Uit een onderzoek in 2018 zou blijken dat leefstijl coaching effectief is om gedragsveranderingen te bereiken. Er is al veel geschreven over het onderzoek, het is namelijk de vraag of één zo’n (pre-post design zonder controlegroep) onderzoek kan aantonen dat leefstijl coaching zinvol is. (Nee dus)

We kunnen natuurlijk eindeloos kibbelen over de opzet van het onderzoek, maar daar wil ik niet aan meedoen. Ik heb namelijk (ook zonder onderzoek) het idee dat leefstijl coaching wel zinvol kan zijn, mits mensen op tijd aan de bel trekken en uiteindelijk gaan begrijpen waarom ze niet de meest optimale leefstijlkeuzes maken.

Je kunt mensen bij de hand nemen en appelleren op hun discipline, maar ik betwijfel of dat op de lange termijn gaat werken.

Zeg nou zelf, je weet toch wel of je gezonde keuzes maakt?

Met de huidige informatiestroom over gezonde voeding, moet je wel onder een steen leven om daar geen inzicht in te hebben.

Wat de meeste mensen niet weten, is waarom ze geen gezonde keuzes maken. Althans, ze denken dat ze lui zijn, niet gemotiveerd, te druk of gewoon te moe.

Maar dat idee klopt meestal niet. Het zit anders.

De reden dat we ongezonde keuzes maken ligt niet alleen aan onze eigen zwaktes en aan het aanbod van ongezond voedsel, maar vooral in onze evolutionaire overlevingsstrategieën. Ons lichaam wil namelijk overleven omdat er iets aan de hand is. Je lichaam stuurt je brein zodat je voldoende vette en zoete producten eet om te kunnen overleven.

Het lichaam wil dus niet afvallen en meer gaan bewegen.

En dan moet je met discipline ingaan tegen de overlevingsstrategie van het lichaam?

Nee, dat is bijna niet te doen.

Kijk maar eens naar al die mensen die ondanks een gastric bypass toch weer aankomen, of alle jojoënde dames die in de loop van de jaren alleen maar dikker en ongezonder worden.

Natuurlijk geldt dit niet voor iedereen, er zijn zeker ook mensen die het wel op discipline redden.

Maar goed, hoe moet het dan wel?

Wij hebben bij het OPFG een andere strategie bedacht, gebaseerd op de natuurlijke overlevingsstrategieën van het lichaam. Wij leiden mensen op tot VitamineCoach en leren hen om te begrijpen waarom iemand ongezonde keuzes maakt. Ze kunnen met behulp van praktische werkboekjes de onderliggende oorzaak opsporen en hun cliënten begrijpen welke aspecten allemaal meespelen, zodat zij zich niet schuldig hoeven te voelen als het niet meteen lukt.

Wij denken namelijk dat de oorzaak van ongezond gedrag vaak vanuit de biologie gestuurd wordt, vanuit een biochemische onbalans, niet passende voeding, een ontsteking, stress, een traumatische ervaring, een darmprobleem of nog veel meer.

Deze aanpak zorgt ervoor dat de cliënt inzicht krijgt in zijn situatie en daardoor eerder gemotiveerd en in staat is om de situatie te veranderen. Dan zul je bovendien iets aan de oorzaak moeten doen natuurlijk.

In januari starten we weer met deze inspirerende en door de beroepsverenigingen erkende 12 daagse opleiding. Ben jij op zoek naar een nieuwe uitdaging? Als je snel bent, kun je nog inschrijven: www.opfg.nl/de-vitaminecoach-leefstijlgeneeskunde

Gaan we je zien?

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

Vorige week schreef ik een blog over waarom het zo moeilijk is om bij chronische aandoeningen niet over je grenzen te gaan. Waarom je met chronische vermoeidheid gewoon naar de sportschool kunt gaan en dan pas de volgende dag voelt dat je lichaam ver over de grenzen is gegaan. En wanneer je die grenzen zelf niet voelt, hoe moeilijk het dan voor je personal trainer wel niet moet zijn om jouw grenzen te bewaken.

Wat ik  niet verwacht had, is dat mijn inbox zou overstromen met reacties. Reacties van mensen die hulp zoeken.

Onvoorstelbaar hoeveel mensen met chronische vermoeidheid en fibromyalgie dit probleem zelf ervaren en daarom bij mij aanklopten voor het adres van een Integraal Hersteltrainer. Zij hebben stuk voor stuk de ervaring dat zij niet in staat zijn om hun fysieke grenzen te voelen en gaan daar dan ook heel regelmatig overheen. Zij ervaren dan ook dat sporten voor hen heel lastig is en zij zoeken trainers die hen hierbij kunnen helpen. Maar dan wel zo, dat zij niet na elke sessie een week moeten bijkomen.

Tja, misschien was ik niet duidelijk genoeg, maar die trainers hebben wij nog niet opgeleid. We beginnen in januari pas met de opleiding tot Integraal Hersteltrainer. Sorry, nog even geduld….

Vandaar nu de oproep aan sportbegeleiders en personal trainers die zich willen specialiseren in het begeleiden van herstellende mensen: Kom snel naar de opleiding, want er is een grote groep mensen die op jullie wacht!

Dat zijn mensen die nu vastlopen in hun herstelproces en veel hulp kunnen gebruiken. En het zijn ook de mensen die heel blij worden wanneer deze therapeutische aanpak ook nog vanuit de zorgverzekering gedeeltelijk vergoed kan worden.

We zoeken dus nog sportbegeleiders of personal trainers die nog een gaatje in hun agenda hebben. Op de site kun je lezen wat de opleiding inhoudt, maar op de open ochtend van 30 november ben je welkom om kennis te maken.

Gaan we je zien?

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

Waarschijnlijk heb je er vast wel eens iets over gehoord, of misschien zelf wel last van gehad; een Candida overgroei. Dat kan een vaginale infectie zijn of spruw in het mondje van je baby, een overgroei in de darm of zelfs een Candida die zich een weg baant door je hele lichaam. Dat laatste noemen we de systemische Candida infectie.

Brrr, je moet er niet aan denken dat zo’n gist/schimmel zich door je hele lichaam verspreid. Jakkes, het is ook nog een vieze gedachte.

Toch merk je meestal niet meteen dat zo’n systemische candida zich een weg baant door je systeem. Zo’n proces verloopt meestal heel geleidelijk.

Vrijwel ieder gezond mens heeft een klein beetje Candida in zijn darmen, dat is heel normaal en zelfs ook nog wel positief te noemen. Op het moment dat je darmflora uit balans raakt (door bijvoorbeeld antibiotica, veel stress, overmatig alcoholgebruik en dergelijke) kan zo’n Candida meer ruimte innemen dan gewenst.

En wat gaan we dan doen?

Dan beginnen we aan een anti-candida dieet. Oeps.

Zo’n dieet leek in de jaren 80 van de vorige eeuw een goed idee om een Candida uit te roeien. Ik zeg LEEK, want je voelt hem al aankomen. We weten nu dat zo’n heel streng suiker- en koolhydraatarmdieet olie op het vuur gooit. Bovendien weten we nu ook dat het vermijden van gist en paddenstoelen echt nergens op sloeg. Een Candida leeft op suiker, niet op gist en paddenstoelen.

Maar goed, waarom is zo’n dieet dan niet goed?

Het anti-Candidadieet zonder therapie is niet slim bij een Candidainfectie omdat je de Candida zijn voedsel ontneemt. En dan gaat deze elders op zoek naar voeding. De Candida verandert van vorm en produceert dan eiwitsplitsende en bindweefselafbrekende enzymen om zich door weefsel te kunnen verspreiden.

Dat noemen we dan ook die systemische Candida infectie.

Wanneer je naast het dieet ook iets doet om de Candida terug te dringen, zullen de risico’s een stuk kleiner worden dat ‘het beest’ ontsnapt. Maar ja, wat doe je dan? Hoe weet je dan wat je moet doen om die Candida terug te dringen?

Ik kan je vertellen dat er geen waterdicht protocol bestaat waarmee je dit redt. Huisartsen geven vaak producten zoals Nystatine, maar dat is lang niet altijd afdoende. Er zijn veel mensen die zelf gaan Googelen en met kruidenmiddeltjes aan de gang gaan.

Hmm, is dat verstandig?

Vanuit eigen ervaring kan ik je zeggen dat het afdoden van een onzichtbare vijand niet zo eenvoudig is, en dus zeker geen doe- het- zelfklus. Zo’n Candida kan resistent worden voor de behandelingen als je maar vaak genoeg zelf gaat dokteren. En dan ben je verder van huis. Je hebt dus hulp nodig van een deskundige.

Het zogenaamd verdringen van een Candida met andere bacteriën, de zogenaamde probiotica, is in de meeste gevallen ook niet effectief. Een Candida laat zich niet zo makkelijk verdrijven en wanneer deze eenmaal van vorm veranderd is, lukt dat zeker niet meer. Die probiotica doet zijn werk namelijk in de darm en niet in andere weefsels. Weet ook dat het zomaar slikken van probiotica niet zinvol is, juist omdat je niet weet wat je precies aan het doen bent. Hoe weet jij nu welke bacteriën je nodig hebt?

Om nog even terug te komen op die enzymen die de hongerig en agressief geworden Candida produceert, daar kleven nog wel wat risico’s aan. De Candida breekt eiwitten en bindweefsel af om door te kunnen dringen in ander weefsel. Wat zou dat op de lange termijn doen met de kwaliteit van je darmen, bindweefsel, vaatwanden, huid en zo?

En ja hoor, daar hebben we weer die aambeien, tepelkloven, groef in de tong, spataderen en lipoedeem. En toen was de cirkel met het blog van 10 augustus j.l. weer rond.

Ik wil je niet ontmoedigen, maar wel waarschuwen. Het is gewoon niet verstandig om zomaar van alles uit te proberen. Je hebt tenslotte maar één lichaam waar je het mee moet doen.

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

Trillende oogleden, klapperende kuiten (nee geen klapkuiten maar kuiten die in rust uit zichzelf bewegen), ‘plofjes’ in de bovenbenen na inspanning of de hik. Het zijn allemaal spiertrekkingen, ofwel met een moeilijk woord fasciculaties genoemd, die je iets vertellen over je lichaam. En nee, het zijn geen dingen die je moet negeren. Als je regelmatig van die klachten hebt zou ik die signalen serieus nemen.

Die spiertrekkingen ontstaan als gevolg van mineralentekorten.

En nu hoor ik meteen iedereen roepen: Magnesiumtekort!

Hmm.

Dat is mogelijk, maar dat hoeft helemaal niet het geval te zijn.

Ik heb al eens eerder geschreven over de hype van magnesiumsuppletie en iedereen die mijn blogs vaker leest, weet dat ik daar wat genuanceerder over denk.

Een magnesiumtekort kan (net als een calcium-, ijzer-, koper-, mangaan-, natrium-, of kaliumtekort heel veel spierklachten veroorzaken. Waaronder kramp en fasciculaties. Wanneer je dan alleen magnesium gaat slikken, kun je de hele mineralenbalans in je lichaam omver trekken. En dan kom je van de regen in de drup.

Maar goed, stel dat je ontdekt hebt dat die spiertrekkingen en/of krampen bij jou verdwijnen door magnesiumsuppletie, is het dan een goed idee om magnesium te gaan slikken?

Ik zou nooit op eigen houtje een enkel mineraal gaan suppleren, omdat je nu eenmaal niet weet wat je allemaal aan het doen bent. Er zijn namelijk ook mensen die crashen door magnesiumsuppletie. Met name de groep die tegen een burn-out aanzit (of daar al midden in) zal moeten oppassen dat de magnesium het natriumgehalte in je lichaam niet omver trekt. Dat merk je als je na de magnesiumsuppletie in de ochtend draaierig en duizelig wordt van een lage bloeddruk. Deze mensen kunnen daarom de magnesium bij voorkeur ’s avonds innemen, of in combinatie met andere mineralen, waaronder natrium.

Maar de spiertrekkingen kunnen ook verbeteren door chroomsuppletie of het gebruik van extra ijzer, of door andere mineralen. Is het dan niet verstandig om uit te zoeken wat de oorzaak is van je mineralentekort?

Als je aan de gemiddelde huisarts vraagt waar je mineralentekorten vandaan komen, zul je waarschijnlijk geen bevredigend antwoord krijgen, omdat zij nu eenmaal niet op deze manier denken.

Vanuit mijn eigen ervaring in de praktijk lijken er diverse oorzaken te zijn. De belangrijkste mineralenrovers zijn chronische stress en chronische ontstekingsreacties. Nou dat is simpel, zul je denken. Even de stress oplossen en ontstekingen remmen en het probleem is opgelost. Maar zo eenvoudig is het niet.

Je komt vaak in vicieuze cirkels terecht.

Door stress ontstaan mineralentekorten, en door die mineralentekorten wordt de stress in stand gehouden.

Bij ontstekingen vanuit de darm waarbij bacteriën een rol spelen, wordt het nog even gecompliceerder. De ongunstige bacteriën in de darm (of de Lyme bacterie) roven nutriënten bij je weg. Zij gebruiken mineralen, maar ook B vitamines om te kunnen overleven. Wanneer je dan gaat suppleren ben je de ongunstige beestjes in je buik aan het voeren, waardoor je olie op het vuur gooit.

Je begrijpt nu misschien al wel waarom het van belang is om hulp te zoeken bij een deskundige als je suppletie wilt gaan slikken. Zij kunnen je helpen en begeleiden in de zoektocht naar de oorzaak van je tekorten.

Gelukkig zie ik regelmatig dat met de juiste aanpak van de darmen die spiertrekkingen (door mineralentekorten) echt verdwijnen. Maar dat is een heel traject wat je (behalve minder spiertrekkingen) nog veel meer oplevert.

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

Wat hebben belemmerende overtuigingen met gezondheid te maken? Nou heel wat, kan ik je verzekeren. Hoe meer chronisch zieke mensen ik ontmoet, hoe meer ik er van overtuigd raak dat chronische aandoeningen en ‘mentale belemmeringen’ onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Al denk ik wel heel anders over belemmerende overtuigingen dan de gemiddelde gedragstherapeut.

Regelmatig kom ik mensen tegen die al van alles geprobeerd hebben om van hun chronische aandoening af te komen en uiteindelijk vastlopen en dan door de arts naar cognitieve gedragstherapie verwezen worden. En dan wordt er ook aan belemmerende overtuigingen gewerkt. Maar of dat effectief is…?

De term belemmerende overtuiging vind ik onjuist.

Ik heb er moeite mee, omdat er een soort oordeel aan kleeft. Alsof je onbewust jezelf in de weg zit om te genezen. Maar dat doe je ook nog vanuit een overtuiging, iets waar jezelf in bent gaan geloven. Dat klinkt voor mij als tussen de oren zitten en eigen schuld, dikke bult. Maar dat zal wel mijn eigen gevoelige punt zijn op dit gebied.

Toch denk ik zeker dat je als mens (door je ervaringen uit het verleden) jezelf kunt belemmeren in je genezing. Dat kan zeker, maar dat is geen overtuiging en er is geen sprake van schuld.

Ik zie belemmerende overtuigingen meer als belemmerende overlevingsstrategieën.

Naar mijn idee wordt je gedrag gevormd door de onbewuste overlevingsstrategieën die je in de loop van je leven gekozen hebt. Bepaald gedrag was nu eenmaal nodig om te kunnen overleven. Je kon niet anders, je had geen keuze! Zullen we dan maar eens stoppen met dat woord ‘overtuiging’?

Zo zal de een in de vecht-of vluchtstand stappen bij een trauma en de ander in de vriesstand. Wie op jonge leeftijd ‘bevroren’ is door een onveilige gezinssituatie, of een nare ervaring op school, kan daar jaren later nog steeds last van hebben. Dan heb je misschien wel de ‘belemmerende overtuiging’ dat je je beter schuil kunt houden, dan dat je jezelf laat zien.

Dit soort overlevingsstrategieën hebben ook een groot effect op je gezondheid. En helaas kun je die meestal niet eventjes reframen, accepteren of omarmen. (Ik krijg spontaan jeuk van dat woord omarmen.)

Naar mijn idee kun je zo’n overlevingsstrategie alleen veranderen als je deze herkent en begrijpt waarom je deze hebt gekozen. Waarom die strategie toen heel nuttig was, en deze je nu belemmert. Je hebt dus eerst inzicht nodig! En dat wordt lastig als die aanleiding in de pré-verbale fase ligt. Want hoe doe je dat als de wortel van je probleem in je babytijd ligt?

Gelukkig kun je hiervoor terecht bij deskundige hypnotherapeuten. Zij zijn opgeleid om juist ook in de diepere lagen van je onderbewustzijn die gebeurtenissen naar boven te halen die je gevormd hebben tot wie je nu bent. Met alle overlevingsstrategieën die je belemmeren, of juist nog steeds dienen. En dan … zie je wonderen gebeuren. Dan zie je mensen op een onvoorstelbare manier helen.

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie