je geen zorgen, ik heb mijn kinderen nooit mishandeld.)

 

Afijn, voor mij was het duidelijk, na wat research kreeg dochterlief speltbrood en water in plaats van melk. En wat bleek, binnen twee weken hadden we een ander kind in huis. Weg bultjes, weg harde korreltjes en weg verkoudheden.

 

Met de kennis van nu weet ik dat dit soort huidklachten door gluten veroorzaakt kunnen worden. Jammer dat mijn dermatoloog van weleer hier blijkbaar niet van op de hoogte was. Daarmee had hij mij en mijn gezin veel problemen kunnen besparen. Erger is dat tegenwoordig nog steeds veel artsen niet op de hoogte zijn van de huidklachten die gerelateerd zijn aan voeding. En dat terwijl coeliakiepatienten heel vaak dit soort huidklachten vertonen.

 

Wanneer je googelt op keratosis pilaris en dermatitis herpetiformis zul je heel wat onsmakelijke plaatjes langs zien komen van huidaandoeningen die allemaal veroorzaakt worden door het niet goed kunnen verteren van gluten. Gelukkig heeft niet iedereen met een glutenprobleem hier last van. Maar het betekent ook niet dat iedereen met dit soort klachten meteen coeliakie heeft. Ik heb zelf geen coeliakie, maar ik ben wel wel overgevoelig voor gluten.

 

Ik hoor de vragen al komen: Maar spelt bevat toch ook gluten? Hoe kan het dan dat je dochter van haar klachten af was nadat ze overstapte op speltbrood?

Dat lijkt inderdaad tegenstrijdig, want spelt bevat wel gluten. Speltgluten geven (zeker bij kinderen) een andere immunologische reactie dan tarwegluten. Het lijkt erop dat velen na verloop van tijd ook gaan reageren op speltgluten. Helaas zal dan ook spelt niet meer goed verdragen worden.

 

Mocht jij nu ook last hebben van één van deze ogenschijnlijk onschuldige huidkwaaltjes, laat je dan eerst testen op coeliakie. De aanpak bij coeliakie zal veel strenger moeten zijn dan bij een glutenovergevoeligheid. Als je niet helder hebt hoe heftig jouw lichaam op gluten reageert, bestaat het gevaar dat je het dieet niet strikt genoeg uitvoert en dat kan grote gevolgen hebben.

 

De recepten in mijn kookboeken zijn in principe glutenvrij, coeliakiepatiënten moeten echter wel opletten met het uitzoeken van de ingrediënten. Je vindt de boeken hier. Een glutenvrijdieet is iets wat je het hele leven dient vol te houden, dat lijkt heel moeilijk, maar eerlijk gezegd heb ik er zelf geen enkele moeite mee. Ik eet zelf altijd alles vers gemaakt en in betrouwbare restaurants is het ook te doen. Maar ja, ik heb dan ook geen behoefte meer aan koekjes, pasta en brood.

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Wat is er mis als je moet gapen tijdens het sporten?

Bij de fitnessfabriek liep ik hem elke week tegen het te dikke lijf. Een man van een jaar of zestig, met een flinke bierbuik. Hij begon altijd met een tijdje trappen op de fiets en daarna ging hij de apparaten te lijf. Dat wil zeggen, zodra hij met de oefeningen begon, startte het gapen en kwam hij niet echt verder.
 
Ik heb ooit (je moet het toch ergens over hebben) een kleine poging gedaan om uit te leggen waar dat gapen vandaan kwam, maar helaas….. Zijn bloedsuiker was goed en hij was niet geïnteresseerd.
 
Het lichaam gaat niet zomaar gapen, daar is een reden voor. Je gaapt wanneer je moe bent, je gaapt dus wanneer er een tekort aan energie is. Veel mensen denken dat het bij gapen om een zuurstoftekort gaat, dat klopt ook wel ten dele, maar dat is niet het hele verhaal.
 
Bij een energietekort heeft het lichaam extra brandstof nodig om de cellen goed te kunnen laten functioneren. Door te gapen zet je druk op het middenrif waarmee je de lever onder druk zet, zodat deze extra glycogeen kan loslaten. Glycogeen is een soort glucose voorraad in de lever.
 
Mensen die gaan sporten en te veel vragen van hun spieren om in de vetverbranding te kunnen blijven, gaan glucose gebruiken. Die glucose bevindt zich maar voor een heel klein deel in het bloed, dat is zo op. Maar in de lever hebben we nog een voorraadje waar je nog wel even mee vooruit zou moeten kunnen.
 
Het klopt dus wel dat je in zo’n situatie met extra zuurstof ook beter presteert, want voor vetverbranding hebben we nu eenmaal veel zuurstof nodig. Bij het gapen worden er ook meteen zuren opgeruimd, melkzuur wat ontstaat bij de anaerobe verbranding en die via de CO2 uitwisseling weer weggewerkt wordt.
 
Zo heeft gapen een drieledige functie: zuurstof inname, zuren opruimen en glucose verhogen.
 
Dat mijn medesporter met de bierbuik gaapt, zal niet toevallig zijn. Er is een grote relatie tussen vetopslag op de buik en verstoringen van het glucosemetabolisme. Veel gapen is één van de karakteristieken van diabetes type II. Het gapen treedt vooral op tijdens een moment van lage bloedglucose, een zogenaamde hypoglykemie.
Nu komt hypoglykemie ook voor bij mensen die (nog) geen diabetes hebben. Hypoglykemie is geen aandoening op zich, maar een signaal van een verstoord energiemetabolisme. Het gangbare advies wat bij hypoglykemie gegeven wordt, is regelmatig kleine beetjes eten om de bloedglucosewaarde zo stabiel mogelijk te houden.
 
Je raadt het al, ik heb niet zo veel met gangbare adviezen. Natuurlijk ben ik het er mee eens dat je bij een hypo iets moet eten, probeer het maar eens niet te doen, dat zal niet lukken. Bij een hypo MOET je eten, of anders vermoord je iemand.
 
Veel effectiever dan alleen zo’n gangbaar advies om regelmatig een ‘eierkoek’ te eten, is het uitvlooien waarom iemand hypo’s heeft. Daar kunnen vele redenen voor zijn, denk dan aan mineralentekorten, stress, ontstekingen in de darmen, overgewicht etc.
 
Voor veel mensen is het voldoende om hun voeding aan te passen, het eten van oervoeding (met minder koolhydraten) kan al een grote stap zijn op weg naar een gezonder lichaam. Hoeveel koolhydraten je nodig hebt, hangt helemaal van jouw individuele situatie af. Hoeveel sport je? Ben je al insulineresistent? Heb je overgewicht?
 
Algemene voedingsadviezen zijn daarom per definitie niet mogelijk, het is dus altijd maatwerk!
 
In mijn boek De Oerspronkelijke keuken staan recepten op basis van vier soorten oervoeding. Een milde variant, een basis(strengere) variant, een koolhydraatbeperkte variant en een vegetarische variant oervoeding. Zo is er voor ieder wat wils en kun je op basis van jouw behoefte je voedingspatroon samenstellen. Je vindt het boek hier.
 
Mocht jij nu ook veel gapen bij het sporten dan betekent dat je te intensief sport. Maar dat is tevens een reden om je huisarts te bezoeken voor een controle van de bloedglucose. Als die waarde goed is, heb je (nog) geen diabetes, maar dat betekent nog niet dat je niet in de gevarenzone zit. De glucosewaarde gaat pas stijgen als het goed mis is in je systeem. Er kan van alles uit balans zijn, zonder dat je ernstige klachten hebt.
 
Als je verder wilt zoeken, zijn er professionals die je kunnen helpen. Zij zijn opgeleid om de oorzaken van jouw disbalans op te sporen. Je vindt ze hier.
 
Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Help, mijn kleinkind krijgt raar te eten van zijn moeder!

“Ik snap het allemaal niet, wat is er nou mis met een lekkere boterham? Waarom mag ik mijn kleinkind geen lekker bordje pap geven? Waarom moet hij altijd van die rare dingen eten? Waarom mag ik nou hem niet gewoon lekker verwennen met limonadesiroop en snoepjes? Hij vindt het allemaal zo lekker? Je had hem eens moeten zien smullen!”
 
Heb jij ook zo’n (schoon)moeder? Worstel jij ook met de oordelen van de familie over de manier waarop jij je kinderen te eten geeft? Ik kan je één ding zeggen, je bent niet de enige die met dit fenomeen te maken krijgt.
Op het moment dat jij besluit dat je het anders gaat doen, loop je tegen flinke weerstand op. Vooral de oudere generatie, ouders en schoonouders die nog gewend zijn aan de Liga met banaan hapjes, de Roosvicee en de boterhammetjes met smeerkaas, zullen het niet zomaar gaan begrijpen.
 
De mensen van deze generatie koppelen heel vaak genieten aan zoetigheid. “Kijk hem nu eens genieten van dat extra schepje suiker in de lekkere pap met volle melk. Nou, wie is daar niet groot van geworden!” Alsof alles wat lekker is ook goed is voor de gezondheid.
Het lastige is dat de grootouders vaak niet zien welke gevolgen zo’n suiker- of caseïnebom voor jouw kindje heeft. Zij liggen ’s nachts lekker te slapen terwijl jij de hele nacht in de weer bent met een huilend kind. Huilend van de buikpijn. Maar als je ze dat vertelt wordt het niet geloofd. “Nou dat zal toch niet van zo’n lekker bordje pap komen?”
 
Als jij je kindje anders te eten geeft omdat je weet wat ‘gewoon’ eten met hem doet, of omdat je je kindje zo gevarieerd mogelijk wilt leren eten, zullen de grootouders dat moeten respecteren. Het is jouw keuze, jouw verantwoordelijkheid hoe je je kindje opvoedt. Grootouders zullen zich moeten aanpassen aan wat jij wilt, ook al is dat in hun ogen volkomen geschift.
 
Andersom is het overigens ook lastig, als je als grootouders bewust kiest voor gezonde voeding, en jouw kinderen je kleinkinderen volstoppen met junkfood. Ook dan dien je de lippen op elkaar te houden, maar de gevolgen van af en toe een gezonde maaltijd bij opa en oma zijn tenminste niet negatief, daar worden kinderen niet slechter van.
 
Voor de onwetende grootouder zal ik hier in het kort nog even uitleggen wat Paleo voor kinderen eigenlijk inhoudt.
Paleo, of oervoeding is een manier van eten die gebaseerd is op de eetgewoonten van de jager/verzamelaar, vanuit de oertijd.
Oervoeding bevat alleen pure, natuurlijke ingrediënten. Veel groenten en fruit, maar ook eieren, vis, vlees en noten.
 
De voedingsmiddelen die we pas 10.000 jaar eten zijn zuivelproducten en granen. Deze producten kunnen irriterend werken op de darmen omdat we ze heel vroeger nooit gegeten hebben. Ons lichaam is daar nog niet aan gewend, ook al denken heel veel mensen dat die producten geen kwaad kunnen. De darmpjes van baby’s zijn nog helemaal niet sterk genoeg om al met koemelk en tarwe om te kunnen gaan. Veel kleintjes hebben dan ook last van darmkrampjes.
 
Suikers hebben we vroeger alleen in de vorm van fruit of een klein beetje honing gegeten. Roosvicee lijkt op fruit, maar bevat voornamelijk fruitsuikers. Een bordje pap met volle melk, Brinta en suiker kan een kindje heel lekker vinden, maar kan ook zijn darmpjes (en daarmee zijn huid) irriteren. Zeker wanneer het kindje niet gewend is om zoiets te eten.
 
Hoe streng jouw kinderen de oervoedingsrichtlijnen aanhouden voor je kleinkind is aan hen. Zij bepalen of af en toe snoepen kan, zij bepalen of dat bordje pap wel of niet kan. Zij zijn ook degenen die de gevolgen moeten ondergaan. Bespreek dat met elkaar, daarmee voorkom je een heleboel gedoe.
Kindertjes die oervoeding gaan eten komen echt niks tekort. Ze eten zoals we miljoenen jaren gegeten hebben, als dat niet gelukt was, zaten we hier nu niet.
 
Lieve opa en oma, ook al is de keuze van je (schoon)dochter voor jou onbegrijpelijk, respecteer haar keuze in het belang van je kleinkind. Verdiep je in hun keuzes, laat het je uitleggen en doe je best om het te begrijpen. Wie weet ga je dan op een gegeven moment zelf ook anders eten, zomaar, omdat je je daar toch wel veel beter bij voelt.
 
Speciaal voor kinderen heb ik ook een boekje geschreven met lekkere gevulde lunchtrommels en creatieve ideetjes om kinderen te leren anders te gaan eten. Je vindt het hier. In dat boekje ga je ontdekken dat het eten van oervoeding met kinderen echt een feestje kan zijn. Dat is pas echt genieten!
 
Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Waarom minder eten en meer bewegen niet werkt om gewicht te verliezen.

We worden te dik van teveel eten. Dat is tenminste wat ons verteld wordt. We eten teveel en we bewegen te weinig. Eigen schuld, dikke bult!

 

Moet je maar beter je best doen! Stop nu eens met teveel eten, eet nu gewoon wat minder en ga meer bewegen! Dat is de enige manier om af te vallen.

 

Ehhh, not!

 

Als je ooit het programma Obese gezien hebt, krijg je inderdaad de indruk dat het allemaal een kwestie van discipline is. Op dieet gaan en jezelf afbeulen in de sportschool (liefst nog met een coach erbij die je de huid vol scheldt) is de enige manier om van dat overgewicht af te komen. Althans, dat wordt ons verteld.

 

Juist doordat deskundigen (ja zelfs mijn collega’s) blijven roepen dat je vanzelf afvalt als je minder gaat eten, worden mensen met overgewicht gezien als lui en dom. En iedereen die kampt met overgewicht weet dat het zo eenvoudig niet is!

 

Wist je dat 90% van de mensen die zoveel gewicht verloren zijn in die TV programma’s weer net zo dik, of zelfs dikker geworden zijn na afloop van het programma?
En wist je dat het eigenlijk niet anders kan? Het is zooo logisch!

 

We worden namelijk niet dik omdat we teveel gaan eten, we gaan teveel en verkeerd eten OMDAT er een proces gaande is in je lichaam wat vraagt om meer en verkeerd voedsel. Een lichaam wat energie tekort komt, gaat op zoek naar meer voedsel en gaat zeker geen energie verspillen aan bewegen. Je gaat namelijk niet zomaar meer eten en minder bewegen omdat je niks anders te doen hebt.

 

Een gezond lichaam wil bewegen en heeft geen behoefte aan teveel en verkeerd voedsel!

 

Als je te dik bent en jezelf gaat afbeulen en een streng dieet volgt, kun je misschien wel afvallen, maar daarmee ga je tegen de natuurlijke behoefte van je lijf in. Jouw lichaam heeft namelijk behoefte aan extra energie….

 

Je kunt ervan uitgaan dat de behoefte aan meer voedsel ontstaat door een lichamelijk proces waarvan je het bestaan niet weet. Dat kan een lichte ontstekingsreactie in de darmen zijn, omdat je iets eet waar je niet tegen kunt. Of door een disbalans in de darmflora door teveel anti-biotica in het verleden. Of door een mineralentekort door langdurige stress. Of door een virusinfectie, de ziekte van Lyme of schildklierproblemen, of nog veel meer…

 

Wat het ook is, zolang je de oorzaak niet oplost, zul je na een periode van streng lijnen weer terug vallen. En dan kun je een eiwitdieet volgen, twee keer per jaar een vastenkuur doen, een maagverkleining laten uitvoeren, jezelf uithongeren of sporten tot je een ons weegt. Zodra je weer terug gaat naar je oude gedrag zal je lichaam weer op dezelfde manier reageren als altijd.

 

Veel effectiever is het om blijvend je voedings- en bewegingspatroon aan te passen. Ga eten wat bij jou past en dan zal je lichaam vanzelf minder behoefte hebben aan verkeerd voedsel. Zorg dat eventuele ontstekingen verdwijnen. Voed jezelf met de juiste nutriënten, vul tekorten aan, ga op jacht naar pathogenen, of behandel je darmflora.

 

Kun je dat allemaal zelf? Nee natuurlijk niet, maar voor de meeste mensen is het voldoende om passende voeding te gaan eten. En het is niet verbazingwekkend dat oervoeding voor het gros van de mensen passend is. Wanneer anders eten niet voldoende is om in balans te komen, besef dan dat er meer is om aan te pakken. En dat kun je nu eenmaal niet alleen, daar heb je hulp bij nodig.

 

Het is niet zo makkelijk om de juiste hulp te vinden. Zeg nu zelf, welke huisarts gaat samen met jou als een detective op zoek naar de onderliggende problematiek? Bij de reguliere diëtiste leer je meestal alleen maar iets over discipline en het tellen van calorieën. Bij de meeste afslankclubs wordt er ook niet verder gekeken naar de reden waarom jouw lichaam behoefte heeft aan extra energie.

 

Gelukkig zijn ze er wel, de speurneuzen die met jou samen op zoek gaan naar de kern van je probleem. Mensen die begrijpen hoe moeilijk het is om met discipline tegen je lichamelijke behoefte in te gaan. Zij kunnen je helpen om uit te vinden welke voeding bij jou past. Hier vind je deze toppers die je kunnen begeleiden in je zoektocht. Zij zijn opgeleid vanuit de Oerslank gedachte en werken met oervoeding.

 

Wil je eerst eens uitproberen of anders eten jouw problemen oplost? Start dan met oervoeding, in het boek ‘de Oerspronkelijke keuken’ vind je niet alleen een berg aan recepten, maar worden alle principes uitgelegd. Je wordt helemaal bij de hand genomen op weg naar een gezonder lichaam. En is dat nu niet net wat we allemaal willen?

 

 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

[fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible” margin_top=”30px” margin_bottom=”40px” background_color=”rgba(255,255,255,0)”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][fusion_separator style_type=”solid” sep_color=”#009ccd” border_size=”” icon=”” icon_circle=”” icon_circle_color=”” width=”” alignment=”center” class=”” id=””/]
[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container][fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_3″ spacing=”yes” last=”no” center_content=”no” hide_on_mobile=”no” background_color=”” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” link=”” hover_type=”none” border_position=”all” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”solid” padding=”” margin_top=”40″ margin_bottom=”” animation_type=”0″ animation_direction=”down” animation_speed=”0.1″ animation_offset=”” class=”” id=””]Oergezond-boeken[/fusion_builder_column]
[fusion_builder_column type=”1_3″ spacing=”yes” last=”no” center_content=”no” hide_on_mobile=”no” background_color=”” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” link=”” hover_type=”none” border_position=”all” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”solid” padding=”” margin_top=”” margin_bottom=”” animation_type=”0″ animation_direction=”down” animation_speed=”0.1″ animation_offset=”” class=”” id=””]

Bestel nu de Oergezond boeken

Kiezen voor je eigen gezondheid is niet altijd makkelijk. Voor wie een steuntje in de rug kan gebruiken, zijn er prachtige boeken met veel praktische tips en heerlijke recepten.

[fusion_separator style_type="none" top_margin="10" bottom_margin="10" sep_color="" border_size="" icon="" icon_circle="" icon_circle_color="" width="" alignment="center" class="" id=""/]

[fusion_button link="https://opleidingen.yvonnevanstigt.startmeteensite.nl/boeken-uitgeverij-oergezond/" color="default" size="" stretch="" type="" shape="" target="_self" title="Bestel nu de Oergezond boeken" gradient_colors="|" gradient_hover_colors="|" accent_color="" accent_hover_color="" bevel_color="" border_width="1px" icon="" icon_divider="yes" icon_position="left" modal="" animation_type="0" animation_direction="down" animation_speed="0.1" animation_offset="" alignment="left" class="" id=""]Bestel nu de Oergezond boeken[/fusion_button]

[/fusion_builder_column]
[fusion_builder_column type="1_3" spacing="yes" last="yes" center_content="no" hide_on_mobile="no" background_color="" background_image="" background_repeat="no-repeat" background_position="left top" link="" hover_type="none" border_position="all" border_size="0px" border_color="" border_style="solid" padding="" margin_top="" margin_bottom="" animation_type="0" animation_direction="down" animation_speed="0.1" animation_offset="" class="" id=""]

Lezingen & evenementen met Yvonne

Yvonne van Stigt geeft regelmatig lezingen, workshops en cursussen door het hele land. Daar spreekt zij over haar visie op een Oergezonde leefwijze voor meer vitaliteit en een gezonder leven!

Bekijk de agenda.

[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

/door

Wat je echt MOET weten over oxalaat als je elke dag groene smoothies drinkt!

Laat ik nu ook eens een keer met zo’n sensatie titel komen. Ik zie ze elke dag voorbijkomen van altijd weer dezelfde websites. ‘Het gevaar van het eten van spinazie!’ was ook een leuke geweest. Het zijn in elk geval wel titels die de aandacht trekken.
Want inderdaad, ik ga iets uitleggen over spinazie en andere ‘gezonde voedingsmiddelen’ waarvan velen zullen schrikken en misschien zich wel verraden zullen voelen. “Kunnen we dan helemaal niks meer eten? Ik geloof het allemaal niet meer, ik ga maar weer gewoon eten.”
Maak je geen zorgen, het valt voor de meesten van ons allemaal wel mee, maar er zullen mensen zijn die hun voedingspatroon beter wat kunnen aanpassen. Variatie is tenslotte het toverwoord.
Ben je er klaar voor? Zet je schrap, want daar gaan we.
Spinazie en andere groene bladgroenten bevatten naast veel folaat en andere gunstige stoffen ook veel oxalaat. Oxalaat is een anti-nutriënt, dit heeft in tegenstelling tot een nutriënt negatieve effecten op je lichaam.
Oxalaat is in staat om mineralen te binden en zo de opname van mineralen te verminderen, maar een veel kwalijkere eigenschap van oxalaat is dat het nierstenen kan veroorzaken. Dat zal niet zo gauw gebeuren als je gezond bent, dan kan je lichaam daar wel mee omgaan. Lastiger wordt het als je galblaas niet goed werkt of verwijderd is, bij een taurine tekort of na een ‘gastric bypass’.
De galblaas heeft namelijk een belangrijke functie in de afvoer van oxalaat. Normaliter zorgt de galvloeistof ervoor dat vetten goed afgebroken worden in kleine bolletjes in het eerste gedeelte van de darm. De kleine vetbolletjes worden daar opgenomen in het bloed. Als die vetvertering spaak loopt, lukt de opname niet goed en zullen de vetbolletjes zich binden aan calcium om het lichaam te verlaten via de ontlasting. Je merkt dit aan de zogenaamde ‘remsporen’ in de pot. Plakpoep is overigens ook een mooie omschrijving.
Calcium zou zich in de darm niet moeten binden aan vetten, maar aan oxalaat, om op deze manier het lichaam via de darm te kunnen verlaten. Wanneer de vetvertering niet goed verloopt, door bovengenoemde oorzaken, wordt calcium weggeroofd en kan het zich niet aan oxalaat binden. Dit oxalaat verlaat het lichaam niet via de darm, maar via de nieren. Daarmee ontstaat de mogelijkheid van het ontstaan van nierstenen.
Was het maar zo dat er zich alleen nierstenen kunnen vormen door een galprobleem, door het wegroven van calcium ontstaan er uiteindelijk nog veel meer problemen. Denk daarbij aan bijvoorbeeld, spierklachten, vermoeidheid of osteoporose.
Wanneer je galproblemen hebt, herkenbaar aan plakpoep en verteringsproblemen, is het misschien verstandiger om niet al teveel oxalaat bevattende voedingsmiddelen te eten.
Welke voedingsmiddelen zijn dat?

• Bessen
• Bier
• Bietjes
• Boerenkool
• Bonen
• Chocola (AAAAAGHHH!)
• Cola
• Cranberries
• Donkergroene bladgroenten, zoals spinazie en andijvie
• Noten
• Rabarber
• Sinaasappelen
• Soja
• Spruitjes
• Tarwe
• Zoete aardappelen
• Zwarte thee
Jemig, nu kan je bijna niks meer eten! O nee, dat zouden we niet meer zeggen. Laten we blijven nuanceren. Vooral wanneer je gal minder goed functioneert, bestaat er een grotere kans op het ontstaan van nierstenen als je teveel groene bladgroenten eet. Gelukkig heeft een deskundig behandelaar de expertise om galklachten te behandelen of na een galverwijdering het lichaam een handje te helpen in de verteringsprocessen. Je vindt deze experts hier: http://oerslank.nu/vind-oerslank-expert/
Het is natuurlijk altijd verstandig om te variëren in je voedingskeuze. Elke dag smoothies met spinazie of boerenkool zou teveel van het goede KUNNEN zijn als je spijsvertering niet optimaal werkt. Net zoals elke dag zeven boterhammen teveel is. Dat is ook de reden dat ik in mijn kookboeken de individuele benadering voorop stel en dat ik geen boeken schrijf over alleen smoothies.
Wil je meer weten over de werking van je lichaam? In het boek Oerslank leg ik nog veel meer uit waar je je voordeel mee kunt doen. Je vindt het in de webshop op deze site.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Genieten

In de afgelopen 20 jaar heb ik vrijwel alleen maar gemotiveerde cliënten gezien, allemaal bewuste medelanders die bereid waren om hun lifestyle te veranderen om daarmee de beste omstandigheden te creëren om hun lichaam te laten herstellen. Vergeleken met de gemiddelde huisarts bof ik daarom verschrikkelijk met mijn clientèle.
 

En toch hoorde ik vrijwel dagelijks dat zij wel het voedingspatroon wilden veranderen, maar toch ook wilden blijven genieten. Blijkbaar heerst er de gedachte dat je van ‘gezonde’ voeding niet kunt genieten. Alsof je wel geniet van de buikpijn, de hoofdpijn, de acné, of de extra kilo’s na het eten van een schaal oliebollen.
Gek eigenlijk, dat wij genieten van etenswaren waar ons lichaam niet gelukkig van wordt. Hoe kun je nu luisteren naar je lichaam, als je zo geniet van ‘ongezond’ voedsel?
 

Het klinkt misschien vreemd, maar de voorkeur voor bepaalde voedingsmiddelen is niet alleen iets waarmee je geboren wordt, of wat alleen maar aangeleerd is. Nee, die voorkeur wordt voor een groot deel bepaald in de darm, echt waar, alweer die darm.
De verschillende bacteriën in de darm groeien van specifieke voedingsstoffen. Er zijn vetminnende, koolhydraatminnende en eiwitminnende bacteriën. Deze beestjes zullen hun best doen om de juiste voeding te krijgen, zij kunnen ervoor zorgen dat je gek bent op kaas, vlees, brood of suikers.
 

Niet alleen de bacteriën bepalen jouw voorkeur, er gebeurt nog meer in de darm waardoor jouw voorkeur ofwel craving wordt gecrëeerd.
Bij de vertering van gluten en zuivel gebruiken we een enzym genaamd dipeptidylpeptidase 4 (mooi scrabble woord vind je niet?) Als je teveel gluten en zuivel gebruikt of als je niet voldoende van het enzym kunt aanmaken ontstaan er in de darm stoffen die lijken op endorfine. Die morfine-achtige stoffen zorgen ervoor dat je beloningssyteem kortstondig wordt geactiveerd. Het gevolg daarvan is dat je een prettig gevoel krijgt van een boterham met kaas en een beker melk, maar dat het gevoel snel verdwijnt. Je hebt na een paar minuten al weer zin in méér. Ken je dat gevoel van voldoening na het eten van een boterham met hagelslag? En dat je dan als snel denkt:”Ik neem er nog één.” Dat kan uiteindelijk resulteren in een soort verslaving. Zodra je dan het brood laat staan ervaar je werkelijk ontwenningsverschijnselen.
 

Een andere mogelijkheid is de zogenaamde ‘sweet tooth’ ofwel ‘sugarcraving’ als gevolg van bijvoorbeeld een candida overgroei in de darm. Aangezien schimmels en gisten groeien van suikers ontstaat er bij een teveel aan schimmels en gisten een behoefte aan suikers.
 

Uiteindelijk wordt onze voedselvoorkeur ook nog bepaald door oude evolutionaire overlevingsstrategieën. In de oertijd was de combinatie van vet en zoet voedsel schaars te noemen, we hadden tenslotte nog geen oliebollen. Vet en zoet voedsel zorgt ervoor dat je vet opslaat, en dat is precies de reden dat we er gek op zijn. In de oertijd was vet opslaan voor betere tijden een geweldige manier om te kunnen overleven. Jammer genoeg hebben onze genen nog niet in de gaten dat er momenteel geen voedselschaarste is.
 

Het is dus niet zo gek dat het moeilijk is om te stoppen met eten van dingen waar je lichaam als het ware om schreeuwt. Iedereen die dit probeert weet dat het net zo moeilijk is als het stoppen met roken. Luisteren naar je lichaam houdt in dit geval in dat je op zoek gaat naar de reden achter jouw behoefte.
 

Het goede nieuws is dat je heel snel kunt afkicken, je kunt echt binnen een paar dagen of weken van de craving verlost zijn. Weet wel dat je dan niet alleen je voeding moet aanpassen, maar dat er soms meer nodig is, met name in de behandeling van je darmen. Een (suiker)verslaafde zal, net als een alcoholist, streng voor zichzelf moeten zijn. Zodra je weer begint aan de suikers, het brood of de zuivel ben je weer de klos. Het duurt heel lang voordat je niet meer reageert op een kleine misstap. (Het maakt overigens echt niet zo heel veel uit of je dan de gewone bietsuiker eet of de zogenaamd gezonde kokosbloesemsuiker, suikers zijn altijd suikers.)
 

Zeker nu net na de feestdagen ervaren velen hoe lastig het is om weer terug te keren naar gezonde voeding. Nog even de laatste oliebollen opeten, en nog de laatste restjes uit de koelkast…. Voor je het weet blijf je hangen in de slechte gewoontes. Het vraagt wel wat discipline, neem nu het besluit dat je een frisse start maakt en koop alleen maar prducten waar ook je lichaam gelukkig van wordt!
 

Door nu over te stappen op onbewerkte OERvoeding maak je het afkicken echt veel makkelijker. Om die reden ben ik ooit receptenboeken gaan schrijven voor mijn cliënten, met suiker-, gluten-, en zuivelvrije recepten. Wil jij ook het nieuwe jaar gezond beginnen en kun je wel wat hulp gebruiken? Neem dan eens een kijkje in de webshop van deze website. Dan zul je zien dat je met OERvoeding elke dag kunt genieten.
 

Ik wens jullie een OERgezond 2016!
 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Bye, bye after lunchdip

Wie kent het niet? Je hebt heerlijk geluncht en een tijdje later word je overspoeld door de after lunchdip. Gapend en geeuwend worstel je de middag door. Thuis met de feestdagen is het niet zo’n ramp, maar op kantoor, tijdens een vergadering is het gênant. Een instantsoepfabrikant is er handig op ingesprongen. Tijd voor wat zout en smaakversterkers uit een pakje!
 

Is het eigenlijk wel zo normaal?
Normaal misschien wel, maar een teken van gezondheid? Nee, meestal niet.
 

Er wordt gezegd dat de spijsvertering veel energie vraagt en dat je daar zó moe van wordt dat je eigenlijk moet slapen, maar dat is niet helemaal juist. Het is niet de spijsvertering die de meeste energie vraagt. Het loslaten van wat enzymen is niet zo’n energievretend proces als we denken. Nee, het is het immuunsysteem wat je leeg slurpt na een maaltijd. Maar dan vooral wanneer het immuunsysteem in actie moet komen.
 

Ons immuunsysteem is namelijk niet altijd actief (gelukkig maar, want dat zou veel te veel energie kosten). Zoals je misschien wel weet, vind je de meeste immuuncellen in de buik, rond de darmen. Zodra je iets eet, zal het immuunsysteem geactiveerd worden om te zorgen dat er geen bacteriën of virussen binnen komen, of dat er misschien stoffen binnen komen die als indringer gezien worden. Als je allergisch bent voor noten reageert jouw immuunsysteem op een paar hazelnoten alsof de vijand je lichaam is binnengedrongen. Zo’n reactie vraagt brandstof.
 

Door stress, alcohol, onverteerde gluten, een tekort aan zink of vitamine D of het slikken van pijnstillers (lang leve de feestdagen) kan de darm aangetast worden. De doorlaatbaarheid van de darmen wordt hierdoor groter, waardoor het immuunsysteem het alleen maar drukker krijgt. Bij zo’n ‘leaky gut’ zal het immuunsysteem als een portier er voor moeten zorgen dat er geen vreemdelingen het lichaam binnen komen. En dat kost energie.
 

Als je een teveel aan ziekmakende bacteriën, parasieten of schimmels in je darmen hebt, zal het immuunsysteem ook actief zijn. Wanneer je dan iets eet waardoor die ‘beestjes’ groeien, heeft je immuunsysteem extra brandstof nodig.
Dat je moe wordt als het immuunsysteem actief wordt, is niet zo gek. Er blijft namelijk minder brandstof over voor je brein en de rest van je lichaam. Zie het maar als een energiebesparing, de hersenen krijgen tijdelijk wat minder brandstof en schakelen over naar de spaarstand. Dat is functioneel voor je lichaam, maar ik kan me voorstellen dat je baas daar anders over denkt.
 

Het immuunsysteem gebruikt vooral glucose als brandstof, maar bij een tekort aan glucose zal het niet schromen om over te stappen op andere voeding. Het zal eiwitten gebruiken om in de brandstofbehoefte te voorzien. Bij een heftige ontsteking kan de brandstofbehoefte zo groot zijn dat je in een paar dagen tijd 40% van je spiermassa kwijtraakt aan een hongerig immuunsysteem.
 

Tja, misschien wordt het je nu wel duidelijk wat er aan de hand is, maar hoe los je het op?
 

Om te beginnen kun je eens in kaart brengen wanneer je het meeste last hebt van de post lunch- of after dinnerdip. Als je niet gewend bent aan alcohol is het wel normaal als je na twee glazen wijn in slaap valt. Maar als je elke middag steevast instort, is er reden tot onderzoek. Houd eens bij wat je eet en kijk of er patronen te ontdekken zijn. De een kan omvallen van brood of teveel koolhydraten, de ander stort in van vetten. Het is een persoonlijke zoektocht. Experimenteer eens met variatie in je voedingspatroon, wie weet ontdek je zelf een boosdoener die je makkelijk kunt elimineren. Vervang je boterham met kaas eens door een lekkere verse soep. Drink een kopje thee in plaats van de beker melk. Bij mijzelf bleek het weglaten van de geitenkaas wonderen te doen.
 

Jammer genoeg kun je zelf niet zo goed zien hoe het met je darmgezondheid gesteld is. Winderigheid, een borrelende buik na het eten, breïge ontlasting, plakpoep, obstipatie en buikpijn zijn in elk geval signalen dat er iets mis is….. en dat is iets voor een expert.
Als je er zelf niet uitkomt, kunnen zij je helpen. (http://oerslank.nu/vind-oerslank-begeleider/) Ja ik weet het, we willen tegenwoordig alles zelf doen en vooral geen geld uitgeven aan hulp op dit gebied. Maar uit ervaring weet ik dat je soms lang kunt zoeken voor je een oplossing gevonden hebt. It’s up to you.
 

Yvonne van Stigt, Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

/door

Yvonne van Stigt deelt haar kennis over het menselijk lichaam, voeding en gezondheid. Verdiep je in haar boeken en blogs of doe nieuwe inzichten op tijdens inspirerende workshops.

Contact

06-28387858
contact@yvonnevanstigt.nl

© Yvonne van Stigt. Alle rechten voorbehouden. | Home | Algemene voorwaarden | Gebruiksvoorwaarden | Cookies